miejscowy glikokortykosteroid

Miejscowy glikokortykosteroid to lek steroidowy stosowany zewnętrznie w postaci kremów, maści, płynów, żeli lub aerozoli bezpośrednio na skórę, błony śluzowe lub do inhalacji. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, obkurczające naczynia krwionośne oraz immunosupresyjne.

Miejscowe glikokortykosteroidy klasyfikowane są według siły działania (od bardzo słabych do superpotentnych) i znajdują zastosowanie w leczeniu wielu chorób dermatologicznych, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, wyprysk kontaktowy, liszaj płaski czy toczeń rumieniowaty. Są również stosowane w schorzeniach pulmonologicznych (astma, POChP) oraz otolaryngologicznych (alergiczny nieżyt nosa).

Mechanizm działania miejscowych glikokortykosteroidów polega na wiązaniu się z receptorami cytoplazmatycznymi, co prowadzi do regulacji ekspresji genów kodujących białka przeciwzapalne i hamowania produkcji mediatorów prozapalnych. Mimo że działania niepożądane są rzadsze niż przy stosowaniu ogólnoustrojowym, długotrwałe używanie preparatów miejscowych może powodować ścieńczenie naskórka, teleangiektazje, rozstępy, odbarwienia skóry czy tachyfilaksję.

Wybór odpowiedniej mocy glikokortykosteroidu powinien uwzględniać lokalizację zmian (np. na twarzy stosuje się preparaty o niższej potencji), wiek pacjenta (ostrożność u dzieci), rozległość zmian oraz charakter schorzenia. W terapii stosuje się różne schematy aplikacji – od ciągłego przez naprzemienne do terapii przerywanych, co pozwala zminimalizować ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu efektywności leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl