upośledzenie hemodynamiczne

Upośledzenie hemodynamiczne to zaburzenie funkcji układu krążenia prowadzące do niewystarczającego przepływu krwi w organizmie. Stan ten charakteryzuje się nieprawidłowym działaniem mechanizmów odpowiedzialnych za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego, objętości krwi krążącej oraz wydolności serca jako pompy.

Główne przyczyny upośledzenia hemodynamicznego obejmują niewydolność serca, wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, septyczny lub anafilaktyczny), zaburzenia rytmu serca, zatorowość płucną oraz choroby zastawkowe. Klinicznie manifestuje się spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, zaburzeniami świadomości, sinicą obwodową oraz oligurią.

Diagnostyka upośledzenia hemodynamicznego opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, angiografia), pomiarach hemodynamicznych (ciśnienie tętnicze, centralne ciśnienie żylne, rzut serca) oraz ocenie biomarkerów sercowych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i obejmuje farmakoterapię (leki inotropowe, wazopresory), płynoterapię, mechaniczne wspomaganie krążenia lub interwencje chirurgiczne.

Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie upośledzenia hemodynamicznego ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom narządowym i zgonowi, szczególnie w stanach ostrych jak wstrząs kardiogenny czy ostra niewydolność serca.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl