megluminy amidotryzoinian
Megluminy amidotryzoinian (amidotrizoat megluminy) to jodowany środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej. Należy do grupy jonowych, wysokoosmolarnych środków kontrastowych i jest solą megluminy kwasu amidotrizoowego.
Substancja ta używana jest podczas badań obrazowych takich jak urografia, angiografia, cholangiografia i innych procedur wymagających wizualizacji struktur anatomicznych. Dzięki zawartości jodu (około 370 mg/ml) zapewnia wysoki kontrast w obrazowaniu radiologicznym, co umożliwia dokładną ocenę naczyń krwionośnych, układu moczowego i przewodów żółciowych.
Mimo skuteczności diagnostycznej, megluminy amidotryzoinian charakteryzuje się stosunkowo wysokim ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do nowszych niejonowych środków kontrastowych. Wśród możliwych reakcji wymienia się reakcje alergiczne (od łagodnych do anafilaktycznych), nefrotoksyczność oraz zaburzenia hemodynamiczne. Z tego powodu w wielu ośrodkach został zastąpiony przez nowsze, bezpieczniejsze środki kontrastowe, zwłaszcza u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Gastrografin to wysokoosmolarne, nefrotropowe, rozpuszczalne w wodzie środki kontrastowe stosowane w diagnostyce rentgenowskiej, sklasyfikowane pod kodem ATC V08AA01. Substancją aktywną jest sól kwasu amidotryzoesowego, występująca jako sodu amidotryzoinian (10 g/100 ml) oraz megluminy amidotryzoinian (66 g/100 ml). Zawartość jodu wynosi 370 mg/ml, co odpowiada za wysoką zdolność absorpcji promieniowania rentgenowskiego i uzyskanie kontrastu. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 2,15 osm/kg H₂O w 37°C, lepkością 18,5 mPa·s w 20°C i 8,9 mPa·s w 37°C oraz gęstością 1,427 g/ml w 20°C i 1,417 g/ml w 37°C. pH roztworu mieści się w zakresie 6,0-7,0, co zapewnia dobrą tolerancję przy podaniu doustnym lub doodbytniczym.
badanie obrazowe, diagnostyka rentgenowska, efekt kontrastujący, Gastrografin, kwas amidotryzoesowy, megluminy amidotryzoinian, osmolalność, promieniowanie rentgenowskie, przewód pokarmowy, roztwór doustny i doodbytniczy, sodu amidotryzoinian, środek kontrastowy, system anatomiczno-terapeutyczno-chemiczny, zawartość jodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Gastrografin, zawierający sodu amidotryzoinian (10 g/100 ml) oraz megluminy amidotryzoinian (66 g/100 ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym doustnie i doodbytniczo, którego bezpieczeństwo u kobiet w ciąży nie zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania, jednak brak danych klinicznych wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Kluczowym aspektem jest także unikanie ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga starannej analizy stosunku korzyści do ryzyka przed wykonaniem badania radiologicznego z użyciem Gastrografinu.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, badanie radiologiczne, farmakokinetyka, Gastrografin, kwas diatrizowy, megluminy amidotryzoinian, MRI, promieniowanie rentgenowskie, promieniowanie X, roztwór doustny i doodbytniczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, sodu amidotryzoinian, środek kontrastowy, substancja czynna, USG, wchłanianie jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Gastrografin to roztwór doustny i doodbytniczy o stężeniu 660 mg + 100 mg/ml, zawierający 10 g sodu amidotryzoinianu oraz 66 g megluminy amidotryzoinianu na 100 ml, które pełnią funkcję środka cieniującego w badaniach obrazowych. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian (substancja chelatująca i stabilizująca), sacharyna sodowa (substancja słodząca), polisorbat 80 (surfaktant) oraz olejek eteryczny anyżu gwiaździstego (aromat). Ze względu na obecność sodu, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i nerek. Preparat dostępny jest w butelkach o pojemności 100 ml, w opakowaniach pojedynczych lub zbiorczych (5 lub 10 butelek), i wymaga ochrony przed światłem oraz promieniowaniem rentgenowskim.
badanie obrazowe, disodu edetynian, megluminy amidotryzoinian, niezgodność farmaceutyczna, olejek anyżu gwiaździstego, polisorbat 80, promieniowanie rentgenowskie, roztwór doustny i doodbytniczy, sacharyna sodowa, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, sodu amidotryzoinian, środek cieniujący, substancja chelatująca, surfaktant, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Przedawkowanie środka kontrastowego Gastrografin (660 mg + 100 mg/ml) może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, wynikających z wysokiej zawartości sodu amidotryzoinianu (10 g/100 ml) oraz megluminy amidotryzoinianu (66 g/100 ml). Kluczowe konsekwencje kliniczne obejmują hipernatremię, odwodnienie, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, ostre uszkodzenie nerek oraz dysfunkcje układu krążenia i nerwowego. Szczególnie narażone są osoby z upośledzoną funkcją nerek, wątroby, serca, osoby starsze oraz odwodnione, u których przedawkowanie może prowadzić do zagrażających życiu powikłań.
ból głowy, dezorientacja, Gastrografin, hipotensja, jodowy środek kontrastowy, megluminy amidotryzoinian, nieprawidłowe stężenie elektrolitów, oddział intensywnej terapii, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, ostre uszkodzenie nerek, parametry życiowe, pH krwi, roztwór doustny i doodbytniczy, sodu amidotryzoinian, środek kontrastowy, stężenie elektrolitów, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Gastrografin, zawierający 10 g sodu amidotryzoinianu oraz 66 g megluminy amidotryzoinianu na 100 ml roztworu, charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem po podaniu doustnym – jedynie około 3% kwasu amidotryzoesowego przenika do krążenia ogólnego. Ta farmakokinetyczna cecha jest kluczowa dla uzyskania wysokiej jakości obrazów radiologicznych przewodu pokarmowego, gdyż większość środka pozostaje w świetle jelita. Jednakże u niektórych pacjentów może dojść do zwiększonego wchłaniania substancji czynnej, nawet bez perforacji jelita, co skutkuje kontrastowaniem układu moczowego, w tym kamieni nerkowych i moczowodów, co należy uwzględnić podczas interpretacji badań obrazowych.
diagnostyka przewodu pokarmowego, diagnostyka radiologiczna, diagnostyka różnicowa, Gastrografin, jama brzuszna, kamień nerkowy, kwas amidotryzoesowy, megluminy amidotryzoinian, moczowód, ostry stan jamy brzusznej, perforacja, perforacja ściany jelita, sodu amidotryzoinian, środek kontrastowy, zaburzenie czynności nerek