owrzodzenie błony śluzowej jelit
Owrzodzenie błony śluzowej jelit to stan patologiczny charakteryzujący się ubytkami w nabłonku wyścielającym jelita, które sięgają w głąb błony śluzowej. Zmiany te mogą występować w różnych odcinkach przewodu pokarmowego, najczęściej w jelicie cienkim i grubym.
Etiologia owrzodzeń jelitowych jest zróżnicowana i obejmuje choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), infekcje bakteryjne (Salmonella, Shigella, Campylobacter), wirusowe, grzybicze, a także stany niedokrwienne, polekowe uszkodzenia śluzówki (NLPZ) oraz choroby nowotworowe.
Klinicznie owrzodzenia błony śluzowej jelit manifestują się bólem brzucha, biegunką (często z domieszką krwi), utratą masy ciała, gorączką oraz objawami niedożywienia. W ciężkich przypadkach mogą prowadzić do powikłań takich jak krwawienie, perforacja, zwężenie światła jelita czy formowanie przetok.
Diagnostyka obejmuje badania endoskopowe (kolonoskopia, enteroskopia kapsułkowa), obrazowe (TK, MR jelita cienkiego) oraz histopatologiczne biopsji. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (przeciwzapalne, immunosupresyjne, biologiczne), antybiotykoterapię w przypadku infekcji, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z kłączy galangi – Przeciwwskazania stosowania
Olejek eteryczny z kłączy galangi (Alpinia officinarum) stanowi 5,57% mieszanki ziołowej preparatu Melisana Klosterfrau, w którym jest ekstrahowany w 66,8% obj. alkoholu etylowego. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tego olejku jest nadwrażliwość na składnik lub inne substancje zawarte w preparacie. Preparaty zawierające ten olejek są bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z owrzodzeniami błony śluzowej żołądka i jelit, chorobami wątroby, chorobą alkoholową, urazami mózgu, epilepsją, a także u kobiet ciężarnych i karmiących piersią ze względu na ryzyko toksycznego i teratogennego działania alkoholu oraz przenikanie substancji czynnych do mleka matki. Dodatkowo, ze względu na obecność alkoholu i potencjalne działanie depresyjne na OUN, preparaty te nie powinny być stosowane u dzieci.
Alpinia officinarum, choroba alkoholowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, działanie teratogenne, epilepsja, hepatocyty, nadwrażliwość, naruszenie ciągłości naskórka, olejek eteryczny z kłączy galangi, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie błony śluzowej jelit, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, uraz mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje zróżnicowaną toksyczność w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 360 mg/kg u myszy, 160 mg/kg u szczurów oraz 1300 mg/kg u świnek morskich. Ketoprofen z lizyną charakteryzuje się LD50 w zakresie 102-444 mg/kg w zależności od gatunku i drogi podania. Długotrwałe podawanie dawek ≥3 mg/kg/dobę u psów, ≥4,5 mg/kg/dobę u szczurów oraz ≥9 mg/kg/dobę u naczelnych skutkowało toksycznymi zmianami głównie w przewodzie pokarmowym (nadżerki, owrzodzenia, perforacje) oraz nerkach (martwica brodawek nerkowych). W badaniach porównawczych ketoprofen wykazywał lepszy profil tolerancji niż indometacyna. Podawanie ketoprofenu doodbytniczo i domięśniowo (w formie z lizyną) było lepiej tolerowane niż doustnie. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania genotoksycznego ani kancerogennego ketoprofenu i jego soli lizynowej.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, działanie kancerogenne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, ketoprofen z lizyną, martwica brodawek nerkowych, nadżerki i owrzodzenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie błony śluzowej jelit, owrzodzenie żołądka, potencjał embriotoksyczny, spermatogeneza, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, uszkodzenie nerek