zaburzenie aktywności enzymów wątrobowych

Zaburzenie aktywności enzymów wątrobowych stanowi istotny problem diagnostyczny w praktyce klinicznej. Dotyczy ono nieprawidłowych stężeń aminotransferaz (ALT, AST), fosfatazy alkalicznej (ALP), gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP) czy dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy krwi. Podwyższone wartości tych parametrów wskazują na uszkodzenie hepatocytów lub zaburzenia w przepływie żółci.

Przyczyny zaburzeń aktywności enzymów wątrobowych są liczne i obejmują choroby wątroby (wirusowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroby metaboliczne), toksyczne uszkodzenie wątroby (alkohol, leki, substancje chemiczne), choroby dróg żółciowych, choroby ogólnoustrojowe oraz stany fizjologiczne jak ciąża. Wzorzec zaburzeń (hepatocellularny, cholestatyczny lub mieszany) dostarcza cennych informacji diagnostycznych.

Diagnostyka zaburzeń enzymów wątrobowych powinna być systematyczna i obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe. Kluczową kwestią jest ocena, czy zaburzenia mają charakter ostry czy przewlekły, co determinuje dalsze postępowanie. W przypadkach niejednoznacznych może być konieczna biopsja wątroby.

Leczenie zaburzeń aktywności enzymów wątrobowych zależy od choroby podstawowej. Obejmuje ono eliminację czynnika uszkadzającego (odstawienie hepatotoksycznych leków, abstynencja alkoholowa), leczenie przyczynowe (przeciwwirusowe, immunosupresyjne) oraz leczenie objawowe. Monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych stanowi istotny element oceny skuteczności terapii i rokowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl