grzybica skóry

Grzybica skóry to powszechna infekcja dermatologiczna wywoływana przez dermatofity, drożdżaki lub pleśnie. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są grzyby z rodzaju Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Zakażenie rozwija się głównie w wilgotnych i ciepłych obszarach ciała, takich jak pachwiny, stopy, przestrzenie międzypalcowe czy skóra głowy.

Obraz kliniczny grzybicy skóry charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, złuszczających się zmian o charakterystycznym brzegu, często z towarzyszącym świądem. Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym bezpośrednim materiału pobranego ze zmian, hodowli mykologicznej oraz coraz częściej na metodach molekularnych.

Leczenie grzybicy skóry obejmuje stosowanie miejscowych i ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych. W terapii miejscowej stosuje się głównie azole (ketokonazol, mikonazol), alyloaminy (terbinafina) i cyklopiroksoloaminę. W przypadkach rozległych zmian, grzybicy owłosionej skóry głowy lub oporności na leczenie miejscowe, konieczne może być wprowadzenie terapii ogólnoustrojowej (terbinafina, itrakonazol, flukonazol).

Profilaktyka grzybicy skóry polega na utrzymywaniu odpowiedniej higieny, noszeniu przewiewnego obuwia, używaniu osobistych przyborów toaletowych oraz unikaniu chodzenia boso w miejscach publicznych. Istotne jest również leczenie chorób współistniejących (np. cukrzycy), które mogą predysponować do infekcji grzybiczych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl