wahanie stężenia glukozy

Wahanie stężenia glukozy (glikemii) to zjawisko fizjologiczne, które w warunkach prawidłowych jest regulowane przez szereg mechanizmów homeostatycznych. U osoby zdrowej stężenie glukozy we krwi na czczo powinno mieścić się w przedziale 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l), a po posiłku nie przekraczać 140 mg/dl (7,8 mmol/l).

Patologiczne wahania glikemii obserwuje się przede wszystkim w cukrzycy, gdzie zaburzenia wydzielania lub działania insuliny prowadzą do hiperglikemii (stężenie glukozy >140 mg/dl lub >180 mg/dl po posiłku). Z kolei nadmierne spadki stężenia glukozy (hipoglikemia, <70 mg/dl) mogą wynikać z przedawkowania leków hipoglikemizujących, nieadekwatnej podaży węglowodanów w stosunku do przyjętej dawki insuliny lub zwiększonego wysiłku fizycznego.

Duże wahania stężenia glukozy (tzw. zmienność glikemii) są obecnie uznawane za niezależny czynnik ryzyka powikłań cukrzycy, niezależnie od wartości HbA1c. Częste zmiany od hiperglikemii do hipoglikemii mogą prowadzić do stresu oksydacyjnego, aktywacji procesów zapalnych i uszkodzenia śródbłonka naczyń, przyspieszając rozwój powikłań mikro- i makronaczyniowych.

Monitorowanie wahań stężenia glukozy jest kluczowym elementem nowoczesnego leczenia cukrzycy. Systemy ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz monitory glikemii typu flash (FGM) umożliwiają obserwację trendów glikemicznych i szybką interwencję w przypadku nieprawidłowych wartości, co pozwala na znaczną redukcję zmienności glikemii i poprawę kontroli metabolicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl