stężenie paracetamolu

Stężenie paracetamolu (acetaminofenu) w surowicy krwi to kluczowy parametr diagnostyczny przy podejrzeniu przedawkowania tego powszechnie stosowanego leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego. Oznaczenie stężenia jest szczególnie istotne w pierwszych godzinach po spożyciu, ponieważ wczesne wdrożenie antidotum (N-acetylocysteiny) może zapobiec uszkodzeniu wątroby.

Interpretacja wyników opiera się najczęściej na nomogramie Rumacka-Matthew’a, który określa ryzyko hepatotoksyczności w zależności od stężenia paracetamolu i czasu, jaki upłynął od jego zażycia. Stężenie powyżej 150-200 μg/ml (990-1320 μmol/l) w ciągu 4 godzin od spożycia lub 50 μg/ml (330 μmol/l) po 12 godzinach wskazuje na znaczące ryzyko uszkodzenia wątroby i wymaga natychmiastowego leczenia.

Metabolizm paracetamolu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie w warunkach przedawkowania powstaje toksyczny metabolit – N-acetylo-p-benzochinonomina (NAPQI). Przy wyczerpaniu zapasów glutationu, NAPQI wiąże się kowalencyjnie z białkami hepatocytów, prowadząc do ich martwicy. Monitorowanie stężenia paracetamolu, wraz z parametrami funkcji wątroby (ALT, AST, bilirubina, INR), stanowi podstawę postępowania w zatruciu tym lekiem.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl