antagonista TNF-α
Antagoniści TNF-α to grupa leków biologicznych, które blokują działanie czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF-α) – kluczowej cytokiny prozapalnej w organizmie. Ich mechanizm działania polega na wiązaniu się z rozpuszczalnym lub związanym z błoną komórkową TNF-α, co zapobiega jego interakcji z receptorami komórkowymi i hamuje kaskadę reakcji zapalnych.
Do głównych przedstawicieli tej grupy leków należą przeciwciała monoklonalne (infliksymab, adalimumab, certolizumab, golimumab) oraz białko fuzyjne (etanercept). Antagoniści TNF-α znalazły zastosowanie w leczeniu chorób autoimmunologicznych takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca oraz nieswoiste choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
Terapia antagonistami TNF-α wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, wśród których najistotniejsze to zwiększona podatność na infekcje (szczególnie gruźlicę), reakcje w miejscu podania, reakcje alergiczne, potencjalne zwiększenie ryzyka nowotworów oraz powikłania neurologiczne. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań przesiewowych w kierunku gruźlicy oraz monitorowanie pacjentów podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Interakcje
Inaktywowany wirus poliomyelitis stosowany w szczepionkach takich jak IMOVAX POLIO, DULTAVAX oraz PENTAXIM charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i minimalnym ryzykiem interakcji farmakologicznych. Szczepionki te mogą być podawane jednocześnie z innymi standardowymi szczepionkami, np. M-M-RVAXPRO (przeciw odrze, śwince i różyczce) oraz HBVAXPRO (przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), pod warunkiem stosowania oddzielnych strzykawek i podawania w różne miejsca ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne fałszywie dodatnie wyniki badań moczu w kierunku zakażenia Haemophilus influenzae typu b (Hib) w ciągu 1-2 tygodni po podaniu szczepionki PENTAXIM, co wymaga potwierdzenia diagnostycznego. Warto również pamiętać, że IMOVAX POLIO zawiera 2 mg etanolu na dawkę, co jest istotne u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu.
antagonista TNF-α, badanie laboratoryjne, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, immunosupresja, inaktywowany wirus poliomyelitis, interakcja farmakodynamiczna, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwodrzutowy, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, szczepionka przeciwko poliomyelitis, szczepionka skojarzona, wirus poliomyelitis, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie Hib - Leksykon leków
Przeciwwskazania – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
BCG Szczepionka AJVaccines zawiera żywy atenuowany szczep Mycobacterium bovis BCG i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed kwalifikacją pacjenta do szczepienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki szczepionki oraz obecność ostrych, ciężkich chorób z gorączką lub uogólnionych infekcji skóry. Szczepionka jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym poddawanych terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidy, radioterapia), chorych na nowotwory hematologiczne (chłoniaki, białaczki, ziarnica złośliwa), z pierwotnymi lub wtórnymi niedoborami odporności oraz u osób zakażonych HIV ze względu na ryzyko uogólnionego zakażenia prątkiem BCG. U niemowląt przeciwwskazania obejmują m.in. urodzenie przez matki HIV-dodatnie, ekspozycję na leki immunosupresyjne in utero lub przez karmienie oraz matki leczone antagonistami TNF-α.
antagonista TNF-α, Bacillus Calmette-Guérin, chłoniak, infekcja BCG, infekcja skóry, infekcja wirusowa, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwgruźliczy, Mycobacterium bovis, nadwrażliwość, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, obniżenie odporności, prątek BCG, radioterapia, reakcja poszczepienna, szczep BCG, terapia kortykosteroidami, układ krwiotwórczy i limfatyczny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio, może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, ospa wietrzna czy przeciwko Haemophilus influenzae typ b, bez klinicznie istotnej interferencji w odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie preparatów w różne miejsca ciała, aby uniknąć potencjalnej interferencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami odporności lub poddawanych terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidy w dużych dawkach, inhibitory kalcyneuryny, leki cytotoksyczne, antagoniści TNF-α, azatiopryna), u których może wystąpić zmniejszona odpowiedź immunologiczna na szczepionkę. W takich przypadkach konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
adiuwant, antagonista TNF-α, azatiopryna, Bordetella pertussis, cyklosporyna, działanie niepożądane, formaldehyd, gorączka poszczepienna, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, inaktywowany wirus polio, Infanrix-IPV, inhibitor kalcyneuryny, interferencja kliniczna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna, supresja układu odpornościowego, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, takrolimus, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy i tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Przeciwwskazania stosowania
Mycobacterium bovis BCG w szczepie duńskim 1331, stosowany w szczepionce przeciwgruźliczej AJVaccines, jest żywym atenuowanym drobnoustrojem, którego podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki szczepionki oraz obecność upośledzenia odporności, w tym u pacjentów leczonych ogólnoustrojowo kortykosteroidami, immunosupresją, radioterapią, z pierwotnymi lub wtórnymi niedoborami odporności, a także u osób zakażonych HIV i niemowląt narażonych na leki immunosupresyjne in utero lub przez karmienie piersią. Szczepienie nie jest wskazane u pacjentów z nowotworami złośliwymi układu siateczkowo-śródbłonkowego, takimi jak chłoniaki, białaczki czy ziarnica złośliwa. W przypadku podejrzenia upośledzenia odporności lub nieznanego stanu immunologicznego, szczepienie należy odroczyć do czasu wyjaśnienia diagnostycznego. Ponadto, stosowanie szczepionki jest przeciwwskazane u pacjentów jednocześnie leczonych lekami przeciwgruźliczymi ze względu na ryzyko obniżenia skuteczności i zwiększenia działań niepożądanych.
antagonista TNF-α, białaczka, chłoniak, choroba zakaźna, egzema, immunologia, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwgruźliczy, Mycobacterium bovis, Mycobacterium bovis BCG, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, ostra ciężka choroba, pierwotny niedobór odporności, radioterapia, szczep duński 1331, szczepionka przeciwgruźlicza, układ siateczkowo-śródbłonkowy, upośledzona odporność, wysoka gorączka, zakażenie HIV, ziarnica złośliwa