zapaść naczyniowa
Zapaść naczyniowa (wstrząs naczyniowy) to stan nagłego, krytycznego zmniejszenia perfuzji tkankowej spowodowany względnym lub bezwzględnym niedoborem objętości krwi krążącej. Charakteryzuje się gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, bladością powłok, ochłodzeniem kończyn oraz zaburzeniami świadomości.
Przyczynami zapaści naczyniowej mogą być: masywna utrata krwi (wstrząs hipowolemiczny), ciężkie infekcje (wstrząs septyczny), reakcje anafilaktyczne (wstrząs anafilaktyczny), niewydolność serca (wstrząs kardiogenny) oraz zaburzenia neurologiczne (wstrząs neurogenny). Każdy z tych mechanizmów prowadzi do nieadekwatnej perfuzji tkankowej i hipoksji komórkowej.
Diagnostyka zapaści naczyniowej obejmuje ocenę kliniczną (niskie ciśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużony czas powrotu kapilarnego, oliguria) oraz badania laboratoryjne (podwyższone stężenie mleczanów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej). Monitorowanie hemodynamiczne jest kluczowe dla oceny ciężkości stanu i skuteczności leczenia.
Postępowanie terapeutyczne zależy od przyczyny wstrząsu, ale zawsze obejmuje szybkie przywrócenie odpowiedniej perfuzji tkankowej. Obejmuje to płynoterapię, leczenie przyczynowe (np. antybiotykoterapia w sepsie), leki wazoaktywne (noradrenalina, dobutamina), tlenoterapię oraz, w razie potrzeby, wentylację mechaniczną. Wczesne rozpoznanie i agresywne leczenie są kluczowe dla poprawy rokowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Działania niepożądane
Nagietek lekarski (Calendula officinalis), obecny w preparatach takich jak Azucalen, Padma 28 Formuła oraz Tinctura Calendulae Phytopharm, wykazuje potencjał wywoływania działań niepożądanych, głównie skórnych reakcji nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk). W przypadku Padma 28 Formuła częstość występowania wysypki i świądu wynosi ≥ 1/1000 do <1/100. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje alergiczne, takie jak duszność, zespół Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą pojawić się po kontakcie z błonami śluzowymi. Choć dokumentacja Azucalen wskazuje na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych głównie w kontekście rumianku, podobne zagrożenie dotyczy również nagietka ze względu na podobną charakterystykę alergenną. Ponadto, w preparacie Padma 28 Formuła obserwowano niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyspepsja, nudności, zgaga i biegunka, choć ich przypisanie wyłącznie nagietkowi jest utrudnione ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu.
astrowate, błona śluzowa, dyspepsja, działanie niepożądane, nagietek lekarski, obrzęk naczynioruchowy, Padma 28 Formuła, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, reakcja uczuleniowa, rumień, substancja aktywna, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 25 mg 25 mg
Perazin (perazyna dimaleinian) jest neuroleptykiem stosowanym w dawkach 25 mg oraz 100 mg, którego profil działań niepożądanych obejmuje szerokie spektrum objawów o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych zgodnie z konwencją MedDRA. Do najważniejszych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań należą bardzo rzadko występujący złośliwy zespół poneuroleptyczny (charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i zmianami stanu psychicznego), agranulocytoza (drastyczne zmniejszenie granulocytów zwiększające ryzyko infekcji) oraz napady drgawkowe. Często obserwuje się mlekotok (≥1/10), dysfunkcje seksualne (≥1/100 do <1/10), zaparcia, suchość błon śluzowych jamy ustnej, przyrost masy ciała oraz zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego. Rzadziej występują parestezje, zapaść naczyniowa, fotofobia, ginekomastia, a także poważne reakcje skórne i zaburzenia wątroby, w tym cholestaza i podwyższenie enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskineza, epistaxis, fotofobia, ginekomastia, hipertermia, hipotensja, jaskra, lek neuroleptyczny, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, parestezja, parkinsonizm, perazyna dimaleinian, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja fototoksyczna, stan splątania, tachykardia, toczeń rumieniowaty, zaburzenie erekcji, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść naczyniowa, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół poneuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 20 20 mg
Produkt leczniczy Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 10 mg, 20 mg lub 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstszym jest ból głowy, występujący bardzo często, zwłaszcza na początku terapii, ustępujący zwykle po kilku dniach. Często obserwuje się również objawy ze strony układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy (w tym ortostatyczne i ośrodkowe) oraz senność. W zakresie układu sercowo-naczyniowego często pojawia się odruchowa tachykardia, a niezbyt często nasilenie objawów dławicy piersiowej i niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne, które może prowadzić do zapaści i ciężkiego niedociśnienia z nasileniem objawów dławicowych. Rzadziej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zgaga) oraz reakcje skórne, w tym złuszczające zapalenie skóry i różnorodne wysypki. Istotne jest monitorowanie methemoglobinemii oraz ryzyka niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G6PD.
ból głowy po azotanach, dławica piersiowa, hipoksemia, izosorbidu monoazotan, methemoglobinemia, napadowe zaczerwienienie twarzy, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna skórna, redystrybucja przepływu krwi, senność, splątanie, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, wymioty, zapaść naczyniowa, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Mononit 60 Retard 60 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna Mononit 60 Retard, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie powikłań, zwłaszcza nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie izosorbidu monoazotanu z riociguatem oraz inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu wazodylatacyjnym, takimi jak β-adrenolityki, diuretyki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE, neuroleptyki czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga monitorowania ciśnienia i dostosowania dawki. Spożywanie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy i omdleń, dlatego jest zdecydowanie niewskazane.
alkaloid sporyszu, antagonista wapnia, cyklaza guanylanowa, dihydroergotamina, działanie antagonistyczne, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, homeostaza układu krążenia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izosorbidu monoazotan, lek blokujący receptory β-adrenergiczne, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek β-adrenolityczny, Mononit 60 Retard, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, odruchowa tachykardia, powikłanie sercowo-naczyniowe, riociguat, sapropteryna, syldenafil, syntaza tlenku azotu, szlak tlenku azotu, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tlenek azotu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wardenafil, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Coolmint 4 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorette Coolmint (4 mg tabletki do ssania) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy spożyciu 10-15 tabletek (40-60 mg nikotyny), co odpowiada minimalnej dawce śmiertelnej w zatruciu doustnym. Ryzyko przedawkowania wzrasta u pacjentów słabo palących, stosujących jednocześnie inne źródła nikotyny (np. palenie tytoniu, inne preparaty NRT) oraz przy nieprzestrzeganiu dawkowania. Szczególnie niebezpieczne jest zatrucie u dzieci i młodzieży, gdzie dawki tolerowane przez dorosłych mogą wywołać ciężkie objawy, a nawet zgon. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, drgawki i zapaść naczyniową, nasilające się wraz z dawką nikotyny.
ból brzucha, ból głowy, drgawki, duszność, intensywna opieka medyczna, nadmierna potliwość, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nikotynowa terapia zastępcza, nudności i wymioty, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, węgiel aktywowany, zaburzenia słuchu, zapaść naczyniowa, zatrucie doustne, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Mentol – Działania niepożądane
Mentol, będący substancją czynną pochodzenia naturalnego z olejku miętowego, jest szeroko stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są zaburzenia skórne, takie jak podrażnienia, wyprysk kontaktowy, pokrzywka, świąd, pieczenie, parestezje oraz kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej jamy ustnej. Rzadziej mogą pojawić się pęcherze i oparzenia w miejscu aplikacji. Ze strony układu oddechowego bardzo rzadko (<1/10 000) występują suchy kaszel, skurcz oskrzeli i duszność, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego), wstrząs anafilaktyczny i zapaść naczyniowa, mają częstość nieznaną, ale stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergia kontaktowa, astma oskrzelowa, ataksja, bradykardia, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanki podskórnej, olejek miętowy, owrzodzenie błony śluzowej, parestezja, pieczenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia smaku, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Koszyczek rumianku – Działania niepożądane
Koszyczek rumianku (Matricaria recutita L., flos) stosowany jako składnik złożonych preparatów leczniczych, np. w Salviasept (18,7 części na 100 g produktu, ekstrakt 1:3,3), może wywoływać działania niepożądane o różnej lokalizacji i nasileniu, klasyfikowane według MedDRA. Najpoważniejsze reakcje dotyczą układu immunologicznego i obejmują reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny – stany bezpośrednio zagrażające życiu. Ponadto obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksję), rzadko zaburzenia serca (bradykardia), podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej oraz zmiany skórne (kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie, wysypka rumieniowa). Szczególnie narażeni są pacjenci z zespołem pieczenia jamy ustnej, nawracającym owrzodzeniem lub reakcją liszajową, u których preparaty mogą nasilać objawy chorobowe.
ataksja, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, drżenie mięśni, duszność, kontaktowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, koszyczek rumianku, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk Quinckego, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, preparat leczniczy złożony, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg płynny złożony, wysypka rumieniowa, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 10 10 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit (dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na izosorbid monoazotan, inne azotany lub substancje pomocnicze. Ze względu na działanie wazodylatacyjne, lek nie powinien być stosowany w stanach hemodynamicznie niestabilnych, takich jak ostra niewydolność krążenia (w tym wstrząs i zapaść naczyniowa), znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężka hipowolemia. Ponadto, izosorbidu monoazotan jest przeciwwskazany w specyficznych schorzeniach kardiologicznych, takich jak wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, zaciskające zapalenie osierdzia oraz tamponada serca, gdzie jego działanie może pogorszyć parametry hemodynamiczne.
ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylanowa, działanie inotropowe, działanie wazodylatacyjne, hemoglobina, hipowolemia, inhibitor fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, Mononit, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwistość, ostra niewydolność krążenia, parametr hemodynamiczny, riociguat, syldenafil, tabletka powlekana, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zapalenie osierdzia, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Lek Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl (inhibitor ACE) oraz indapamid (diuretyk tiazydopodobny), wykazuje złożony profil działań niepożądanych, które wynikają z farmakodynamiki poszczególnych składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane peryndoprylu to zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), zaburzenia narządów zmysłów (zawroty głowy błędnikowe, szumy uszne), niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz objawy żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty). Indapamid natomiast najczęściej powoduje hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórne oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hipokaliemii, zaburzeń rytmu serca, reakcji nadwrażliwości, a także potencjalnych powikłań mięśniowo-szkieletowych, takich jak miopatia czy rabdomioliza.
astenia, ból w klatce piersiowej, diuretyk tiazydopodobny, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mioglobinuria, miopatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oliguria anuria, ostra niewydolność nerek, parestezje, rabdomioliza, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, szum uszny, udar mózgu, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapaść naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie dekstranu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować od łagodnych objawów skórnych po ciężki wstrząs anafilaktyczny. Reakcje te najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych minut dożylnej infuzji, dlatego podawanie dekstranu powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych z dostępem do pełnego zestawu do resuscytacji. Monitorowanie pacjenta jest konieczne podczas infuzji oraz przez co najmniej 30 minut po jej zakończeniu. W przypadku objawów nadwrażliwości infuzję należy natychmiast przerwać i wdrożyć leczenie przeciwwstrząsowe, w tym podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. Preparaty takie jak 10% Dekstran 40 000 Fresenius są hiperonkotycznymi roztworami koloidalnymi, które powodują przesunięcie wody do przestrzeni naczyniowej, co wymaga oceny stanu nawodnienia pacjenta i ewentualnego uzupełnienia płynów niekoloidalnych, zwłaszcza u osób odwodnionych lub z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej.
ciśnienie tętnicze, dekstran, dekstran 70, duszność, gospodarka wodno-elektrolitowa, hematokryt, krzepnięcie krwi, leczenie przeciwwstrząsowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie widzenia, zapaść naczyniowa, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 320 mg
Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale serca. Metabolizm amlodypiny i walsartanu odbywa się głównie w wątrobie, co zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych u pacjentów z niewydolnością wątroby.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, małowodzie, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, nieprawidłowość rozwojowa płodu, niewydolność serca, opóźnienie kostnienia czaszki, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rzut serca, trymestr ciąży, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zapaść naczyniowa, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Przedawkowanie
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest kluczowym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej alergii na pyłki traw, obecnym m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Przedawkowanie tych preparatów, wynikające z nieprawidłowego dawkowania, błędów w drodze podania (np. donaczyniowego lub domięśniowego zamiast podskórnego lub podjęzykowego) lub nieprzestrzegania odstępów między dawkami, może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd), reakcje ogólne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność) oraz w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie istotne są dawki przekraczające: Catalet T (>25 JS do >10000 JS), Perosall T13 (>1 JS do >5000 JS) oraz Pollinex+Rye (>600 SU/ml do >4000 SU/ml).
alergoid pyłku, Catalet T, duszność, hipotensja, immunoterapia swoista, kupkówka pospolita, mieszanka alergenowa, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, Pollinex+Rye, pyłek trawy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zestaw ratunkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atram 25 25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Atram, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wynikających z blokady receptorów beta-1, beta-2 oraz alfa-1 adrenergicznych. Klinicznie obserwuje się ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a nawet zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu oddechowego, takie jak skurcz oskrzeli i duszność, oraz objawy neurologiczne, w tym zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Nasilenie objawów zależy od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta, a dawki karwedylolu dostępne w preparacie Atram to 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg.
amrynon, atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, dekompensacja krążenia, dobutamina, drgawki uogólnione, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, inhibitor fosfodiesterazy, izoproterenol, karwedylol, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, milrynon, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, przedawkowanie karwedylolu, receptor alfa-1, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-1, receptor beta-2, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sirdalud MR
Podczas terapii produktem Sirdalud MR zawierającym 6 mg tyzanidyny (chlorowodorek tyzanidyny 6,864 mg) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego oraz interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie tyzanidyny z umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia leku w osoczu i nasilonych działań niepożądanych, w tym ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może manifestować się utratą przytomności lub zapaścią naczyniową. Monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niedociśnienia jest kluczowe, zwłaszcza na początku terapii lub przy zwiększaniu dawki. Dodatkowo, należy unikać kojarzenia tyzanidyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, aby zminimalizować ryzyko arytmii.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – 10% Dekstran 40 000 Fresenius
Stosowanie 10% Dekstranu 40 000 Fresenius wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić zwłaszcza w pierwszych minutach infuzji i obejmują objawy od łagodnych (zaczerwienienie, pokrzywka, dreszcze) po ciężkie (hipotensja, zapaść naczyniowa, wstrząs anafilaktyczny). Infuzja powinna być prowadzona wyłącznie w warunkach szpitalnych z dostępem do pełnego zestawu do resuscytacji, a obserwacja pacjenta powinna trwać minimum 30 minut po zakończeniu podawania. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie leczenia przeciwwstrząsowego, obejmującego adrenalinę, kortykosteroidy oraz leki przeciwhistaminowe. Ze względu na właściwości hiperonkotyczne preparatu, u pacjentów odwodnionych zaleca się równoczesne podanie niekoloidalnych roztworów elektrolitowych, a przed terapią należy dokładnie ocenić stan nawodnienia.
adrenalina, białko surowicy, ciśnienie żylne, dekstran 40 000, hematokryt, hipoalbuminemia, infuzja dożylna, kortykosteroid, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, parametr hemodynamiczny, pokrzywka, przeciążenie układu krążenia, reakcja nadwrażliwości, roztwór koloidalny, transport tlenu, właściwość hiperonkotyczna, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon substancji czynnych
Gwajfenezyna – Przedawkowanie
Gwajfenezyna, stosowana w dawce 200 mg na tabletkę w preparacie Grypolek, wykazuje działanie wykrztuśne i jest łączona z paracetamolem (325 mg), pseudoefedryną (30 mg) oraz dekstrometorfanem (15 mg). Przedawkowanie tego preparatu złożonego niesie ryzyko wystąpienia objawów toksycznych wynikających z działania każdej ze składników. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie paracetamolu, które może prowadzić do hepatotoksyczności manifestującej się w fazach: wczesnej (0-24h, często bezobjawowej), pośredniej (24-72h, z bólem w prawym podżebrzu, żółtaczką) oraz późnej (4-6 dni, z encefalopatią wątrobową, śpiączką i zaburzeniami krzepnięcia). Pseudoefedryna wywołuje objawy ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, takie jak zaburzenia psychiczne, tachykardia i nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego i zawału mięśnia sercowego. Dekstrometorfan powoduje zaburzenia psychiczne, senność, tachykardię oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. Objawy przedawkowania samej gwajfenezyny nie zostały szczegółowo opisane.
dekstrometorfan, depresja oddychania, dializoterapia, diureza forsowana, działanie wykrztuśne, encefalopatia wątrobowa, gwajfenezyna, hepatotoksyczność, hipokalemia, krwawienie śródczaszkowe, lek przeciwkaszlowy, letarg, metionina, N-acetylocysteina, nadciśnienie, niewydolność wątroby, objawy toksyczne, obrzęk mózgu, paracetamol, powiększenie wątroby, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, sympatykomimetyk, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenia krzepnięcia, zapaść naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Deprexolet 30 mg
Przedawkowanie mianseryny (Deprexolet) prowadzi do dominującego działania sedatywnego na ośrodkowy układ nerwowy, manifestującego się nasilonym uspokojeniem, sennością oraz spowolnieniem psychoruchowym. Objawy takie jak przedłużona sedacja i patologiczna senność występują często, natomiast poważniejsze powikłania, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmie, tachykardia, bradykardia), ciężkie niedociśnienie tętnicze, drgawki toniczno-kloniczne oraz depresja ośrodka oddechowego, są rzadkie, lecz klinicznie istotne. W przypadku przedawkowania należy uwzględnić dawkę przyjętego leku, dostępnego w tabletkach powlekanych 10 mg i 30 mg, gdzie wyższa dawka wiąże się z większym ryzykiem ciężkich objawów.
arytmia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodka oddechowego, działanie sedatywne, działanie uspokajające, hipowentylacja, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, mianseryna, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, spowolnienie psychoruchowe, tabletka powlekana, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vagosan –
Preparat ziołowy Vagosan zawiera mieszankę kory dębu (25,0 g), kwiatu rumianku (20,0 g), ziela rdestu ptasiego (17,5 g), liścia szałwii (17,5 g), liścia pokrzywy (17,5 g) oraz kwiatu nagietka (2,5 g) na 100 g mieszanki. Stosowanie preparatu może wywołać działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym, sklasyfikowane według MedDRA. Zgłaszane reakcje obejmują zaburzenia układu immunologicznego, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, o nieznanej częstości występowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należą składniki preparatu (rumianek, nagietek).
astrowate, duszność, działanie niepożądane leku, kontaktowe zapalenie skóry, kora dębu, kwiat nagietka, kwiat rumianku, lek przeciwhistaminowy, liść pokrzywy, liść szałwii, MedDRA, miejscowy kortykosteroid, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, rdest ptasi, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa skóry, rumień, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, prowadzi do złożonych zaburzeń klinicznych wynikających z działania obu substancji. Dominujące objawy to niedociśnienie tętnicze i tachykardia (telmisartan), a także hipokaliemia i hipochloremia (hydrochlorotiazyd), które mogą skutkować zaburzeniami rytmu serca i kurczami mięśni. Dodatkowo obserwuje się zawroty głowy, wymioty, senność, hipowolemię oraz wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, co wskazuje na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Bradykardia, choć paradoksalna, również została opisana w kontekście telmisartanu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne, u których hipokaliemia może nasilać arytmie.
bradykardia, elektrolity, funkcja nerek, glikozydy naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina, kurcze mięśni, leczenie nerkozastępcze, leki przeciwarytmiczne, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, tachykardia, telmisartan, Telmix Plus, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek szałwiowy – Działania niepożądane
Olejek szałwiowy (Salvia officinalis L., aetheroleum), stosowany m.in. w preparacie Salviasept (0,2 g/100 g) jako koncentrat do płukania gardła, wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Jednakże jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji nadwrażliwości takich jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą stanowić zagrożenie życia. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (uczucie pieczenia błony śluzowej, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) oraz układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim bradykardię (<60 uderzeń/min). Podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry i błon śluzowych, swędzenie oraz wysypka rumieniowa to kolejne potencjalne reakcje niepożądane, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem pieczenia jamy ustnej, nawracającymi owrzodzeniami lub zmianami liszajowymi.
anafilaksja, ataksja, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, drżenie mięśni, duszność, działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk Quinckego, olejek szałwiowy, owrzodzenie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, uczucie pieczenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sirdalud
Podczas terapii tyzanidyną (Sirdalud) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko interakcji lekowych, zwłaszcza z inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia tyzanidyny w osoczu. Monitorowanie ciśnienia tętniczego jest kluczowe, gdyż lek może powodować niedociśnienie tętnicze, a nagłe odstawienie, szczególnie po długotrwałym stosowaniu lub w dużych dawkach, może wywołać zespół odstawienia z nadciśnieniem i tachykardią z odbicia, potencjalnie prowadząc do udaru mózgu. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza. W przypadku dawek ≥12 mg/dobę konieczne jest comiesięczne monitorowanie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) przez pierwsze 4 miesiące terapii, a leczenie należy przerwać, jeśli aktywność tych enzymów przekroczy trzykrotnie górną granicę normy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, brak laktazy, inhibitor CYP1A2, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tachykardia z odbicia, tyzanidyna, udar mózgu, utrata przytomności, wskaźniki czynności wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie skóry, zapaść naczyniowa, zespół z odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 50 mg 50 mg
Perazyna, dostępna w tabletkach o dawkach 50 mg i 200 mg (dimaleinian perazyny), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie w obrębie układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, krwiotwórczego oraz rozrodczego. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obserwuje się dyskinezy i zespół parkinsonizmu, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) zmiany czucia i napady drgawek. Bardzo rzadko (<1/10 000) występują objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja z depresją oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Perazyna może powodować zaburzenia rytmu serca i hipotonię, a w rzadkich przypadkach zapaść naczyniową. W układzie krwiotwórczym odnotowano bardzo rzadkie obrzęki i agranulocytozę, a także zmniejszenie leukocytów i płytek krwi o nieznanej częstości. Częstość występowania zmian ciśnienia wewnątrzgałkowego jest wysoka, co może nasilać jaskrę, a w układzie oddechowym często pojawia się obrzęk błony śluzowej nosa. Zaparcia są częstym działaniem niepożądanym w obrębie przewodu pokarmowego, natomiast zgorzelinowe zapalenie jelit, choć bardzo rzadkie, stanowi poważne zagrożenie.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dezorientacja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyskineza, dysuria, fałszywy wynik testu ciążowego, fotofobia, ginekomastia, hiperpigmentacja, koszmary nocne, krwawienie z nosa, kserostomia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk błony śluzowej nosa, otępienie, parkinsonizm, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przyrost masy ciała, reakcja fototoksyczna, stan splątania, toczeń rumieniowaty, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść naczyniowa, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Nifuroksazyd Aflofarm 100 mg
Nifuroksazyd, będący pochodną nitrofuranu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z alkoholem etylowym oraz wybranymi grupami leków, które mogą indukować reakcję disulfiramopodobną. Spożycie alkoholu podczas terapii nifuroksazydem prowadzi do zahamowania metabolizmu aldehydu octowego, skutkując objawami takimi jak zaczerwienienie twarzy (flush syndrome), tachykardia, hipotensja, nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniowa. Zaleca się bezwzględną abstynencję alkoholową podczas leczenia oraz przez minimum 48 godzin po jego zakończeniu. Interakcje z lekami takimi jak metronidazol, sulfonamidy, cefalosporyny, chloramfenikol, nitrofurantoina oraz gryzeofulwina zwiększają ryzyko wystąpienia reakcji disulfiramopodobnej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
alkohol etylowy, antybiotyk beta-laktamowy, bakterie beztlenowe, cefalosporyny, chemioterapeutyk, chloramfenikol, dysfagia, działanie bakteriostatyczne, flush syndrome, gryzeofulwina, hipotensja, interakcja lekowa, lek przeciwgrzybiczy, metronidazol, nifuroksazyd, nitrofurantoina, pochodna nitrofuranu, reakcja disulfiramopodobna, rumień twarzy, sulfonamidy, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adrenalina WZF 300 mcg/0,3 ml
Adrenalina WZF w ampułko-strzykawce zawiera 300 mikrogramów adrenaliny w 0,3 ml roztworu i jest lekiem pierwszego wyboru w doraźnym leczeniu anafilaksji, stanowiącej najcięższą i zagrażającą życiu reakcję alergiczną. Preparat jest wskazany w ostrych reakcjach na pokarmy (np. orzechy, ryby), leki (antybiotyki, środki kontrastowe), ukąszenia owadów oraz inne alergeny, a także w anafilaksji samoistnej. Objawy wskazujące na konieczność podania adrenaliny obejmują duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, spadek ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniową, uogólnioną pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Preparat jest stosowany zarówno w warunkach szpitalnych, jak i pozaszpitalnych, umożliwiając szybkie podanie leku w sytuacjach nagłych.
ampułko-strzykawka, anafilaksja, ciśnienie tętnicze, leczenie doraźne, nadwrażliwość, nadwrażliwość na siarczyny, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja alergiczna, pirosiarczyn sodu, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, użądlenie owada, winian adrenaliny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pernazinum 100 mg
Przedawkowanie dimaleinianu perazyny, substancji czynnej preparatu Pernazinum, stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Dawka toksyczna wynosi kilka lub kilkanaście gramów perazyny i może wywołać objawy neurologiczne (dyzartria, ataksja, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, stan splątania), kardiologiczne (zatrzymanie akcji serca, zapaść naczyniowa, arytmie) oraz oddechowe (duszność, bezdech). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne, głównie hipertermię. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i niewydolności oddechowej.
amina sympatykomimetyczna, ataksja, beta-bloker, bezdech, diazepam, dimaleininian perazyny, drżenia mięśniowe, duszność, dyzartria, hipertermia, hipotermia, nagłe zatrzymanie krążenia, objawy neurologiczne, objawy zatrucia, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, płyn izotoniczny, propranolol, saturacja, środek przeczyszczający, stan splątania, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Działania niepożądane
Ziele żarnowca (Cytisus scoparius L. herba) jest składnikiem preparatu Hemorol, zawierającego 80 mg wyciągu gęstego złożonego (4:1) z ziela żarnowca, ekstraktowanego etanolem 40% (V/V), w połączeniu z korą kasztanowca, kłączem pięciornika oraz zielem krwawnika w stosunku 1:1:1:1. Stosowanie preparatów zawierających ziele żarnowca wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym methemoglobinemii – patologicznego stanu charakteryzującego się utlenieniem żelaza w hemoglobinie z Fe²⁺ do Fe³⁺, co prowadzi do obniżenia zdolności transportu tlenu. Częstość występowania methemoglobinemii oraz reakcji nadwrażliwości, takich jak duszność, choroba Quinckego, zapaść naczyniowa i wstrząs anafilaktyczny, jest nieznana, co podkreśla konieczność ostrożności i monitorowania pacjentów podczas terapii.
Cytisus scoparius, duszność, hipoksja tkanek, interwencja medyczna, klasyfikacja narządów i układów, methemoglobinemia, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, transport tlenu, układ chłonny, układ immunologiczny, utlenienie żelaza hemoglobiny, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg gęsty złożony, zaburzenie krwi, zapaść naczyniowa, ziele żarnowca - Leksykon substancji czynnych
Ziele rdestu ptasiego – Działania niepożądane
Ziele rdestu ptasiego (Polygonum aviculare L., herba) jest składnikiem preparatów Fitolizyna (15,0 części wyciągu złożonego) oraz Vagosan (17,5 g/100 g mieszanki ziołowej). Stosowanie tych preparatów wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych o różnym nasileniu. W Fitolizynie obserwowano świąd, wysypkę, pokrzywkę i alergiczny nieżyt nosa, natomiast w Vagosanie odnotowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa i wstrząs anafilaktyczny. Szczególnie istotne są reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Ponadto, preparaty mogą wywoływać skórne reakcje uczuleniowe, nadwrażliwość na promieniowanie UV (Fitolizyna), zawroty głowy (Fitolizyna) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako „nieznana”.
alergiczny nieżyt nosa, astrowate, atopia, biegunka, duszność, Fitolizyna, fotodermatoza, fotosensybilizacja, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na promienie UV, nudności, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, pasta doustna, podrażnienie błony śluzowej, rdest ptasi, reakcja alergiczna, reakcja dermatologiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa skóry, Vagosan, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna leku Mononit (dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na izosorbid monoazotan, inne azotany lub składniki pomocnicze. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują ostrą niewydolność krążenia (w tym wstrząs i zapaść naczyniową), wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponadę serca, znaczne niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężką hipowolemię. Ponadto, izosorbid monoazotan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niedokrwistością (stężenie hemoglobiny 6,5-7,9 g/dl) ze względu na ryzyko pogłębienia hipoksji tkankowej.
ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylanowa, hemoglobina, hipoksja tkankowa, hipowolemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitory PDE5, izosorbidu monoazotan, kardiomiopatia przerostowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedokrwistość, omdlenie, ostra niewydolność krążenia, reakcja anafilaktyczna, riociguat, tamponada serca, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zapalenie osierdzia, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hemorol –
Hemorol to lek w formie czopków zawierający benzokainę (100 mg), wyciągi roślinne: ziele żarnowca, kora kasztanowca, kłącze pięciornika, ziele krwawnika (80 mg), kwiat rumianku (50 mg) oraz korzeń pokrzyku (11,12-20 mg, odpowiadający 0,20 mg atropiny). Produkt może wywoływać działania niepożądane, w tym methemoglobinemię o nieznanej częstości występowania, związaną z utlenieniem żelaza w hemoglobinie i ograniczeniem transportu tlenu, co manifestuje się sinicą, osłabieniem, zawrotami głowy i tachykardią, a w ciężkich przypadkach stanowi zagrożenie życia. Ponadto, możliwe są reakcje nadwrażliwości, w tym duszność, obrzęk naczynioruchowy (choroba Quinckego), zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, również o nieznanej częstości.
benzokaina, choroba Quinckego, duszność, górne drogi oddechowe, methemoglobinemia, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, perfuzja tkanek, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, reakcja alergiczna, sinica, spadek ciśnienia krwi, tachykardia, transport tlenu, utlenienie hemoglobiny, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Podczas stosowania Aethoxysklerolu 3% (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań zawierający lauromakrogol 400) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie na tle miejscowym i ogólnym. Najistotniejsze są miejscowe reakcje takie jak martwica skóry i tkanek głębokich, zwłaszcza po nieumyślnym wstrzyknięciu do tkanki okołożylnej, z ryzykiem wzrastającym proporcjonalnie do stężenia i objętości leku. W trakcie skleroterapii żylaków kończyn dolnych i guzków krwawniczych odnotowuje się bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka uogólniona, napady astmy), a także zaburzenia neurologiczne (np. zaburzenia krążenia mózgowego, utrata przytomności, parestezje), kardiologiczne (zatrzymanie pracy serca, arytmie) oraz naczyniowe (zakrzepica żył głębokich, zator płucny). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z neowaskularyzacją i krwiakami jako częstymi, a martwicą, gorączką i zaburzeniami ciśnienia tętniczego jako bardzo rzadkimi. W miejscu podania często pojawia się ból i zakrzepica, a niezbyt często martwica i stwardnienie.
afazja, alergiczne zapalenie skóry, ataksja, bradykardia, guzki krwawnicze, hirsutyzm, kardiomiopatia stresowa, krwioplucie, lauromakrogol, martwica tkanek, neowaskularyzacja, niedowład połowiczy, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, pokrzywka kontaktowa, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skleroterapia guzków krwawniczych, skleroterapia mikropiana, skleroterapia żylaków, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie odbytu, zapaść naczyniowa, zator płucny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 25 mikrogramów 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa w dawce 25 µg (Letrox) może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza przy zbyt szybkim zwiększaniu dawki lub przedawkowaniu, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Należy monitorować objawy takie jak tachykardia (często), kołatanie serca (bardzo często), zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna (częstość nieznana), a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypkę i pokrzywkę. W przypadku wystąpienia objawów nadczynności tarczycy zaleca się zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii na kilka dni, a następnie ostrożne wznowienie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, wcześniaków z niską masą urodzeniową (ryzyko zapaści naczyniowej) oraz u kobiet po menopauzie, u których długotrwałe stosowanie dawek supresyjnych może prowadzić do osteoporozy.
arytmia, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymiankowy – Działania niepożądane
Olejek tymiankowy (Thymus vulgaris L., Thymus zygis Loefl. ex L.; aetheroleum), stosowany m.in. w preparacie Salviasept w stężeniu 0,3 g/100 g, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Działania te obejmują reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, w tym ciężkie reakcje alergiczne takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się objawy neurologiczne (uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja), kardiologiczne (bradykardia) oraz miejscowe podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej i reakcje skórne (kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie, wysypka rumieniowa). Częstość występowania tych działań jest określona jako „nieznana”, co podkreśla konieczność ostrożności i monitorowania pacjentów podczas terapii.
ataksja, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, drżenie mięśni, duszność, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk Quinckego, olejek tymiankowy, personel medyczny, podrażnienie błony śluzowej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, swędzenie, Thymus vulgaris, Thymus zygis, uczucie pieczenia, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 75 mikrogramów 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Letrox, może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub przy zbyt szybkim zwiększaniu dawki, co prowadzi do objawów nadczynności tarczycy. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Częstość działań niepożądanych obejmuje m.in. kołatanie serca (bardzo często, ≥ 1/10), tachykardię (często, ≥ 1/100 do < 1/10), bezsenność (bardzo często), ból głowy (bardzo często) oraz objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak osłabienie mięśni i osteoporoza, szczególnie u kobiet pomenopauzalnych przy długotrwałym stosowaniu dawek supresyjnych. U wcześniaków z niską masą urodzeniową istnieje ryzyko zapaści naczyniowej, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krążeniowych.
arytmia, biegunka, ciśnienie śródczaszkowe, drżenie, dusznica bolesna, hiperhidroza, kołatanie serca, kurcze mięśniowe, Letrox, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nietolerancja temperatury, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, tachykardia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia miesiączkowania, zapaść naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Działania niepożądane
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) stosowane doustnie, zwłaszcza w terapii biegunek, może wywoływać łagodne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, o częstości występowania nieznanej. W preparatach złożonych zawierających kłącze pięciornika, np. Hemorol, obserwuje się bardziej złożony profil działań niepożądanych, w tym methemoglobinemię oraz reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, w tym duszność, chorobę Quinckego, zapaść naczyniową i wstrząs anafilaktyczny. Częstość tych zdarzeń również pozostaje nieznana, a ich występowanie może być związane z innymi składnikami preparatu, takimi jak benzokaina czy wyciągi roślinne.
choroba Quinckego, ciśnienie tętnicze, duszność, działanie niepożądane, hemoglobina, kłącze pięciornika, leczenie objawowe, methemoglobina, methemoglobinemia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia krwi, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie świadomości, zapaść naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Przedawkowanie
Selegilina, stosowana w terapii choroby Parkinsona w dawkach 5-10 mg/dobę, działa jako selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B). Przekroczenie tych dawek prowadzi do utraty selektywności i wywołania objawów toksycznych charakterystycznych dla nieselektywnych inhibitorów MAO. Przedawkowanie, szczególnie w dawkach rzędu 600 mg/dobę (60-120-krotne przekroczenie dawki terapeutycznej), może powodować szerokie spektrum objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, drżenie, omamy, śpiączka, drgawki), układu sercowo-naczyniowego (wahania ciśnienia tętniczego, zapaść naczyniowa, tachykardia) oraz układu oddechowego (zapaść oddechowa). Objawy te rozwijają się stopniowo w ciągu 24 godzin od przyjęcia toksycznej dawki, co utrudnia szybką diagnostykę i wymaga intensywnego monitorowania pacjenta.
choroba Parkinsona, dawka terapeutyczna, depresja oddechowa, drgawki, funkcje życiowe, gorączka, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, niedociśnienie, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, selegilina, śpiączka, tachykardia, toksyczność leku, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zapaść oddechowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 200 mg 200 mg
Perazin, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, endokrynny, sercowo-naczyniowy, hematologiczny, pokarmowy, wątrobowy oraz inne narządy. Niezbyt często występują dyskinezy i zespół parkinsonizmu, rzadko zmiany czucia i napady drgawek, a bardzo rzadko akatyzja i złośliwy zespół neuroleptyczny (stan zagrożenia życia). Zaburzenia psychiczne obejmują zaburzenia snu, niepokój, koszmary, dezorientację i epizody majaczenia. W układzie endokrynnym bardzo często obserwuje się mlekotok, często zaburzenia czynności seksualnych, a rzadko ginekomastię. Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują arytmie i hipotensję, z rzadką możliwością zapaści naczyniowej. W hematologii bardzo rzadko występuje agranulocytoza, a z nieznaną częstością leukopenia i trombocytopenia. Często pojawiają się zaparcia, a bardzo rzadko zgorzelinowe zapalenie jelit. Wątroba może wykazywać cholestazę (bardzo rzadko) oraz podwyższone enzymy i żółtaczkę (częstość nieznana). Przyrost masy ciała jest częstym działaniem niepożądanym, a w obrębie oka często zmienia się ciśnienie wewnątrzgałkowe. Inne działania obejmują obrzęk błony śluzowej nosa, trudności w oddawaniu moczu, suchość błon śluzowych, krwawienia z nosa oraz bardzo rzadko toczeń rumieniowaty.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskineza, fałszywy wynik testu ciążowego, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotensja, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, nadwrażliwość na światło, objawy pozapiramidowe, obrzęk błony śluzowej nosa, otępienie, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, reakcja fototoksyczna, retencja moczu, stan splątania, toczeń rumieniowaty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenie oddychania, zaparcie, zapaść naczyniowa, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Przedawkowanie Gripex Hot Max, zawierającego 1000 mg paracetamolu, 100 mg kwasu askorbinowego oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny na saszetkę, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym uszkodzenia wątroby i zaburzeń hemodynamicznych. Objawy zatrucia paracetamolem pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość oraz senność, a następnie, po początkowej poprawie, mogą wystąpić bóle w nadbrzuszu, powrót nudności i żółtaczka. Dawka jednorazowa ≥ 5 g paracetamolu wymaga natychmiastowej interwencji, w tym wywołania wymiotów, podania 60-100 g węgla aktywowanego oraz oznaczenia stężenia paracetamolu w surowicy w celu oceny konieczności leczenia odtrutkami, takimi jak metionina (≥ 2,5 g) i acetylocysteina. Leczenie powinno być prowadzone w warunkach intensywnej terapii, najlepiej w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia, choć korzyści mogą wystąpić także po 24 godzinach.
acetylocysteina, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, Gripex Hot Max, hospitalizacja, intensywna terapia, kwas askorbowy, leczenie odtruwające, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadmierna potliwość, nudność, objaw zatrucia, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, przedawkowanie fenylefryny, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu we krwi, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść naczyniowa, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Koszyczek Rumianku –
Koszyczek Rumianku (Matricaria recutita L., flos) jako produkt leczniczy roślinny cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. Najczęściej obserwowane są miejscowe reakcje kontaktowe, występujące bardzo rzadko, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją do alergii na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Istotne jest ryzyko reakcji krzyżowych u osób uczulonych na bylicę, piołun czy inne rośliny z tej rodziny. Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, mają nieznaną częstość występowania, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu płynnych przetworów rumianku na błony śluzowe, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych.
anafilaksja, błona śluzowa, bylica, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, droga oddechowa, duszność, Matricaria recutita, miejscowa reakcja alergiczna, obrzęk Quinckego, obrzęk skóry, piołun, podanie adrenaliny, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rodzina astrowatych, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, systemowa reakcja alergiczna, tkanka podskórna, trudność w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, upośledzenie perfuzji narządów, wstrząs anafilaktyczny, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Effox long 75 75 mg
Effox long 75 zawiera 75 mg izosorbidu monoazotanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występującym objawem neurologicznym jest ból głowy (≥1/10), będący efektem działania wazodylatacyjnego leku. Często obserwuje się również zawroty głowy, w tym ortostatyczne, oraz senność (≥1/100 do <1/10), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i zwiększać ryzyko upadków. W układzie sercowo-naczyniowym tachykardia występuje często (≥1/100 do <1/10), a nasilenie dławicy piersiowej, choć rzadkie (≥1/1 000 do <1/100), stanowi istotne klinicznie pogorszenie. Niedociśnienie ortostatyczne jest częste (≥1/100 do <1/10), a zapaść naczyniowa, czasem z bradykardią i utratą przytomności, występuje niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Ponadto, zgłaszano przypadki niedociśnienia o nieznanej częstości, niezwiązanego z pozycją ciała.
ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, efekt wazodylatacyjny, izosorbid monoazotan, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedotlenienie mięśnia sercowego, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, odczyn alergiczny skórny, osłabienie, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zaczerwienienie twarzy, zapaść naczyniowa, zawroty głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salviasept –
Salviasept, koncentrat do sporządzania roztworu do płukania gardła, zawiera kompozycję olejków eterycznych oraz wyciąg płynny z ziół, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej etiologii i nasileniu. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania te mają częstość nieznaną i obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniową oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo obserwuje się objawy neurologiczne (uczucie pieczenia błony śluzowej, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksję), kardiologiczne (bradykardię), podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej oraz reakcje skórne (kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie, wysypka rumieniowa). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zespołem pieczenia jamy ustnej, nawracającym owrzodzeniem jamy ustnej lub reakcją liszajową, u których ryzyko kontaktowego zapalenia błony śluzowej jest zwiększone.
ataksja, bradykardia, drżenie mięśni, duszność, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, obrzęk Quinckego, olejek eteryczny, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg płynny, wysypka rumieniowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zapalenie błony śluzowej, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej, zwolnienie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anosin 10 mg
Przedawkowanie fenylefryny, substancji czynnej leku Anosin 10 mg, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak tachykardia, odruchowa bradykardia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach do zapaści naczyniowej i depresji oddechowej, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy neurologiczne i okulistyczne, w tym zaburzenia widzenia, bóle głowy oraz zawroty głowy, wynikają z farmakologicznego działania fenylefryny na receptory adrenergiczne oraz wtórnych zaburzeń hemodynamicznych. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja oraz stan świadomości.
Anosin, ból głowy, bradykardia odruchowa, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, fenylefryna, interwencja medyczna, intubacja dotchawicza, lek hipotensyjny, lek inotropowy, lek wazopresyjny, lek β-adrenolityczny, monitorowanie funkcji życiowych, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy neurologiczne, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, płynoterapia, receptor adrenergiczny, saturacja krwi, skurcz naczyń obwodowych, stan kliniczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia naczynioruchowe, zaburzenia widzenia, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Colchican 0,5 mg
Przedawkowanie kolchicyny stanowi poważne zagrożenie ze względu na wąski indeks terapeutyczny, gdzie dawka toksyczna przekraczająca 0,5 mg/kg masy ciała może prowadzić do ostrej toksyczności i zgonu. Zatrucie przebiega fazowo: w fazie wczesnej (2-12 godzin) dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwotoczne zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, silne bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia elektrolitowe oraz leukocytoza. W fazie późnej (24-72 godziny) rozwijają się poważne powikłania wielonarządowe, w tym niewydolność płuc, nerek, wątroby, rabdomioliza, kardiomiopatia, a także powikłania hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia), DIC, zapaść naczyniowa i wstrząs. Objawy neurologiczne obejmują drgawki, majaczenia, osłabienie mięśniowe, neuropatię i wstępujący paraliż. Główne przyczyny zgonu to depresja oddechowa, zapaść naczyniowa i niewydolność szpiku kostnego.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, indeks terapeutyczny, kardiomiopatia, krwiomocz, krwotoczne zapalenie błony śluzowej, kwasica mleczanowa, leukocytoza, leukopenia, neuropatia, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wielonarządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie kolchicyny, rabdomioliza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skąpomocz, toksyczna nefropatia, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 125 mikrogramów 125 mcg
Letrox, zawierający lewotyroksynę sodową, może wywoływać działania niepożądane, szczególnie przy nietolerancji dawki lub jej przedawkowaniu. Najczęstsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca (≥1/10) i tachykardia (≥1/100 do <1/10). Inne możliwe reakcje to nadczynność tarczycy (≥1/100 do <1/10), bóle głowy (≥1/10), bezsenność (≥1/10), nerwowość (≥1/100 do <1/10) oraz rzadziej rzekomy guz mózgu u dzieci (≥1/10 000 do <1/1000). Występują także objawy alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka i reakcje układu oddechowego, a w pojedynczych przypadkach wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Zaleca się ostrożne dostosowanie dawki i monitorowanie pacjentów, zwłaszcza w początkowej fazie terapii.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, drżenie, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na lewotyroksynę, nerwowość, nietolerancja wysokiej temperatury, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna układu oddechowego, rzekomy guz mózgu, tachykardia, tkanka podskórna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zapaść naczyniowa