lipoproteiny o bardzo małej gęstości
Lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL, ang. Very Low Density Lipoproteins) stanowią klasę lipoprotein syntetyzowanych głównie w wątrobie. Ich podstawową funkcją jest transport endogennych triglicerydów z wątroby do tkanek obwodowych. VLDL charakteryzują się gęstością 0,95-1,006 g/ml i składają się w około 50-60% z triglicerydów, 10-15% z cholesterolu (głównie w postaci estrów), 15-20% z fosfolipidów oraz 5-10% z białek (głównie apolipoproteiny B-100, C-I, C-II, C-III oraz E).
W metabolizmie VLDL odgrywają kluczową rolę jako prekursory lipoprotein o pośredniej gęstości (IDL) oraz lipoprotein o niskiej gęstości (LDL). Po uwolnieniu do krwiobiegu, triglicerydy zawarte w VLDL ulegają hydrolizie przy udziale lipazy lipoproteinowej, co prowadzi do powstania mniejszych cząsteczek IDL, a następnie LDL bogatych w cholesterol. Proces ten stanowi istotny element metabolizmu lipidów i homeostazy cholesterolu.
Podwyższone stężenie VLDL w surowicy wiąże się z hiperlipidemią typu IV (hipertriglicerydemią) oraz stanowi czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. Diagnostyka zaburzeń gospodarki lipidowej często obejmuje oznaczanie stężenia VLDL, które można oszacować, dzieląc stężenie triglicerydów przez 5 (reguła Friedewalda), pod warunkiem że stężenie triglicerydów nie przekracza 400 mg/dl. Leczenie podwyższonego stężenia VLDL obejmuje modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię, głównie fibraty i kwas nikotynowy.