Właściwości farmakokinetyczne
Theraflu Grip Owoce Leśne 500 mg
Paracetamol zawarty w produkcie Theraflu GRIP Owoce Leśne (500 mg/dawka) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 30-60 minut. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza oraz porównywalne stężenia w osoczu i ślinie, co ma znaczenie diagnostyczne. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), przy czym mniej niż 5% leku jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 2 godziny, a około 90% dawki jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin.
Właściwości farmakokinetyczne leku Theraflu GRIP Owoce Leśne
Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych paracetamolu zawartego w produkcie leczniczym Theraflu GRIP Owoce Leśne, proszek do sporządzenia roztworu doustnego. Produkt zawiera 500 mg paracetamolu w każdej saszetce i jest przeznaczony do stosowania doustnego.1
Wchłanianie
Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Po podaniu leku, maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu krwi jest osiągane w ciągu 30-60 minut od momentu przyjęcia preparatu.2
Dystrybucja
Po wchłonięciu paracetamol ulega szybkiej dystrybucji do wszystkich tkanek organizmu. Istotną cechą farmakokinetyczną leku jest porównywalne stężenie paracetamolu we krwi, osoczu oraz w ślinie, co ma znaczenie diagnostyczne i kliniczne. Warto podkreślić, że podczas stosowania paracetamolu w zalecanych dawkach terapeutycznych, związek ten w niewielkim tylko stopniu wiąże się z białkami osocza.3
Metabolizm
Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie i przebiega dwiema głównymi drogami:
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym – główna droga metaboliczna paracetamolu w warunkach terapeutycznych4
- Sprzęganie z kwasem siarkowym – druga istotna droga metaboliczna, która ulega wysyceniu przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne5
Niewielka część paracetamolu (poniżej 5%) podlega metabolizmowi z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450, głównie izoenzymem CYP2E1. W wyniku tej przemiany powstaje imina N-acetylo-p-benzochinonu – metabolit o potencjalnym działaniu toksycznym. W normalnych warunkach metabolit ten ulega szybkiej detoksykacji poprzez połączenie z glutationem oraz wiązanie z cysteiną i kwasem merkapturowym, co zapobiega jego toksycznemu działaniu. Jednak w przypadku znacznego przedawkowania paracetamolu, dochodzi do zwiększonego wytwarzania tego toksycznego metabolitu, co może prowadzić do uszkodzenia wątroby.6
Eliminacja
Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki z moczem. Około 90% wchłoniętego leku ulega wydaleniu w ciągu 24 godzin od momentu przyjęcia. Większość leku jest eliminowana w postaci metabolitów, z czego:
- 60-80% stanowią produkty sprzęgania z kwasem glukuronowym
- 20-30% stanowią produkty sprzęgania z kwasem siarkowym
- Mniej niż 5% paracetamolu wydalane jest w postaci niezmienionej
Okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin, co oznacza, że po tym czasie stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę.7
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Niewydolność nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) obserwuje się wydłużenie czasu eliminacji paracetamolu i jego metabolitów. Ma to istotne znaczenie kliniczne, gdyż może prowadzić do kumulacji leku w organizmie przy powtarzalnym podawaniu.8
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku procesy sprzęgania paracetamolu z kwasem glukuronowym i siarkowym nie ulegają istotnym zmianom, co oznacza, że metabolizm leku przebiega podobnie jak u osób młodszych. Nie jest więc konieczna specjalna modyfikacja dawkowania wyłącznie ze względu na wiek pacjenta, o ile nie występują inne czynniki wpływające na farmakokinetykę leku, takie jak niewydolność wątroby czy nerek.9
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość dla paracetamolu |
|---|---|
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 30-60 minut |
| Wiązanie z białkami osocza | Niewielkie |
| Główne drogi metabolizmu | Sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%) |
| Wydalanie z moczem w ciągu 24h | 90% wchłoniętej dawki |
| Eliminacja w postaci niezmienionej | Mniej niż 5% |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) | Około 2 godziny |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania