jawna choroba sercowo-naczyniowa

Jawna choroba sercowo-naczyniowa (CVD – Cardiovascular Disease) to grupa schorzeń obejmujących serce i naczynia krwionośne, które osiągnęły etap klinicznie jawny, czyli dający wyraźne objawy lub możliwy do zdiagnozowania w badaniach klinicznych. Obejmuje ona chorobę wieńcową, chorobę naczyń mózgowych, chorobę tętnic obwodowych oraz inne schorzenia serca i naczyń.

Kluczowym aspektem jawnej choroby sercowo-naczyniowej jest obecność obiektywnych dowodów na uszkodzenie serca lub naczyń krwionośnych, które manifestują się poprzez objawy kliniczne (np. dławica piersiowa, duszność wysiłkowa) lub są potwierdzone w badaniach diagnostycznych (elektrokardiografia, echokardiografia, angiografia). Jest to stan zaawansowany w porównaniu do subklinicznej (bezobjawowej) choroby sercowo-naczyniowej.

Jawna choroba sercowo-naczyniowa stanowi istotny czynnik ryzyka w ocenie pacjentów, szczególnie przy kwalifikacji do odpowiednich strategii terapeutycznych i prewencyjnych. Pacjenci z jawną CVD wymagają intensywnej kontroli czynników ryzyka, w tym hipercholesterolemii, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy oraz modyfikacji stylu życia. W przypadku tych pacjentów często stosuje się bardziej rygorystyczne cele terapeutyczne w porównaniu do osób bez objawów choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl