tinea cutis glabrae

Tinea cutis glabrae, określana również jako grzybica skóry gładkiej, to powierzchowne zakażenie grzybicze skóry wywołane przez dermatofity, głównie z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Infekcja dotyczy nieowłosionych obszarów skóry, takich jak twarz, tułów i kończyny, z wyłączeniem dłoni, stóp oraz okolic narządów płciowych.

Klinicznie manifestuje się jako okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe z wyraźnym, uniesionym brzegiem i tendencją do centralnego gojenia, co nadaje im charakterystyczny wygląd pierścienia. Pacjenci zgłaszają zwykle świąd, pieczenie i dyskomfort w miejscu zakażenia. Diagnoza opiera się na obrazie klinicznym, bezpośrednim badaniu mikroskopowym z KOH oraz hodowli mikologicznej.

Leczenie tinea cutis glabrae obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych (azole, allylaminy) przez 2-4 tygodnie. W przypadkach rozległych, opornych na leczenie lub nawracających może być konieczne włączenie terapii ogólnoustrojowej (terbinafina, itrakonazol). Profilaktyka obejmuje unikanie bezpośredniego kontaktu z osobami zakażonymi, odpowiednią higienę oraz unikanie dzielenia się przedmiotami osobistego użytku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl