receptor serotoninowy 5-HT2
Receptor serotoninowy 5-HT2 należy do rodziny receptorów serotoninowych, które wiążą neurotransmiter serotoninę (5-hydroksytryptaminę, 5-HT). Receptory 5-HT2 są receptorami metabotropowymi sprzężonymi z białkiem G, które po aktywacji stymulują fosfolipazę C, prowadząc do wzrostu stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia i aktywacji kaskady sygnałowej.
Wyróżnia się trzy podtypy receptora 5-HT2: 5-HT2A, 5-HT2B i 5-HT2C. Receptor 5-HT2A występuje głównie w ośrodkowym układzie nerwowym, szczególnie w korze przedczołowej, a także w płytkach krwi i mięśniach gładkich naczyń. Receptor 5-HT2B obecny jest przede wszystkim w tkankach obwodowych, w tym w układzie sercowo-naczyniowym. Receptor 5-HT2C zlokalizowany jest głównie w mózgu, zwłaszcza w splocie naczyniówkowym i obszarach limbicznych.
Receptory 5-HT2 odgrywają istotną rolę w regulacji nastroju, snu, percepcji, procesów poznawczych oraz zachowań żywieniowych. Są one celami molekularnymi dla wielu leków, w tym atypowych leków przeciwpsychotycznych, leków przeciwdepresyjnych oraz klasycznych halucynogenów (np. LSD). Zaburzenia funkcji receptorów 5-HT2 mogą przyczyniać się do rozwoju schorzeń psychicznych, takich jak depresja, schizofrenia czy zaburzenia lękowe.
W praktyce klinicznej antagoniści receptorów 5-HT2 są wykorzystywani w leczeniu zaburzeń psychicznych, podczas gdy selektywni agoniści są badani pod kątem potencjalnego zastosowania w terapii migreny, bólu neuropatycznego oraz zaburzeń nastroju. Warto podkreślić, że aktywacja receptorów 5-HT2B w sercu może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak włóknienie zastawek serca, co było przyczyną wycofania niektórych leków z rynku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paxtin 40 40 mg
Paroksetyna, substancja czynna leku Paxtin 40 (40 mg chlorowodorku paroksetyny w tabletce), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC N06AB05). Mechanizm działania polega na silnym i wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT w neuronach mózgowych, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zespołu stresu pourazowego oraz lęku napadowego. Paroksetyna charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów cholinergicznych muskarynowych oraz innych receptorów (adrenergicznych alfa-1, alfa-2, beta, dopaminowych D2, serotoninowych 5-HT1, 5-HT2 i histaminowych H1), co przekłada się na brak istotnych działań antycholinergicznych, hipotensyjnych i sedatywnych. Lek nie zaburza funkcji psychomotorycznych ani nie nasila działania etanolu na OUN. W badaniach klinicznych wykazano, że paroksetyna jest dobrze tolerowana przez układ krążenia, nie powodując istotnych zmian w ciśnieniu tętniczym, częstości akcji serca ani zapisie EKG.
chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, elektroencefalografia, epizod dużej depresji, fobia społeczna, guanetydyna, hiperkineza, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, myśl samobójcza, paroksetyna, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor adrenergiczny alfa-2, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy D2, receptor histaminowy H1, receptor serotoninowy 5-HT1, receptor serotoninowy 5-HT2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość przeciwcholinergiczna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapis EKG, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azoneurax 75 mg
Trazodon chlorowodorek, substancja czynna preparatu Azoneurax, jest pochodną triazolopirydyny z grupy psychoanaleptyków o działaniu przeciwdepresyjnym (kod ATC: N06AX05). Wskazany jest w leczeniu zaburzeń depresyjnych, w tym depresji z lękiem i zaburzeniami snu, z szybkim początkiem działania terapeutycznego już po około tygodniu terapii. Mechanizm działania trazodonu obejmuje antagonizm receptorów serotoninowych 5-HT2, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, agonizm receptorów 5-HT1 oraz działanie alfa-adrenolityczne poprzez blokadę receptorów alfa-1-adrenergicznych. Brak powinowactwa do receptorów muskarynowych i dopaminergicznych przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych w porównaniu z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.
agonista receptora 5-HT1, architektura snu, autoreceptor serotoninowy, choroba sercowo-naczyniowa, depresja z lękiem, działanie alfa-adrenolityczne, działanie cholinolityczne, działanie kardiotoksyczne, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwdepresyjne, efekt przeciwlękowy, faza REM, inhibicja wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra, latencja REM, latencja snu, lek przeciwdepresyjny, lek psychoanaleptyczny, lek psychotropowy, przekaźnictwo adrenergiczne, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5-HT2, struktura snu, trazodon chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie snu, zaburzenie układu moczowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mozarin Swift 15 mg
Escytalopram, substancja czynna produktu Mozarin Swift, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych. Mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT. W badaniach EKG u zdrowych ochotników zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc (korekta Friderici) o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4) przy dawce terapeutycznej 10 mg/dobę oraz o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8) przy dawce supraterapeutycznej 30 mg/dobę. Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) w licznych badaniach klinicznych, zarówno krótkoterminowych, jak i długoterminowych.
dawka supraterapeutyczna, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, lek przeciwdepresyjny, miejsce allosteryczne, odstęp QTc, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny α1, receptor adrenergiczny α2, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy D2, receptor histaminowy H1, receptor opioidowy, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne