hemofiltracja żylno-żylna
Hemofiltracja żylno-żylna (CVVH – Continuous Veno-Venous Hemofiltration) to metoda ciągłej terapii nerkozastępczej stosowana u pacjentów krytycznie chorych, głównie na oddziałach intensywnej terapii. Technika ta polega na usuwaniu nadmiaru płynów i toksyn z krwi pacjenta za pomocą mechanizmu konwekcji przez półprzepuszczalną membranę, przy czym krew jest pobierana i zwracana do układu żylnego.
W przeciwieństwie do klasycznej hemodializy, hemofiltracja żylno-żylna działa w sposób ciągły (24 godziny na dobę), co zapewnia łagodniejsze i bardziej fizjologiczne oczyszczanie krwi, minimalizując niestabilność hemodynamiczną. Metoda ta jest szczególnie korzystna dla pacjentów z niestabilnością krążeniową, ostrym uszkodzeniem nerek, ciężką sepsą, zaburzeniami elektrolitowymi oraz przewodnieniem opornym na leczenie diuretykami.
Kluczowym elementem procedury jest zastosowanie płynu substytucyjnego, który uzupełnia utracone wraz z ultrafiltrem składniki krwi, takie jak elektrolity i bufory. Płyn ten może być podawany przed filtrem (pre-dilution) lub po filtrze (post-dilution), co ma wpływ na efektywność zabiegu. CVVH wymaga stosowania antykoagulacji (najczęściej cytrynianowej lub heparynowej) w celu zapobiegania wykrzepianiu krwi w obwodzie pozaustrojowym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian (C6H5Na3O7) wykazuje istotne właściwości farmakodynamiczne, przede wszystkim działanie przeciwzakrzepowe oparte na chelatowaniu jonów wapnia, co hamuje aktywację kaskady krzepnięcia krwi. Mechanizm ten jest wykorzystywany w regionalnej antykoagulacji cytrynianowej (RCA) podczas terapii pozaustrojowych, takich jak CVVHD, CVVH DF, SLEDD oraz TPE. RCA umożliwia uzyskanie wyższego stopnia antykoagulacji w porównaniu z antykoagulacją systemową, co poprawia drożność obiegu i efektywność zabiegów, szczególnie u pacjentów z ryzykiem krwawienia. W trakcie terapii dochodzi do usuwania wapnia z krwi, co wymaga substytucji tego elektrolitu. Systemowe stężenie cytrynianu stabilizuje się w zależności od szybkości infuzji i metabolizmu w wątrobie, a uwalniany wapń pełni kluczowe funkcje fizjologiczne. Przykładowo, roztwór Regiocit zawiera 5,29 g/l sodu cytrynianu (18 mmol/l anionów cytrynianowych), 140 mmol/l sodu oraz 86 mmol/l chlorków, co jest dostosowane do potrzeb pacjentów w stanie krytycznym i nie wywołuje toksycznych efektów przy dawkach terapeutycznych.
antykoagulacja cytrynianowa, antykoagulant, ciśnienie krwi, cykl Krebsa, cytrynian sodu, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemofiltracja, hemofiltracja żylno-żylna, hiponatremia, homeostaza wapnia, jon wapnia, kaskada krzepnięcia, kompleks chelatowy, krążenie systemowe, leczenie nerkozastępcze, metabolizm cytrynianu, obieg pozaustrojowy, preparat doodbytniczy, równowaga elektrolitowa, stężenie jonów, terapia pozaustrojowa, wymiana osocza -
Leksykon substancji czynnych
Chlorek magnezu sześciowodny (MgCl2·6H2O) jest stosowany jako źródło jonów magnezu w różnych preparatach leczniczych, w tym roztworach do infuzji, żywienia pozajelitowego oraz dializacyjnych. Po podaniu dożylnym magnez wykazuje szybką dystrybucję preferencyjnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej, w odróżnieniu od innych elektrolitów. Fizjologiczne stężenie magnezu całkowitego w surowicy wynosi 0,8–1,2 mmol/l (1,6–2,4 mg/dl). Magnez nie ulega metabolizmowi, lecz pełni funkcję kofaktora ponad 300 enzymów, uczestnicząc w syntezie białek, funkcjonowaniu układu nerwowego i mięśniowego oraz metabolizmie energetycznym. Wydalanie magnezu odbywa się głównie przez nerki, gdzie około 80% jonów jest filtrowane kłębuszkowo, a 95% z tego ulega reabsorpcji w kanalikach nerkowych. W dializach otrzewnowych stężenia magnezu w roztworach wynoszą zwykle 0,25–0,5 mmol/l, a w hemodializie i hemofiltracji jego eliminacja zależy od gradientu stężeń między krwią a płynem dializacyjnym.
białko osocza, błona otrzewnowa, chlorek magnezu, chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, dystrybucja wewnątrzkomórkowa, filtracja kłębuszkowa, gradient stężeń, hemodiafiltracja żylno-żylna, hemodializa, hemofiltracja żylno-żylna, homeostaza magnezu, jon magnezu, kanał wapniowy, kofaktor enzymu, kwasica, magnez w surowicy, niewydolność nerek, płyn dializacyjny, płyn pozakomórkowy, przestrzeń wewnątrzkomórkowa, reabsorpcja kanalikowa, roztwór infuzyjny, roztwór koloidowy, technika nerkozastępcza, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Regiocit to roztwór do hemofiltracji zawierający sodu cytrynian (5,29 g/l) oraz sodu chlorek (5,03 g/l), przeznaczony wyłącznie do pozaustrojowej terapii nerkozastępczej (CRRT). Ze względu na obecność cytrynianu, wymaga on szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stanu pacjenta, w tym parametrów hemodynamicznych, bilansu płynów, poziomu glukozy oraz równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na stężenia sodu, magnezu, potasu, fosforanów oraz wapnia (zarówno zjonizowanego, jak i całkowitego), gdyż Regiocit nie zawiera magnezu i potasu, co może prowadzić do ich niedoborów podczas terapii. Produkt nie jest przeznaczony do bezpośredniego wlewu dożylnego i powinien być stosowany wyłącznie w rozcieńczeniu przed filtrem z odpowiednim sprzętem do CRRT, umożliwiającym stosowanie cytrynianu jako środka przeciwzakrzepowego.
bilans płynowy, cytrynian sodu, hemodiafiltracja żylno-żylna, hemofiltracja, hemofiltracja żylno-żylna, hiperwolemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, jony cytrynianowe, kwasica metaboliczna, marskość wątroby, nagromadzenie cytrynianu, obrzęk mózgu, ostra niewydolność wątroby, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, posocznica, pourazowe uszkodzenie mózgu, pozaustrojowa terapia nerkozastępcza, równowaga kwasowo-zasadowa, skala Childa-Pugha, wapń całkowity, wapń zjonizowany, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zasadowica metaboliczna -
Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian jest stosowany jako substancja czynna w różnych produktach leczniczych, w tym w roztworach do infuzji (Cifoban, Regiocit) oraz roztworach doodbytniczych (Microlax) i dożylnych (Optilyte). W terapii pozaustrojowej, np. podczas CVVHD, CVVHDF, SLEDD i TPE, Cifoban (136 mmol/L sodu cytrynianu) podaje się w dawce 4-5 mmol cytrynianu na litr przepływającej krwi, dążąc do stężenia zjonizowanego wapnia za filtrem poniżej 0,3-0,35 mmol/L. Maksymalna objętość produktu nie powinna przekraczać 10,4 litra na dobę. Dawkowanie jest dostosowywane do przepływu krwi i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnych grup, takich jak pacjenci z zaburzeniami metabolizmu cytrynianu, osoby w podeszłym wieku oraz dzieci, gdzie dawki cytrynianu wahają się od 3 do 7 mmol/L krwi w zależności od wieku i przepływu krwi. Regiocit (18 mmol/l jonów cytrynianowych) stosuje się w hemofiltracji z dawką docelową 3-4 mmol/l krwi, z szybkością infuzji 1-2,5 l/godz. przy przepływie krwi 100-200 ml/min, z koniecznością monitorowania stężenia wapnia zjonizowanego i suplementacji wapnia. Microlax stosuje się doodbytniczo w dawce 1 tubka (5 ml) dziennie, a Optilyte podaje się dożylnie w dawce 1000 ml/dobę, z maksymalną szybkością infuzji 3 ml/kg mc./godzinę i maksymalną dawką dobową 40 ml/kg mc. u dorosłych.
antykoagulacja cytrynianowa, hemodiafiltracja żylno-żylna, hemofiltracja żylno-żylna, hipoperfuzja mięśniowa, kumulacja cytrynianu, kwasica mleczanowa, niewydolność wątroby, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przepływ krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, roztwór doodbytniczy, sodu cytrynian, świeżo mrożone osocze, terapia nerkozastępcza, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie metabolizmu cytrynianu
