padaczka uogólniona

Padaczka uogólniona to postać epilepsji, w której wyładowania napadowe obejmują jednocześnie obie półkule mózgowe. Charakteryzuje się utratą przytomności oraz występowaniem symetrycznych zaburzeń motorycznych (najczęściej w formie tonicznych, klonicznych lub toniczno-klonicznych drgawek) oraz zmian w EEG obejmujących całe mózgowie.

Etiologia padaczki uogólnionej często ma podłoże genetyczne, choć może być również związana z uszkodzeniami mózgu we wczesnym okresie rozwoju, zaburzeniami metabolicznymi czy malformacjami. W obrazie elektroencefalograficznym typowe są uogólnione wyładowania iglicy i fali wolnej lub wieloiglicy i fali wolnej na prawidłowym tle czynności podstawowej.

Klasyfikacja padaczki uogólnionej obejmuje napady nieświadomości (petit mal), napady miokloniczne, napady toniczne, napady kloniczne, napady toniczno-kloniczne (grand mal) oraz napady atoniczne. Leczenie opiera się głównie na farmakoterapii z zastosowaniem leków przeciwpadaczkowych o szerokim spektrum działania, takich jak walproiniany, lamotrygina, lewetiracetam czy topiramat.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl