szampon przeciwłupieżowy

Szampon przeciwłupieżowy to specjalistyczny preparat do pielęgnacji włosów, przeznaczony do leczenia i zapobiegania łupieżowi. Łupież, będący objawem nadmiernego złuszczania się naskórka owłosionej skóry głowy, może być spowodowany różnymi czynnikami, w tym grzybem Malassezia, suchą skórą, łojotokowym zapaleniem skóry czy łuszczycą.

Skuteczne szampony przeciwłupieżowe zawierają substancje aktywne takie jak pirytionian cynku, siarczek selenu, ketokonazol, kwas salicylowy czy dziegieć. Mechanizm działania tych składników polega na hamowaniu namnażania się grzybów, regulacji procesu keratynizacji, działaniu przeciwzapalnym oraz usuwaniu nagromadzonych łusek naskórka.

W praktyce klinicznej ważne jest dobranie odpowiedniego szamponu przeciwłupieżowego w zależności od przyczyny łupieżu oraz charakteru skóry pacjenta. Niektóre szampony mogą wywoływać efekty uboczne, takie jak nadmierne przesuszenie skóry głowy czy podrażnienie, dlatego w przypadkach opornych na leczenie lub towarzyszących objawach zapalnych wskazana jest konsultacja dermatologiczna.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Leczenie

Łupież piersiowy (cradle cap) to łagodne, samoograniczające się łojotokowe zapalenie skóry, najczęściej występujące u niemowląt w pierwszych miesiącach życia. Charakteryzuje się obecnością żółtawych, tłustych łusek na skórze głowy, a czasem także na brwiach, twarzy i fałdach skórnych. W większości przypadków nie wymaga leczenia i ustępuje samoistnie w ciągu kilku miesięcy. Podstawą terapii są metody domowe, takie jak delikatne masowanie skóry głowy, codzienne mycie łagodnym szamponem dla niemowląt oraz stosowanie olejków mineralnych, wazeliny lub oliwy z oliwek do zmiękczania łusek. W przypadku braku poprawy lub nasilenia zmian, wskazane jest zastosowanie szamponów leczniczych z ketokonazolem 2% (stosowanych 2-3 razy w tygodniu) oraz krótkotrwała terapia hydrokortyzonem 1% lub preparatami przeciwgrzybiczymi, zawsze pod kontrolą lekarza. Należy unikać stosowania bez recepty silnych kortykosteroidów, kwasu salicylowego oraz innych potencjalnie drażniących preparatów.
emolienty, gruczoły łojowe, hydrokortyzon, infekcja, ketokonazol, kortykosteroidy, krem przeciwgrzybiczny, krem steroidowy, kwas salicylowy, łojotokowe zapalenie skóry, łupież piersiowy, olejek z drzewa herbacianego, pirytionian cynku, sebum, szampon leczniczy, szampon przeciwgrzybiczny, szampon przeciwłupieżowy
Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks z olaminą – Wskazania do stosowania

Cyklopiroks z olaminą jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym dostępnym w formie kremu (Hascofungin, 1g/100g) oraz szamponu leczniczego (Stieprox, 15 mg/g, 1,5%). Krem Hascofungin znajduje zastosowanie w leczeniu kandydozy skórnej wywołanej przez Candida albicans, grzybicy ciała, podudzi, pachwin i stóp spowodowanej dermatofitami (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis) oraz łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor) wywołanego przez Malassezia furfur. Preparat ten jest wskazany szczególnie w przypadku zakażeń skóry gładkiej, zmian w okolicach fałdów skórnych, grzybicy pachwin, stóp oraz przy nawracających i opornych infekcjach grzybiczych skóry.
Candida albicans, cyklopiroks z olaminą, dermatofit, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica pachwin, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, kandydoza skórna, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, łupież pstry, łupież zwykły, Malassezia furfur, Microsporum canis, pityriasis versicolor, pityrosporum orbiculare, stopa atlety, szampon przeciwłupieżowy, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie grzybicze skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nizoral 20 mg/g

Szampon leczniczy Nizoral zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/g i jest wskazany do leczenia oraz profilaktyki dermatoz grzybiczych wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Malassezia, takich jak łupież owłosionej skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry oraz łupież pstry (Pityriasis versicolor). Preparat stosuje się zarówno w fazie aktywnej choroby, jak i w profilaktyce nawrotów, z wyjątkiem łupieżu pstrego, gdzie wskazane jest jedynie leczenie. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka dermatologiczna w celu potwierdzenia etiologii grzybiczej i wykluczenia innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym. Nizoral jest szczególnie zalecany u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego łupieżem, przewlekłym i nawracającym łojotokowym zapaleniem skóry oraz rozległymi lub nawrotowymi postaciami łupieżu pstrego.
biosynteza ergosterolu, dermatoza zapalna, grzybica skóry, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, imidazole, infekcja grzybicza, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczy, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, łupież zwykły, Malassezia, mikroflora skóry, nawracająca infekcja grzybicza, szampon przeciwłupieżowy, złuszczanie naskórka
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica różowata – Zapobieganie i profilaktyka

Grzybica różowata (pityriasis versicolor) charakteryzuje się wysoką tendencją do nawrotów, szczególnie w warunkach ciepłego i wilgotnego klimatu oraz w miesiącach letnich. Czynniki takie jak zwiększona potliwość, ekspozycja na słońce i ciepło sprzyjają proliferacji Malassezia, naturalnego składnika flory skóry. Profilaktyka farmakologiczna jest kluczowa u pacjentów z nawracającymi epizodami. Zaleca się stosowanie miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych, takich jak siarczek selenu 2,25-2,5% lub ketokonazol 2% w formie szamponu aplikowanego na całe ciało przez 10 minut raz w miesiącu, a także mydeł z pirytionianem cynku. W przypadku nieskuteczności terapii miejscowej, wskazane jest stosowanie doustnych leków przeciwgrzybiczych: itrakonazol 200 mg dwa razy dziennie przez jeden dzień w miesiącu, ketokonazol 400 mg jednorazowo lub flukonazol. Badania wykazały, że profilaktyczne podawanie itrakonazolu znacząco zwiększa odsetek pacjentów wolnych od nawrotów (88% vs 57% placebo).
badanie randomizowane, dermatolog, flora skóry, flukonazol, grzyb Malassezia, grzybica różowata, itrakonazol, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny doustny, metoda niefarmakologiczna, nawracająca infekcja, pirytionian cynku, predyspozycja genetyczna, preparat miejscowy, preparat przeciwgrzybiczny miejscowy, profilaktyka farmakologiczna, przebarwienie skóry, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, szerokie spektrum działania, terapia miejscowa
Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekłe, nawracające zapalenie skóry lokalizujące się głównie w obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz, uszy, klatka piersiowa i plecy. Charakterystyczne są tłuste, żółtawe łuski na zaczerwienionej skórze, zróżnicowane pigmentacyjnie w zależności od fototypu pacjenta. Etiologia wiąże się z nadprodukcją sebum oraz nadmiernym namnażaniem drożdżaków Malassezia. Objawy nasilają się w chłodnym, suchym klimacie i pod wpływem stresu, a poprawiają się latem, zwłaszcza przy ekspozycji na UV. Diagnostyka pielęgniarska obejmuje ocenę koloru, wilgotności, tekstury, temperatury skóry, obecności obrzęku, bolesności, lokalizacji i charakteru zmian, nasilenia świądu oraz objawów wtórnej infekcji. Kluczowe jest także rozpoznanie czynników zaostrzających, takich jak zmiany kosmetyków, warunki klimatyczne i stres.
dieta przeciwzapalna, dieta śródziemnomorska, gruczoł łojowy, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, integralność skóry, ketokonazol, kortykosteroid miejscowy, kwas omega-3, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, łojotokowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry niemowląt, łuszczenie się skóry, Malassezia, pirytionian cynku, promieniowanie ultrafioletowe, sebum, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, wtórna infekcja
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Zapobieganie i profilaktyka

Łupież (pityriasis capitis) to powszechne schorzenie skóry głowy, charakteryzujące się nadmiernym złuszczaniem naskórka w postaci białych płatków, często z towarzyszącym świądem. Etiopatogeneza jest wieloczynnikowa, z kluczową rolą drożdżaków Malassezia, zwłaszcza M. globosa, które metabolizują sebum za pomocą lipaz, co prowadzi do nasilenia złuszczania. Czynniki gospodarza, takie jak nadprodukcja sebum, zaburzenia keratynizacji, stres i predyspozycje genetyczne, mają istotny wpływ na rozwój łupieżu. W terapii i profilaktyce stosuje się szampony przeciwłupieżowe zawierające substancje aktywne: pirytionian cynku (ZPT), siarczek selenu, ketokonazol (2%), smołę węglową z kwasem salicylowym, pirookton olaminę oraz klimbazol. Zaleca się stosowanie szamponów 2-3 razy w tygodniu do kontroli objawów, a następnie raz w tygodniu profilaktycznie, z pozostawieniem preparatu na skórze głowy przez 5-10 minut i rotacją składników aktywnych w celu uniknięcia tachyfilaksji.
atopowe zapalenie skóry, bariera ochronna skóry, drożdżak Malassezia, egzema, infekcja grzybicza, keratynizacja, ketokonazol, kortykosteroid, kwas salicylowy, łupież, łupież brody, łuszczyca, Malassezia globosa, mikrobiom jelitowy, olejek z drzewa herbacianego, pirytionian cynku, Pityrosporum ovale, probiotyk, sebum, siarczek selenu, stan zapalny, szampon przeciwłupieżowy, tachyfilaksja, złuszczanie naskórka
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Zapobieganie i profilaktyka

Grzybica skóry (tinea corporis) jest wysoce zakaźną infekcją dermatologiczną, przenoszoną przez kontakt bezpośredni z osobami, zwierzętami lub zanieczyszczonymi przedmiotami. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu higieny osobistej, w tym dokładnym osuszaniu skóry, codziennej zmianie bielizny i ubrań, noszeniu przewiewnej odzieży oraz unikaniu nadmiernego pocenia się. W środowiskach o podwyższonym ryzyku, takich jak baseny, siłownie czy miejsca uprawiania sportów kontaktowych, zaleca się stosowanie obuwia ochronnego, natychmiastowy prysznic po aktywności fizycznej z użyciem środków przeciwgrzybiczych oraz dezynfekcję sprzętu i powierzchni. Zarodniki grzybów mogą przetrwać w środowisku nawet do 18 miesięcy, co podkreśla konieczność systematycznej dezynfekcji i prania tkanin w wysokich temperaturach, najlepiej zgodnych z najwyższą dopuszczalną dla materiału.
badanie lampą Wooda, bezobjawowy nosiciel, dezynfekcja otoczenia, grzybica skóry, grzybica u dzieci, higiena osobista, infekcja grzybicza skóry, lampa Wooda, leczenie przeciwnowotworowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze, oporność na leki, preparat przeciwgrzybiczny, probiotyk, profilaktyka farmakologiczna, sport kontaktowy, środek dezynfekujący, środek przeciwgrzybiczny, szampon przeciwłupieżowy, zakażenie grzybicze, zakażenie wtórne, zarodniki grzybów
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mieszków włosowych – Zapobieganie i profilaktyka

Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) to zapalenie wywołane przez bakterie, grzyby, wirusy lub drożdżaki, którego profilaktyka opiera się na kompleksowym podejściu obejmującym prawidłową higienę skóry, odpowiedni dobór odzieży oraz techniki golenia. Kluczowe jest utrzymanie skóry czystej i suchej, stosowanie łagodnych środków myjących (np. benzoyl peroxide, mydła antybakteryjne), a także unikanie udostępniania ręczników i myjek. Zaleca się pranie tekstyliów w gorącej wodzie z detergentem, natychmiastowe zmiany odzieży po poceniu oraz noszenie luźnych, przewiewnych ubrań wykonanych z materiałów odprowadzających wilgoć. Techniki golenia powinny minimalizować podrażnienia – golenie zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów, używanie ostrych, czystych narzędzi oraz stosowanie kremów lub żeli do golenia. W profilaktyce zapalenia związanego z jacuzzi istotne jest korzystanie z dobrze chlorowanych basenów, natychmiastowe mycie antybakteryjnym mydłem po kąpieli oraz pranie stroju kąpielowego po każdym użyciu.
chlorheksydyna, cukrzyca, depilator chemiczny, doksycyklina, epilacja laserowa, hiperhydroza, hot tub folliculitis, hydrokortyzon, inhibitor EGFR, inhibitor kinazy białkowej, mupirocyna, mydło antybakteryjne, nadtlenek benzoilu, obniżona odporność, obrzęk kończyn, olejek z drzewa herbacianego, ropień, roztwór octu, środek myjący, Staphylococcus aureus, szampon przeciwłupieżowy, terapia uciskowa, wysiłek fizyczny, zapalenie mieszków włosowych
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Łupież stanowi łagodniejszą formę spektrum chorobowego obejmującego również łojotokowe zapalenie skóry, różniąc się lokalizacją (ograniczenie do skóry głowy) oraz brakiem widocznego stanu zapalnego, mimo obecności świądu i złuszczania naskórka. Schorzenie ma charakter przewlekły z tendencją do nawrotów, co wymaga długoterminowej profilaktyki, w tym regularnego stosowania szamponów przeciwłupieżowych 1-2 razy w tygodniu. Patogeneza obejmuje zaburzenia funkcji bariery naskórkowej (EPB), nadmierne lub zmienione wydzielanie łoju oraz kolonizację drożdżakami Malassezia, które poprzez penetrację uszkodzonej bariery i wywołanie odpowiedzi immunologicznej nasilają objawy i sprzyjają nawrotom. Dysbioza mikrobiomu skóry głowy, w tym rola kwasu propionowego produkowanego przez Cutibacterium acnes, jest kluczowa dla utrzymania homeostazy i zdrowia skóry głowy.
badanie biochemiczne, badanie genetyczne, bariera naskórkowa, bariera skórna, dysbioza, grzyby Malassezia, integralność bariery skórnej, kwas propionowy, łojotokowe zapalenie skóry, model zwierzęcy, nawroty choroby, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź zapalna, środek przeciwgrzybiczy, stan zapalny, strategia leczenia, świąd, szampon przeciwłupieżowy, zaburzenie bariery naskórkowej, złuszczanie naskórka
Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Zapobieganie i profilaktyka

Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekłe, nawracające schorzenie zapalne skóry, charakteryzujące się tłustymi, żółtawymi łuskami na tle zaczerwienienia, związane z nadmiernym namnażaniem drożdży Malassezia. Profilaktyka opiera się na długotrwałym stosowaniu preparatów przeciwgrzybiczych, takich jak szampony zawierające 2,5% siarczku selenu, 1-2% pirytionu cynku, 1% ketokonazolu lub 1% ciklopiroksu, stosowanych regularnie (np. raz w tygodniu lub co dwa tygodnie) nawet po ustąpieniu objawów. Kluczowe jest częste mycie skóry i włosów łagodnymi środkami, unikanie czynników wyzwalających (stres, ekstremalne warunki pogodowe, produkty zawierające alkohol) oraz stosowanie odpowiedniej pielęgnacji nawilżającej i odbudowującej barierę skórną. W przypadku zaostrzeń wskazane jest szybkie wdrożenie leczenia miejscowego, w tym kremów z 2% ketokonazolem i 1% hydrokortyzonem.
ciklopiroks, dermatolog, drożdże Malassezia, hydrokortyzon, ketokonazol, kortykosteroid, kwas omega-3, łojotokowe zapalenie powiek, łojotokowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry głowy, Malassezia, nadtlenek benzoilu, preparat przeciwgrzybiczny, sebum, siarczek selenu, stan zapalny, szampon leczniczy, szampon przeciwłupieżowy, właściwość przeciwzapalna, zaostrzenie, zapalenie brzegów powiek
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Stieprox 15 mg/g (1,5 %)

Stieprox 15 mg/g (1,5%) w postaci szamponu leczniczego zawiera cyklopiroks z olaminą, substancję o działaniu przeciwgrzybiczym, skuteczną w leczeniu dermatoz owłosionej skóry głowy, takich jak uporczywy łupież oraz łojotokowe zapalenie skóry. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu procesów komórkowych drożdżaków z rodzaju Malassezia, co prowadzi do redukcji kolonizacji skóry i złagodzenia objawów klinicznych, takich jak złuszczanie, zaczerwienienie i świąd. Preparat jest wskazany szczególnie w przypadkach opornych na standardowe leczenie oraz w nawracających epizodach tych schorzeń.
choroba zapalna skóry, cyklopiroks z olaminą, dermatoza owłosionej skóry głowy, działanie przeciwgrzybicze, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, Malassezia, Pityrosporum, przewlekła dermatoza, świąd skóry głowy, szampon przeciwłupieżowy
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Zapobieganie i profilaktyka

Łupież piersiowy (cradle cap) to łagodne, samoograniczające się schorzenie skóry głowy niemowląt, które zwykle ustępuje w ciągu kilku tygodni do miesięcy. Profilaktyka opiera się na regularnym myciu głowy dziecka 2-3 razy w tygodniu łagodnym, bezzapachowym szamponem dla niemowląt, unikaniu codziennego mycia, dokładnym spłukiwaniu preparatów oraz delikatnym masowaniu i szczotkowaniu skóry głowy miękką szczoteczką. Stosowanie emolientów, takich jak olejek dla niemowląt, wazelina lub olejek mineralny, po myciu skóry głowy może zapobiegać nawrotom, pod warunkiem ich dokładnego zmycia, aby nie pogarszać stanu. Ważne jest także utrzymanie odpowiedniej wilgotności powietrza (np. stosowanie nawilżacza) oraz unikanie przegrzewania głowy dziecka, co może nasilać produkcję sebum i objawy łupieżu piersiowego.
alergia pokarmowa, cradle cap, dermatolog, drożdżak, dyskomfort, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, emolient, infekcja, kortykosteroid, łupież piersiowy, nawilżacz powietrza, pediatra, preparat przeciwgrzybiczny, sebum, szampon leczniczy, szampon przeciwgrzybiczny, szampon przeciwłupieżowy, wazelina, właściwość przeciwbakteryjna, właściwość przeciwgrzybicza, zaczerwienienie
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Leczenie

Zapalenie skóry (dermatitis) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem i wysypką. Podstawą terapii jest indywidualne podejście uwzględniające typ, nasilenie i lokalizację zmian oraz potrzeby pacjenta. Leczenie opiera się na regularnym stosowaniu emolientów (2-3 razy dziennie), które odbudowują barierę skórną i zapobiegają zaostrzeniom, oraz na lekach przeciwzapalnych miejscowych, takich jak glikokortykosteroidy (mGKS) o odpowiedniej sile działania i inhibitorach kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus). W terapii miejscowej stosuje się także inhibitory PDE4 (crisaborole) i JAK (ruksolitynib 1,5% krem). W ciężkich przypadkach wskazane są systemowe glikokortykosteroidy (krótkie kursy 5-7 dni), leki biologiczne (dupilumab, tralokinumab, lebrikizumab, nemolizumab) oraz doustne inhibitory JAK (upadacytynib, abrocytynib). Fototerapia UVB, immunosupresanty (cyklosporyna, metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) oraz metody wspomagające (okłady wilgotne, kąpiele lecznicze) stanowią uzupełnienie terapii. Kluczowe jest także leczenie świądu i zapobieganie infekcjom wtórnym (antybiotyki miejscowe i ogólne, leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze).
abrocytynib, acyklowir, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, bariera skórna, cyklosporyna, dupilumab, edukacja pacjenta, emolient, fototerapia, glikokortykosteroid systemowy, hydroksyzyna, immunoterapia alergenowa, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor kinazy janusowej, kontaktowe zapalenie skóry, lebrikizumab, lek biologiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, łojotokowe zapalenie skóry, Malassezia, metotreksat, miejscowy antybiotyk, miejscowy glikokortykosteroid, mykofenolan mofetylu, nemolizumab, okład wilgotny, przewlekła choroba zapalna skóry, PUVA, ruksolitynib, szampon przeciwłupieżowy, tapinarof, terapia behawioralna, terapia miejscowa, tofacytynib, tralokinumab, upadacytynib, walacyklowir, wąskopasmowe UVB, wyprysk opryszczkowaty, zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Blefaritis – Zapobieganie i profilaktyka

Blefaritis to przewlekły stan zapalny brzegów powiek, wymagający systematycznej profilaktyki opartej na codziennej higienie powiek. Zaleca się stosowanie ciepłych kompresów przez 5-10 minut, masażu powiek oraz delikatnego oczyszczania brzegów powiek preparatami na bazie łagodnych detergentów lub specjalistycznych środków. Procedurę tę należy wykonywać dwa razy dziennie podczas zaostrzeń oraz co najmniej raz dziennie w okresie remisji. Kluczowe jest także unikanie czynników drażniących, takich jak kosmetyki aplikowane na wewnętrzne krawędzie powiek, oraz rezygnacja z soczewek kontaktowych na czas zaostrzeń. Wspomagająco stosuje się sztuczne łzy, jednak ich długotrwałe użycie wymaga konsultacji lekarskiej. W profilaktyce istotne jest także leczenie chorób współistniejących, m.in. łojotokowego zapalenia skóry i trądziku różowatego, oraz eliminacja infestacji nużeńcem (Demodex) za pomocą preparatów zawierających olejek z drzewa herbacianego.
azytromycyna, biofilm, blefaritis, BlephEx, brzeg powieki, ciepły kompres, dysfunkcja gruczołów Meiboma, gruczoł Meiboma, higiena powiek, kwasy omega-3, łojotokowe zapalenie skóry, nużeniec, olejek z drzewa herbacianego, powikłanie pooperacyjne, profilaktyka przedoperacyjna, szampon przeciwłupieżowy, sztuczne łzy, trądzik różowaty, tylne zapalenie brzegów powiek, zaostrzenie, zapalenie brzegów powiek, zespół suchego oka
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Leczenie

Łupież (pityriasis capitis) to przewlekła, nieinfekcyjna dermatoza skóry głowy, dotykająca około 50% populacji, charakteryzująca się nadmiernym złuszczaniem martwego naskórka i obecnością białych lub żółtawych łusek. Podstawą terapii jest stosowanie szamponów przeciwłupieżowych zawierających substancje czynne takie jak pirytionian cynku, siarczek selenu, ketokonazol (w stężeniu 2%), kwas salicylowy, dziegieć węglowy czy piroctone olamine, które działają przeciwgrzybiczo, keratolitycznie i przeciwzapalnie. Zaleca się pozostawienie szamponu na skórze głowy przez około 5 minut, a w cięższych przypadkach codzienne stosowanie przez 4-6 tygodni (5-10 myć), po czym częstotliwość można zmniejszyć do 1-2 razy w tygodniu w celu profilaktyki. W przypadku braku poprawy po 4-6 tygodniach należy rozważyć zmianę preparatu na inny z innym składnikiem aktywnym.
betametazon, cyklopiroks, dermatolog, działanie keratolityczne, dziegieć węglowy, egzema, flukonazol, fluocinolone, grzyb Malassezia, inhibitor kalcyneuryny, itrakonazol, izotretynoina, ketokonazol, klobetazol, kortykosteroid miejscowy, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, odpowiedź immunologiczna, olej kokosowy, olejek z drzewa herbacianego, pimekrolimus, piroctone olamine, pirytionian cynku, pityriasis capitis, remisja, roflumilast, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, takrolimus, terapia skojarzona, zakażenie grzybicze, złuszczanie komórek skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Objawy

Łupież (Pityriasis capitis) to przewlekła dermatoza skóry głowy, charakteryzująca się przyspieszonym złuszczaniem martwych komórek naskórka, manifestującym się białymi lub szarymi płatkami widocznymi we włosach i na odzieży. Dotyczy około 50% populacji dorosłych, z przewagą u mężczyzn, a jego szczyt występowania przypada na okres dojrzewania i młodości (około 20. roku życia), z tendencją do ustępowania po 50. roku życia. Klinicznie rozróżnia się łupież suchy, z drobnymi, białymi, łatwo odpadającymi płatkami oraz łupież tłusty (seborrheic dermatitis), cechujący się większymi, żółtawymi, tłustymi łuskami przywierającymi do skóry. Objawy towarzyszące obejmują świąd, zaczerwienienie i uczucie napięcia skóry głowy. Czynniki zaostrzające to m.in. niska wilgotność powietrza, stres, osłabienie odporności oraz zmiany hormonalne. Nieleczony łupież może prowadzić do zapalenia mieszków włosowych, przejściowego wypadania włosów oraz rozprzestrzeniania się zmian na inne obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak brwi, okolice uszu czy klatka piersiowa.
bariera skórna, choroba neurologiczna, choroba Parkinsona, ciemieniucha, HIV/AIDS, infekcja grzybicza, kortykosteroidy, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, Malassezia, Malassezia globosa, odpowiedź immunologiczna, okres dojrzewania, padaczka, przewlekłe zapalenie trzustki, sebum, świąd skóry głowy, szampon przeciwłupieżowy, wypadanie włosów, zaczerwienienie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry głowy, zapalenie wątroby typu C
Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Objawy

Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, lokalizująca się głównie w obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz (okolice nosa, brwi, fałdy nosowo-wargowe), małżowiny uszne, powieki, klatka piersiowa, plecy, pachy, pachwiny oraz fałdy skórne. Objawia się tłustymi, złuszczającymi się zmianami skórnymi, świądem, zaczerwienieniem i pieczeniem. Przebieg choroby charakteryzuje się naprzemiennymi fazami zaostrzeń i remisji, z nasileniem objawów zimą i łagodzeniem latem pod wpływem ekspozycji na słońce. U niemowląt (ciemiężyca) zmiany mają łagodniejszy przebieg i zwykle ustępują samoistnie do 6-12 miesiąca życia. U dorosłych, szczególnie w wieku 30-60 lat, choroba ma charakter przewlekły i wymaga długotrwałego leczenia, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością (np. HIV/AIDS), chorobą Parkinsona czy zespołem Downa.
choroba zapalna skóry, ciemieniucha, czynniki wyzwalające, fałdy skórne, fluocinolone, gruczoły łojowe, inhibitory kalcyneuryny, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, łuszczyca, maceracja skóry, Malassezia, remisja, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, takrolimus, trądzik różowaty, wypadanie włosów, wyprysk atopowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie powiek, zmiany pierścieniowate