leki przeciwjaskrowe

Leki przeciwjaskrowe stanowią istotną grupę preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu jaskry – choroby prowadzącej do uszkodzenia nerwu wzrokowego i mogącej skutkować utratą wzroku. Głównym celem terapii przeciwjaskrowej jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP), które stanowi główny czynnik ryzyka rozwoju i progresji choroby.

Współczesna farmakoterapia jaskry obejmuje kilka grup leków o różnych mechanizmach działania. Najczęściej stosowane są: beta-adrenolityki (np. tymolol), które zmniejszają wytwarzanie cieczy wodnistej; analogi prostaglandyn (np. latanoprost), zwiększające odpływ cieczy wodnistej drogą naczyniówkowo-twardówkową; inhibitory anhydrazy węglanowej (np. dorzolamid), zmniejszające wytwarzanie cieczy wodnistej; oraz agoniści receptorów alfa-2-adrenergicznych (np. brymonidyna), które zarówno zmniejszają wytwarzanie cieczy wodnistej, jak i zwiększają jej odpływ.

W praktyce klinicznej często stosuje się terapię wielolekową, wykorzystując preparaty łączone zawierające dwie lub więcej substancji czynnych. Wybór odpowiedniego leku przeciwjaskrowego zależy od typu jaskry, wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego, współistniejących chorób ogólnych oraz potencjalnych działań niepożądanych. Leczenie jaskry ma charakter przewlekły i wymaga regularnego monitorowania efektywności terapii oraz stanu nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl