rozrost pozagałkowy

Rozrost pozagałkowy (łac. proptoisis, ang. exophthalmos) to stan patologiczny charakteryzujący się nadmiernym wysunięciem gałki ocznej z oczodołu. Jest objawem wielu schorzeń, z których najczęstszą przyczyną są choroby tarczycy, w szczególności orbitopatia tarczycowa w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa.

W patogenezie rozrostu pozagałkowego dochodzi do zwiększenia objętości tkanek miękkich oczodołu, zwłaszcza mięśni zewnątrzgałkowych i tkanki tłuszczowej, co powoduje wypchnięcie gałki ocznej do przodu. Oprócz etiologii tarczycowej, przyczyny mogą obejmować także stany zapalne, guzy oczodołu, urazy, infekcje oraz anomalie naczyniowe.

Diagnostyka rozrostu pozagałkowego obejmuje badanie kliniczne z pomiarem wysunięcia gałki ocznej (egzoftalmometria), badania obrazowe (TK, MRI oczodołów), badania hormonalne tarczycy oraz w uzasadnionych przypadkach biopsję. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w ciężkich przypadkach może wymagać interwencji chirurgicznej w celu dekompresji oczodołu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl