zaburzenie krtaniowo-gardłowe

Zaburzenie krtaniowo-gardłowe to jednostka chorobowa dotycząca obszaru gardła i krtani, często manifestująca się różnorodnymi objawami takimi jak dyskomfort, ból, uczucie obecności ciała obcego czy trudności w połykaniu. Patologia ta może mieć wieloczynnikowe podłoże, obejmujące zarówno procesy zapalne, refluksowe, jak i czynnościowe.

W etiologii zaburzeń krtaniowo-gardłowych szczególnie istotną rolę odgrywa refluks krtaniowo-gardłowy (LPR), stanowiący pozaprzełykową manifestację choroby refluksowej przełyku. Treść żołądkowa zawierająca kwas solny i pepsynę, przedostając się do gardła i krtani, powoduje uszkodzenie błony śluzowej i wywołuje charakterystyczne objawy, takie jak przewlekłe odkrztuszanie, chrypka, globus pharyngeus czy przewlekły kaszel.

Diagnostyka zaburzeń krtaniowo-gardłowych obejmuje badanie laryngologiczne z oceną endoskopową krtani i gardła, badania obrazowe (RTG, TK lub MRI w wybranych przypadkach), pH-metrię gardłową oraz ocenę funkcji połykania. Leczenie jest uzależnione od przyczyny zaburzenia i może obejmować farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, prokinetyki), modyfikację stylu życia i diety, a w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl