mlekotok
Mlekotok (galaktoria) to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego wypływu mleka z brodawek sutkowych poza okresem karmienia piersią. Jest to objaw wynikający z nadmiernego wydzielania prolaktyny przez przysadkę mózgową lub z zaburzeń receptorowych w obrębie gruczołu piersiowego.
Najczęstszymi przyczynami mlekotoku są guzy przysadki wydzielające prolaktynę (prolaktinoma), stosowanie niektórych leków (np. neuroleptyków, metoklopramidu, antagonistów dopaminy), niedoczynność tarczycy oraz urazy klatki piersiowej. W diagnostyce kluczowe jest oznaczenie stężenia prolaktyny, wykonanie badań obrazowych przysadki (MRI) oraz wykluczenie ciąży i chorób gruczołu piersiowego.
Leczenie mlekotoku zależy od jego przyczyny. W przypadku prolaktinoma stosuje się agonisty dopaminy (bromokryptyna, kabergolina), które hamują wydzielanie prolaktyny. Jeśli przyczyną są leki, należy rozważyć ich odstawienie lub zamianę. W rzadkich przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne, zwłaszcza przy makrogruczolakach przysadki. Należy pamiętać, że mlekotok może być również objawem raka piersi, dlatego wymaga dokładnej diagnostyki onkologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Rymantadyna – Działania niepożądane
Chlorowodorek rymantadyny, stosowany w dawce 50 mg na tabletkę (produkt Rimantin), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy oraz zmęczenie, które mogą ograniczać codzienne funkcjonowanie pacjenta. Niezbyt często występują hiperkineza, zaburzenia koncentracji, ataksja i senność, a rzadko poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak drgawki, zaburzenia chodu czy zmiany smaku. W zakresie zaburzeń psychicznych często pojawiają się bezsenność i nerwowość, a rzadziej depresja, euforia oraz omamy (w tym węchowe) i dezorientacja, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Działania niepożądane dotyczą także układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niewydolność serca, blok serca, częstoskurcz, nadciśnienie, zaburzenia naczyń mózgowych), układu pokarmowego (nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, suchość w ustach, biegunka, niestrawność) oraz innych układów, w tym ucha i błędnika, układu oddechowego, skóry i układu rozrodczego.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok serca, chlorowodorek rymantadyny, częstoskurcz, depresja, drgawki, duszność, hiperkineza, kołatanie serca, łzawienie, mlekotok, nadciśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, omamy, omamy węchowe, ośrodkowy układ nerwowy, przeczulica, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, szumy uszne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranimax Teva 150 mg
Profil bezpieczeństwa ranitydyny, substancji czynnej leku Ranimax Teva, został oceniony w trzech badaniach klinicznych obejmujących 1187 pacjentów leczonych dawką 75 mg (do 4 dawek na dobę przez 7-14 dni) oraz 1181 pacjentów otrzymujących placebo. Działania niepożądane wystąpiły u 25% pacjentów z grupy ranitydyny, co było porównywalne z 26% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności), które zwykle ustępowały podczas leczenia. Bardzo rzadko odnotowano poważne reakcje hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i pancytopenia, często odwracalne i czasem związane z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Inne rzadkie działania obejmowały reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (splątanie, depresja, omamy), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek, w tym przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia kreatyniny.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku kostnego, badanie kliniczne, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dysguezia, ginekomastia, granulocytopenia, hipergastrynemia, hipoplazja szpiku kostnego, impotencja, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, substancja czynna, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ruchowe, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bromergon 2,5 mg
Bromokryptyna, substancja czynna leku Bromergon, wykazuje działanie agonisty receptorów dopaminergicznych oraz inhibitor wydzielania prolaktyny, co determinuje jej szerokie zastosowanie kliniczne. Mechanizm polega na hamowaniu wydzielania prolaktyny z przedniego płata przysadki, bez wpływu na inne hormony przysadkowe, co jest istotne w leczeniu hiperprolaktynemii, prolaktynomy oraz patologicznej laktacji. U pacjentów z akromegalią bromokryptyna obniża podwyższone stężenia hormonu wzrostu i prolaktyny, poprawiając objawy kliniczne i tolerancję glukozy. W ginekologii lek stosowany jest w celu przywrócenia owulacji i regularnych cykli menstruacyjnych, także u pacjentek z zespołem policystycznych jajników (PCOS) poprzez normalizację wydzielania LH. Bromokryptyna nie osłabia fizjologicznego procesu połogowego i nie zwiększa ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych.
agonista dopaminy, akromegalia, bradykinezja, bromokryptyna, choroba Parkinsona, depresja, depresja endogenna, drżenie parkinsonowskie, dyskineza, dystonia, fenomen on-off, hormon luteinizujący, hormon wzrostu, inhibitor prolaktyny, lek przeciwparkinsonowski, lewodopa, mlekotok, niedobór dopaminy, płat przedni przysadki, prolaktyna, prolaktynoma, receptor dopaminergiczny, sztywność mięśniowa, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rispolept
Rysperydon, stosowany w terapii pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku z otępieniem, wiąże się ze znacznym ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zwiększoną śmiertelnością (4,0% vs. 3,1% placebo, OR 1,21; 95% CI 0,7-2,1) oraz trzykrotnym wzrostem ryzyka incydentów naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo, OR 2,96; 95% CI 1,34-7,50). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu, gdzie śmiertelność wzrasta do 7,3%. Rysperydon jest przeciwwskazany u pacjentów z otępieniem innym niż choroba Alzheimera i powinien być stosowany wyłącznie w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, po nieskuteczności metod niefarmakologicznych. Monitorowanie kliniczne jest niezbędne, zwłaszcza w kontekście ryzyka niedociśnienia ortostatycznego, leukopenii, neutropenii, agranulocytozy oraz potencjalnego wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia i zaburzeniami elektrolitowymi.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezwzględna liczba neutrofilów, bradykardia, brak owulacji, choroba Parkinsona, fosfokinaza kreatynowa, furosemid, ginekomastia, guz prolaktynozależny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, leukopenia, mioglobinuria, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, otępienie typu mieszanego, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, ryzyko śmiertelności, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie zachowania, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pram 20 mg
Cytalopram, składnik leku PRAM, wykazuje profil działań niepożądanych głównie łagodnych i przemijających, najczęściej pojawiających się w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadkich działań niepożądanych odnotowano trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, hipokaliemię, napady lęku, myśli i zachowania samobójcze, a także wydłużenie odstępu QT i groźne arytmie komorowe, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Występują również objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie, splątanie, poty, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia, które wymagają stopniowego zmniejszania dawki leku.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, cytalopram, depersonalizacja, hiperhidroza, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kserostomia, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, reakcja anafilaktyczna, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamania kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurex 20 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Aurex 20) działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności i zmęczenie wykazują zależność od dawki. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii. U pacjentów, zwłaszcza kobiet, osób z hipokaliemią, wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca, odnotowano ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Epidemiologicznie u osób powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym cytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, potliwość, ból głowy, biegunka i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, cytalopram bromowodorek, depersonalizacja, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, fotodermatoza, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwotok poporodowy, lęk, łysienie, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieżyt nosa, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, splątanie, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, terminologia MedDRA, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Działania niepożądane
Citalopram wykazuje profil działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, pojawiające się głównie w pierwszych tygodniach terapii. Najczęstsze objawy to nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia, z zależnością od dawki leku. Istotne są potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym zespół Torsades de Pointes), szczególnie u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobą serca. Zespół serotoninowy oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI, w tym citalopramu.
akatyzja, bruksizm, citalopram, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt psychiczny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad drgawkowy grand mal, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast 150 mg
Ranigast, zawierający ranitydynę w dawce 150 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, choć w wielu przypadkach brak jest bezpośredniego związku przyczynowego. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza czy pancytopenia, czasem z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny, który może pojawić się już po pierwszej dawce. Wśród działań neurologicznych i psychicznych odnotowano bardzo rzadko stany splątania, depresję, omamy, bóle głowy, zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia ruchów mimowolnych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, ciężko chorych lub z nefropatią. Bardzo rzadko pojawiają się także zaburzenia widzenia, bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz zapalenie naczyń.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipoplazja szpiku, leukopenia, łysienie, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, podwyższone stężenie kreatyniny, pokrzywka, przemijająca impotencja, Ranigast, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji oka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluanxol 0,5 mg
Fluanxol (flupentyksol) w dawce 0,5 mg jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, często zależnymi od dawki i najintensywniejszymi w początkowym okresie terapii. Szczególnie istotne są zaburzenia ruchowe, takie jak akatyzja, hiperkineza i hipokineza, występujące bardzo często (≥1/10), które zwykle pojawiają się we wczesnej fazie leczenia i mogą być kontrolowane przez redukcję dawki lub leki przeciw parkinsonizmowi, choć profilaktyczne stosowanie tych ostatnich nie jest zalecane. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak nudności, wymioty, biegunka, potliwość, bóle mięśni, parestezje, bezsenność i lęk, pojawiające się w ciągu 1-4 dni i ustępujące w 7-14 dni. Wśród poważnych powikłań należy uwzględnić złośliwy zespół neuroleptyczny (bardzo rzadko <1/10 000), a także rzadkie zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, neutropenia, leukopenia i agranulocytoza, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, akatyzja, choroba zatorowo-zakrzepowa, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, dystonia, flupentiksol, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kserostomia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, nietolerancja glukozy, parestezja, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wydłużenie QT, zaburzenie ruchowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół odstawienny, zespół torsade de pointes, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Varenelle 3 mg + 0,02 mg
Stosowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Varenelle (3 mg drospirenonu + 0,02 mg etynyloestradiolu) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Szczególnie istotne są poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe, w tym żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, które mogą prowadzić do zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy żylnej oraz zatorowości płucnej. Wśród innych poważnych działań wymienia się nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie nowotwory wątroby. Zgłaszano także przypadki ostudy oraz zaburzeń czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania terapii. Występuje nieznacznie zwiększone ryzyko rozpoznania raka piersi, jednak bez jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego. Interakcje z induktorami enzymatycznymi mogą prowadzić do krwawień śródcyklicznych lub obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej.
choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, działanie niepożądane, etynyloestradiol, induktor enzymatyczny, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem opryszczki, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 25 mg 25 mg
Perazin (perazyna dimaleinian) jest neuroleptykiem stosowanym w dawkach 25 mg oraz 100 mg, którego profil działań niepożądanych obejmuje szerokie spektrum objawów o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych zgodnie z konwencją MedDRA. Do najważniejszych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań należą bardzo rzadko występujący złośliwy zespół poneuroleptyczny (charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i zmianami stanu psychicznego), agranulocytoza (drastyczne zmniejszenie granulocytów zwiększające ryzyko infekcji) oraz napady drgawkowe. Często obserwuje się mlekotok (≥1/10), dysfunkcje seksualne (≥1/100 do <1/10), zaparcia, suchość błon śluzowych jamy ustnej, przyrost masy ciała oraz zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego. Rzadziej występują parestezje, zapaść naczyniowa, fotofobia, ginekomastia, a także poważne reakcje skórne i zaburzenia wątroby, w tym cholestaza i podwyższenie enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskineza, epistaxis, fotofobia, ginekomastia, hipertermia, hipotensja, jaskra, lek neuroleptyczny, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, napad drgawkowy, objawy pozapiramidowe, parestezja, parkinsonizm, perazyna dimaleinian, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja fototoksyczna, stan splątania, tachykardia, toczeń rumieniowaty, zaburzenie erekcji, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść naczyniowa, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół poneuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Staveran 80 80 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna leku Staveran 80, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują przede wszystkim układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz żołądkowo-jelitowy. Do najczęściej obserwowanych należą ból głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności, bóle brzucha, rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak bloki przedsionkowo-komorowe (I°, II°, III°), zatrzymanie akcji węzła zatokowego, asystolię oraz niewydolność serca, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Werapamil może również indukować poważne reakcje neurologiczne, w tym zaburzenia pozapiramidowe, napady drgawkowe oraz porażenie czterokończynowe, zwłaszcza w kontekście interakcji z kolchicyną.
asystolia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, częstoskurcz, drżenie mięśni, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiperprolaktynemia, kołatanie serca, mlekotok, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedowład czterokończynowy, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, parestezja, przerost dziąseł, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, substancja czynna, szum uszny, uszkodzenie wątroby, werapamil, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie węzła zatokowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram w postaci tabletek Depralin ODT wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy to ból głowy oraz nudności (≥1/10 pacjentów). Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne oraz zmniejszenie popędu płciowego, występują często (≥1/100 do <1/10), a u kobiet często obserwuje się brak orgazmu. Rzadziej pojawiają się agresja, depersonalizacja, omamy, a także potencjalnie poważne stany, takie jak mania, myśli i zachowania samobójcze, które wymagają ścisłego monitorowania. Ze strony układu nerwowego często występują bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie, a rzadko zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, bradykardię oraz potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes, szczególnie u kobiet, osób z hipokaliemią i chorobami serca.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Działania niepożądane
Paliperydon, aktywny metabolit rysperydonu, stosowany głównie w formie palmitynianu do iniekcji o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane to bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy ośrodkowe, bóle mięśniowo-szkieletowe, częstoskurcz, drżenie, wymioty, biegunka, zmęczenie i dystonia. Występowanie akatyzji i sedacji/senności jest zależne od dawki. Szczególną grupę stanowią objawy pozapiramidowe (EPS), w tym parkinsonizm, akatyzja, dyskineza, dystonia i drżenie. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, głównie ból, mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie, z tendencją do zmniejszania się w czasie, przy większym bólu po iniekcjach do mięśnia naramiennego niż pośladkowego. Hiperprolaktynemia, manifestująca się m.in. brakiem miesiączki, mlekotokiem, zaburzeniami menstruacji i ginekomastią, występuje u mniej niż 1% pacjentów. W 13-tygodniowym badaniu klinicznym częstość zwiększenia masy ciała ≥ 7% wynosiła 5% w grupie placebo, 6% przy 25 mg, 8% przy 100 mg i 13% przy 150 mg paliperydonu.
agranulocytoza, akatyzja, akineza, bradykineza, brak miesiączki, choreoatetoza, cukrzycowa kwasica ketonowa, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokineza, jaskra, kręcz szyi, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, opistotonus, paliperydon, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, pleurototonus, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, śpiączka cukrzycowa, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 20 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do najczęstszych należą bóle głowy (≥1/10), nudności (≥1/10), zaburzenia snu, zawroty głowy, lęk, zmiany apetytu oraz zaburzenia seksualne. Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, hiponatremię, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, a także zaburzenia krzepnięcia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u osób powyżej 50. roku życia odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, dyskineza, Elicea, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z odbytu, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 5 mg
Depralin ODT zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia układu nerwowego (ból głowy ≥1/10, bezsenność, senność, zawroty głowy ≥1/100 do <1/10), psychiczne (lęk, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego), żołądkowo-jelitowe (nudności ≥1/10, biegunka, zaparcia, wymioty), oraz sercowo-naczyniowe (wydłużenie QT, arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, hiponatremii, myśli i zachowań samobójczych oraz zaburzeń seksualnych (u mężczyzn zaburzenia wytrysku i impotencja, u kobiet zaburzenia orgazmu i krwotoki). Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia.
akatyzja, arytmia komorowa, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, nudności, osteoporoza, parestezje, priapizm, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 4 mg
Rysperydon (Orizon) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja, ból głowy oraz bezsenność. Działania te wykazują często zależność od dawki, szczególnie parkinsonizm i ataksja. Infekcje, takie jak zapalenie płuc, oskrzeli czy zakażenia dróg moczowych, występują bardzo często (≥1/10), co wymaga interwencji terapeutycznej. Zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, leukopenia i trombocytopenia, pojawiają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i wymagają monitorowania morfologii krwi. Hiperprolaktynemia, zwiększenie masy ciała i apetytu występują często (≥1/100 do <1/10), a poważne zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia, są bardzo rzadkie (<1/10 000), lecz wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
ataksja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jadłowstręt, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, receptory dopaminergiczne D₂, receptory histaminowe, receptory serotoninergiczne, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie wydzielania hormonu antydiuretycznego, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatrucie wodne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), zaburzenia snu (bezsenność, senność, często >1/100 do <1/10), oraz zmiany apetytu i masy ciała (często). Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zespół serotoninowy (rzadko), drgawki, akatyzja, a także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano rzadkie przypadki bradykardii i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, co może prowadzić do torsade de pointes. Ponadto, obserwuje się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hiponatremii oraz zaburzeń seksualnych, w tym zmniejszenia libido i zaburzeń wytrysku u mężczyzn.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, parasomnia, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 25 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA z różną częstością występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (agresja bardzo często), układu nerwowego (senność, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, dyzartria), serca (kołatanie serca, tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądka i jelit (suchość jamy ustnej, zaparcia, nudności) oraz skórne (nadmierna potliwość). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, majaczenie, omamy, myśli samobójcze, kardiomiopatie, torsade de pointes, ostra jaskra czy zapalenie mięśnia sercowego. W badaniach diagnostycznych często notuje się zwiększenie masy ciała oraz zmiany w zapisie EKG, w tym wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS, a także hiponatremię.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawka, drżenie, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obniżenie libido, obrzęk języka, obrzęk twarzy, omam, paranoja, parestezja, pokrzywka, polineuropatia, porażenna niedrożność jelita, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Löfflera, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Brak miesiączki – Diagnostyka i diagnoza
Amenorrhea, definiowana jako brak miesiączki, dzieli się na pierwotną (brak menarche do 15 roku życia przy prawidłowym rozwoju cech płciowych lub do 13 roku życia bez cech płciowych) oraz wtórną (brak miesiączki przez ≥3 miesiące u kobiet z regularnymi cyklami lub ≥6 miesięcy przy nieregularnych). Diagnostyka wymaga systematycznego podejścia obejmującego szczegółowy wywiad (w tym wiek thelarche i menarche, nawyki żywieniowe, stres, masę ciała, leki, objawy neurologiczne i endokrynologiczne), badanie fizykalne (ocena cech płciowych wg skali Tannera, BMI, objawów hiperandrogenizmu, badanie miednicy) oraz podstawowe badania laboratoryjne: test ciążowy, FSH, LH, prolaktyna, TSH, estradiol. W zależności od wyników wykonuje się dodatkowe testy hormonalne (testosteron, DHEAS, 17-OH progesteron, AMH), badania obrazowe (USG miednicy, MRI przysadki, CT, histerosalpingografia) oraz testy prowokacyjne z progestagenem lub estrogen-progestagenem w celu oceny obecności estrogenów i drożności dróg rodnych.
17-hydroksyprogesteron, amenorrhea, amenorrhea podwzgórzowa, badanie dwuręczne, badanie fizykalne, badanie gęstości kości, biopsja endometrium, choroba autoimmunologiczna, drugorzędowe cechy płciowe, estradiol, guz przysadki, hiperandrogenizm, hiperprolaktynemia, hirsutyzm, histerosalpingografia, histeroskopia, hormon anty-Müllerowski, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon tyreotropowy, laparoskopia, menarche, mlekotok, mozaicyzm chromosomalny, oligomenorrhea, osteoporoza, pierwotna niewydolność jajników, prolaktyna, skala Tannera, testosteron, thelarche, wole tarczycy, wrodzony przerost nadnerczy, zespół Ashermana, zespół Cushinga, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół policystycznych jajników, zespół Turnera, zrosty wewnątrzmaciczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amisulpryd Holsten 400 mg
Amisulpryd Holsten w dawce 400 mg, stosowany w terapii zaburzeń psychotycznych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to objawy pozapiramidowe (drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, akatyzja, dyskineza) oraz hiperprolaktynemia manifestująca się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią, bólem piersi i zaburzeniami erekcji. Objawy pozapiramidowe mają umiarkowane nasilenie przy dawkach podtrzymujących (50-300 mg/dobę) i często ustępują po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich, natomiast późne dyskinezy, szczególnie po długotrwałym leczeniu, nie reagują na tę terapię i mogą się nasilać. Ponadto, amisulpryd może powodować senność, napady drgawkowe, bezsenność, lęk, hiperglikemię, zaparcia, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost masy ciała i aktywności aminotransferaz.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferaza, amisulpryd, bezsenność, bradykardia, brak miesiączki, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertonia mięśniowa, hipokinezja, kręcz szyi, kserostomia, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neuroleptyk, neutropenia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, prolaktyna, reakcja alergiczna, ślinotok, szczękościsk, tabletka powlekana, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zakrzepica żył głębokich, zaparcie, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienia noworodkowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Teva
Ocena tolerancji na rysperydon w formie doustnej jest kluczowa przed rozpoczęciem terapii zawiesiną do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Risperidone Teva), aby zminimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych. Lek nie jest wskazany u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem ze względu na zwiększoną umieralność (4,0% vs. 3,1% placebo; OR 1,21; 95% CI: 0,7-2,1) oraz ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo; OR 2,96; 95% CI: 1,34-7,50). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu, gdyż obserwowano wzrost umieralności do 7,3% u osób starszych (średni wiek 89 lat). Ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, leukopenii, neutropenii, agranulocytozy oraz późnych dyskinez wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, odwodnieniem, czy wcześniejszymi zaburzeniami hematologicznymi. W przypadku ciężkiej neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1 x 10⁹/l) konieczne jest przerwanie leczenia i monitorowanie krwi.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, blokada receptorów dopaminowych, bradykardia, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba Parkinsona, ginekomastia, guz prolaktynozależny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, niewydolność serca, nowotwór mózgu, objaw pozapiramidowy, odwodnienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia, zaćma, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 5 mg
Melatonina Biofarm w dawkach 2 mg, 3 mg oraz 5 mg wykazuje relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi głównie z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do <1/100). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, migreny, letarg, zawroty głowy, senność), układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk). Rzadziej obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami hematologicznymi lub stosujących leki mielosupresyjne. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia oraz hiperbilirubinemia, wskazujące na konieczność kontroli parametrów biochemicznych i funkcji wątroby.
astenia, białkomocz, ból neuralgiczny, cukromocz, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, letarg, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie jamy ustnej, parametr biochemiczny krwi, pobudzenie psychoruchowe, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Teenia, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych żył (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) oraz tętnic (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne). Monitorowanie ciśnienia tętniczego jest istotne ze względu na możliwość rozwoju nadciśnienia tętniczego, które może wymagać przerwania terapii. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują nowotwory wątroby oraz zaostrzenie chorób współistniejących, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, toczeń rumieniowaty układowy czy obrzęk naczynioruchowy. Ponadto, stosowanie leku wiąże się z nieznacznym wzrostem ryzyka raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony, a bezwzględne ryzyko pozostaje niskie u kobiet poniżej 40. roku życia.
astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzkowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie widzenia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna leku Fevarin (tabletki powlekane 100 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które mogą wynikać zarówno z farmakologicznego działania leku, jak i indywidualnej reakcji pacjenta. Do często występujących działań należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w ustach) oraz ogólne objawy takie jak astenia i złe samopoczucie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (mania), pozapiramidowe, drgawki, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia miesiączkowania, mlekotok, a także poważne objawy jak zespół serotoninowy czy myśli samobójcze. Warto zwrócić uwagę na ryzyko hiponatremii, hiperprolaktynemii, zaburzeń hormonalnych oraz zaburzeń czynności wątroby, które mogą wystąpić z częstością nieznaną.
akatyzja, anoreksja, anorgazmia, ataksja, częstomocz, dezorientacja, drgawka, Fevarin, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, maleinian fluwoksaminy, mania, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, nokturia, objaw krwotoczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, rozszerzenie źrenicy, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zachowanie samobójcze, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapine Aurovitas 25 mg
Kwetiapina charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują układy krwiotwórczy, endokrynny, metaboliczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz skórę. Do bardzo często obserwowanych należą: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy pozapiramidowe. W zakresie hematologicznym występują leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, a w rzadkich przypadkach agranulocytoza, wymagająca natychmiastowego przerwania terapii. Endokrynologicznie kwetiapina może indukować hiperprolaktynemię oraz zaburzenia funkcji tarczycy (obniżenie T4 i T3, wzrost TSH). Metabolicznie obserwuje się przyrost masy ciała, hiperlipidemię (wzrost triglicerydów i LDL, spadek HDL), hiponatremię oraz ryzyko rozwoju cukrzycy, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, bradykardia, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, duszność, dyskinezy późne, dyzartria, gamma-glutamylotransferaza, hemoglobina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon tyreotropowy, kołatanie serca, koszmary senne, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, myśli samobójcze, neutropenia, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk piersi, ostra uogólniona osutka krostkowa, priapizm, profil lipidowy, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, triglicerydy, trijodotyronina, trombocytopenia, tyroksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia miesiączkowania, zaparcia, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Astha 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Astha, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania leku, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani działania teratogennego przy przypadkowym stosowaniu w wczesnej ciąży, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących Asthy. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest niewskazane ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie substancji czynnych do mleka. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy decyzji o wznowieniu antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja hormonalna, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, dysplazja szyjki macicy, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, grzybicze zakażenie pochwy, kamień żółciowy, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, mięśniak gładki macicy, mlekotok, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tabletka powlekana, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar, wirylizacja, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Teva 200 mg
Sulpiryd Teva 200 mg, stosowany jako lek neuroleptyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak uspokojenie i senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują objawy pozapiramidowe, w tym ostra i późna dyskineza, z tym że standardowe leki antycholinergiczne mogą być nieskuteczne lub nasilać objawy. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Ponadto, sulpiryd może indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii oraz zaburzeń seksualnych, co jest związane z mechanizmem blokowania receptorów dopaminowych.
amenorrhoea, ginekomastia, hiperprolaktynemia, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, późna dyskineza, receptor dopaminowy, rotacyjne ruchy gałki ocznej, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lesinelle 3 mg + 0,02 mg
Lesinelle, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do często występujących należą m.in. ból głowy, trądzik, ból piersi, powiększenie i tkliwość piersi, a także zaburzenia miesiączkowania, takie jak bolesne miesiączkowanie i krwawienia międzymiesiączkowe. Niezbyt często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, migreny, żylaki oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresję i zmniejszenie libido. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zakrzepowo-zatorowe powikłania tętnicze i żylne (ATE, VTE), w tym zator płucny, a także reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy. Lek zawiera również 44 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentek z nietolerancją laktozy.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, egzema, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok miesiączkowy, laktoza jednowodna, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nowotwór piersi, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy, świąd, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, vertigo, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciprex 10 mg
Escytalopram (Aciprex) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (lęk, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne), neurologiczne (ból głowy, bezsenność, zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym tachykardia i bradykardia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią oraz z istniejącymi chorobami serca. U osób powyżej 50. roku życia stosowanie SSRI, w tym escytalopramu, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Ponadto, nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie i nudności, co wskazuje na konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mlekotok, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 15 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10), natomiast często obserwuje się zaburzenia łaknienia, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, bezsenność, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i układu mięśniowo-szkieletowego (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, nudności i pobudzenie, a rzadko występuje zespół serotoninowy oraz hiponatremia związana z nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napady paniki, niemiarowość komorowa, parestezja, płytki krwi, priapizm, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia snu, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Grindeks
Risperidone Grindeks, stosowany głównie u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem umieralności (4,0% vs 3,1% placebo; OR 1,21; 95% CI: 0,7-2,1), szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z furosemidem (7,3% śmiertelność). Istotne jest także trzykrotne zwiększenie ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs 1,2% placebo; OR 2,96; 95% CI: 1,34-7,50), zwłaszcza u pacjentów z otępieniem typu mieszanego lub naczyniowego, co wyklucza ich leczenie rysperydonem. Lek wskazany jest wyłącznie do krótkotrwałego leczenia uporczywej agresji w otępieniu Alzheimera o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, po nieskuteczności metod niefarmakologicznych. Należy monitorować objawy niedociśnienia ortostatycznego, leukopenii, neutropenii, agranulocytozy oraz objawy pozapiramidowe i złośliwego zespołu neuroleptycznego. U pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem z ciałami Lewy’ego ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba Parkinsona, drgawki, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, otępienie typu mieszanego, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, receptor alfa, receptor dopaminowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fevarin 50 mg
Fevarin (maleinian fluwoksaminy) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy monitorować szczególnie w początkowej fazie terapii oraz przy zmianach dawkowania. Do często występujących należą objawy ze strony układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość w ustach, nudności, wymioty) oraz skóry (nadmierne pocenie się). Rzadziej obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia), psychiczne (omamy, dezorientacja, agresja, mania), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, charakteryzującego się triadą objawów: zaburzeniami funkcji poznawczych, nadmierną aktywnością autonomiczną (tachykardia, wahania ciśnienia) oraz zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi (drżenie, sztywność, mioklonie), który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
akatyzja, anoreksja, anorgazmia, brak miesiączki, dezorientacja, drżenie, działanie niepożądane, farmakoterapia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, maleinian fluwoksaminy, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, objaw krwotoczny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, rumień wielopostaciowy, skąpa miesiączka, SNRI, SSRI, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie pozapiramidowe, zawrót głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Mirtazapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowana w dawkach do 60 mg przez okres do 12 tygodni, wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które należy różnicować od objawów samej depresji. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W populacji pediatrycznej obserwowano specyficzne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, pokrzywkę oraz hipertriglicerydemię. Redukcja dawki niekoniecznie zmniejsza senność, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną.
agranulocytoza, akatyzja, amnezja, anemia aplastyczna, depresja, depresja szpiku kostnego, dyzartria, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, mirtazapina, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, priapizm, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Klozapina – Właściwości farmakodynamiczne
Klozapina, należąca do pochodnych diazepiny, oksazepiny i tiazepiny (kod ATC: N05AH02), wyróżnia się unikalnym profilem farmakodynamicznym, charakteryzującym się słabym blokowaniem receptorów dopaminowych D1, D2, D3 i D5 oraz silnym powinowactwem do receptorów D4. Działa również antagonistycznie na receptory serotoninowe 5-HT2A, 5-HT2C i 5-HT7, co przyczynia się do skuteczności w leczeniu objawów negatywnych schizofrenii oraz minimalizuje ryzyko objawów pozapiramidowych. Klozapina wykazuje ponadto działanie alfa-adrenolityczne, przeciwcholinergiczne i przeciwhistaminowe, co wpływa na jej właściwości sedatywne i profil działań niepożądanych. W badaniu klinicznym z udziałem 319 pacjentów opornych na leczenie, 37% wykazało poprawę już po pierwszym tygodniu, a 44% po 12 miesiącach terapii, definiowaną jako zmniejszenie o około 20% w skali Brief Psychiatric Rating Score.
agranulocytoza, akatyzja, amfetamina, apomorfina, badanie hematologiczne, działanie alfa-adrenolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, objawy negatywne schizofrenii, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, pochodne diazepiny, prolaktyna, psychoza w chorobie Parkinsona, receptor D4, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninergiczny, receptor serotoninowy, schizofrenia, schizofrenia oporna na leczenie, zaburzenia funkcji poznawczych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym przeciwwskazanym do stosowania w czasie ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ten preparat, należy natychmiast przerwać jego podawanie, co wynika z braku wskazań do stosowania hormonalnej antykoncepcji w tym okresie, a nie z udokumentowanego działania teratogennego. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci kobiet stosujących COC przed ciążą ani działania teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu we wczesnej ciąży. Jednakże badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działania niepożądane w ciąży i laktacji, a dostępne dane kliniczne dotyczące Sidretella 20 w ciąży są ograniczone i nie pozwalają na jednoznaczne wnioski dotyczące wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu czy noworodka. W okresie poporodowym decyzja o wznowieniu stosowania powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie istotne w tym czasie.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, czynnik ryzyka zakrzepicy, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, krwawienie z odstawienia, krwotok maciczny, laktacja, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór piersi, potencjał teratogenny, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, torbiel jajnika, wada wrodzona, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zatorowość płucna, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Masultab 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg i 400 mg), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są objawy pozapiramidowe (≥1/10), takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja, dyskineza oraz ostra dystonia, a także senność. Często występuje hiperprolaktynemia z objawami klinicznymi (mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, ból piersi, zaburzenia erekcji). Niezbyt często pojawiają się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia), leukopenia, neutropenia, a także wzrost aktywności aminotransferaz. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, poważne zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes, migotanie komór) oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna).
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, częstoskurcz komorowy, dyskineza, działanie antycholinergiczne, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, późna dyskineza, prolaktynoma, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xanconalon
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera 40 mg oksykodonu chlorowodorku oraz 20 mg naloksonu chlorowodorku w tabletce o przedłużonym uwalnianiu. Ze względu na ryzyko depresji oddechowej, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności płuc, bezdechem sennym, chorobami endokrynologicznymi, neuropsychiatrycznymi, układu pokarmowego, moczowo-płciowego, krążenia oraz u osób z urazem głowy lub uzależnionych od substancji psychoaktywnych, stosowanie Xanconalonu wymaga ścisłej kontroli klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami MAO oraz lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza benzodiazepinami, ze względu na ryzyko nadmiernej sedacji, śpiączki i zagrażającej życiu depresji oddechowej. Zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i krótkotrwałą terapię skojarzoną, z monitorowaniem objawów niepożądanych oraz edukacją pacjenta i opiekunów.
benzodiazepina, bezdech senny, choroba Addisona, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, drgawki, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, hipokortyzolemia, inhibitor MAO, kamica żółciowa, martwica tkanek, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nagłe zasypianie, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedrożność porażenna jelit, niewydolność kory nadnerczy, nowotwór otrzewnej, obrzęk śluzowaty, oś podwzgórze-przysadka-gonady, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, psychoza organiczna, rozrost gruczołu krokowego, śpiączka, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaawansowany nowotwór, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie padaczkowe, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół odstawienny, ziarniniak płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris, dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia metaboliczne, takie jak bardzo częste zwiększenie masy ciała oraz częste podwyższenie stężeń cholesterolu, triglicerydów i glukozy, a także glukozurię i zwiększony apetyt. Niezbyt często może dochodzić do rozwoju lub nasilenia cukrzycy, z ryzykiem kwasicy ketonowej lub śpiączki, co podkreśla konieczność regularnej kontroli parametrów metabolicznych. W zakresie układu nerwowego bardzo często występuje senność, a często akatyzja, parkinsonizm i dyskinezy. Rzadziej mogą pojawić się drgawki, dystonia, późne dyskinezy, zespół niespokojnych nóg oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący zagrożenie życia. Wśród zaburzeń hematologicznych często obserwuje się eozynofilię, leukopenię i neutropenię, a niezbyt często małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza na początku terapii.
akatyzja, bradykardia, częstoskurcz komorowy, drgawki, dyskinezy, dystonia, eozynofilia, ginekomastia, glukozuria, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, łysienie, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, nagła śmierć sercowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, parkinsonizm, późne dyskinezy, przyrost masy ciała, rabdomioliza, reakcja fotouczuleniowa, senność, wydłużenie odstępu QTc, wysypka, zaburzenia lipidowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aryfrenix 15 mg
Produkt leczniczy Aryfrenix, zawierający arypiprazol w dawkach 15 mg i 30 mg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności (>3% pacjentów). W zakresie hematologicznym często występuje leukopenia (≥1/100 do <1/10), a niezbyt często neutropenia i trombocytopenia (≥1/1000 do <1/100), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z obniżonymi parametrami morfologii krwi. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną, ale stanowią zagrożenie życia. Hiperprolaktynemia występuje często, natomiast zmniejszenie stężenia prolaktyny niezbyt często. Zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca (często) oraz hiperglikemia, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, hiponatremia i anoreksja (niezbyt często), wymagają regularnego monitorowania parametrów biochemicznych. Wśród zaburzeń psychicznych często obserwuje się bezsenność, lęk i niepokój, a rzadziej poważne stany, takie jak próby samobójcze czy złośliwy zespół neuroleptyczny.
akatyzja, anoreksja, bezsenność, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, drgawki grand mal, dysfagia, dyskineza późna, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, kompulsywne objadanie się, kompulsywne wydawanie pieniędzy, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, patologiczne uzależnienie od hazardu, prolaktyna, reakcja alergiczna, skurcz mięśni szyi, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Servenon 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥1/10) należą bóle głowy oraz nudności. Inne często występujące objawy to lęk, niepokój, zaburzenia snu, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, bóle mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes), myśli i zachowania samobójcze, krwawienia z przewodu pokarmowego i dróg rodnych oraz hiponatremia, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko powikłań jest zwiększone u kobiet, pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz osób powyżej 50. roku życia.
akatyzja, anoreksja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, kserostomia, małopłytkowość, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości