wtórny uogólniony napad toniczno-kloniczny

Wtórny uogólniony napad toniczno-kloniczny to rodzaj napadu padaczkowego, który początkowo rozpoczyna się jako ogniskowy (częściowy) w jednym obszarze mózgu, a następnie rozprzestrzenia się na obie półkule mózgowe, przekształcając się w napad uogólniony. Jest to istotne rozróżnienie w klasyfikacji padaczki, ponieważ wskazuje na obecność lokalnego ogniska epileptogennego, w przeciwieństwie do napadów pierwotnie uogólnionych.

Klinicznie wtórny uogólniony napad toniczno-kloniczny może rozpoczynać się od objawów aury (np. nieprzyjemnych doznań w żołądku, zaburzeń widzenia, halucynacji węchowych) lub innych manifestacji napadu ogniskowego, które szybko przechodzą w fazę toniczną (sztywność mięśni) i następnie kloniczną (rytmiczne drgawki). Pacjent traci przytomność, może występować przygryzienie języka, mimowolne oddanie moczu oraz zaburzenia oddychania.

Diagnostyka obejmuje badanie elektroencefalograficzne (EEG), które może ujawnić ogniskową aktywność napadową przekształcającą się w uogólnioną, oraz badania neuroobrazowe (MRI mózgu), które mogą uwidocznić patologię strukturalną będącą przyczyną napadów. W leczeniu stosuje się leki przeciwpadaczkowe, a w przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się leczenie chirurgiczne ogniska padaczkorodnego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl