przymoczek

Przymoczek (łac. ureter) to parzysty narząd układu moczowego, mający postać rurki o długości 25-30 cm, który odprowadza mocz z nerki do pęcherza moczowego. Jego ściana zbudowana jest z błony śluzowej (wyścielonej nabłonkiem przejściowym), błony mięśniowej (zawierającej mięśnie gładkie ułożone spiralnie) oraz błony łącznotkankowej.

Anatomicznie przymoczek dzieli się na część brzuszną, miedniczną i śródścienną (przechodzącą przez ścianę pęcherza moczowego). W miejscu ujścia przymoczka do pęcherza znajduje się zastawka pęcherzowo-moczowodowa, która zapobiega cofaniu się moczu z pęcherza do przymoczka podczas mikcji.

Do najczęstszych patologii przymoczka należą: kamica moczowodowa, zwężenia przymoczka, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, uchyłki oraz nowotwory. Diagnostyka schorzeń przymoczka obejmuje badania obrazowe (urografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz endoskopowe (ureteroskopia).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl