szczytowa prędkość skurczowa

Szczytowa prędkość skurczowa (ang. peak systolic velocity, PSV) to parametr oceniany w badaniu dopplerowskim, określający maksymalną prędkość przepływu krwi w naczyniu podczas skurczu serca. Jest kluczowym wskaźnikiem hemodynamicznym wykorzystywanym w diagnostyce naczyniowej.

W praktyce klinicznej PSV służy do oceny stopnia zwężenia naczyń krwionośnych, szczególnie tętnic szyjnych, nerkowych i kończyn dolnych. Podwyższone wartości PSV wskazują na istnienie zwężenia, przy czym im większy stopień zwężenia, tym wyższa wartość PSV. Dla przykładu, w diagnostyce zwężenia tętnicy szyjnej wewnętrznej PSV >125 cm/s sugeruje zwężenie >50%, natomiast PSV >230 cm/s odpowiada zwężeniu >70%.

Ocena szczytowej prędkości skurczowej jest niezbędnym elementem kompleksowej diagnostyki ultrasonograficznej chorób naczyń obwodowych, umożliwiając wczesne wykrycie zmian miażdżycowych i monitorowanie progresji choroby. Wartości referencyjne PSV różnią się w zależności od badanego naczynia i powinny być interpretowane w kontekście klinicznym pacjenta oraz w odniesieniu do innych parametrów hemodynamicznych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl