klirens zolpidemu

Klirens zolpidemu odnosi się do szybkości, z jaką organizm eliminuje ten lek hipnotyczny. Zolpidem, należący do grupy leków nasennych o budowie niecyklopiralonowej (tzw. leków Z), jest stosowany w leczeniu bezsenności. Jego metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, szczególnie CYP3A4.

Wartość klirensu zolpidemu wynosi średnio 0,54 ± 0,1 l/h/kg u osób zdrowych. Parametr ten może ulegać znacznym zmianom w różnych populacjach pacjentów. U osób starszych, pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u kobiet obserwuje się zmniejszony klirens zolpidemu, co prowadzi do wyższych stężeń leku w osoczu i potencjalnie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Zmniejszony klirens zolpidemu ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż może prowadzić do przedłużonego działania leku, nasilonych efektów sedacyjnych i zwiększonego ryzyka upadków, zaburzeń poznawczych oraz zdarzeń niepożądanych. Z tego powodu u pacjentów z czynnikami ryzyka zmniejszonego klirensu zaleca się redukcję dawki początkowej leku i staranne monitorowanie efektów terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Zolpidem – Właściwości farmakokinetyczne

Zolpidem charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z biodostępnością około 70% i kinetyką liniową w dawkach terapeutycznych. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się w ciągu 0,5-3 godzin, a stężenia terapeutyczne mieszczą się w zakresie 80-200 ng/ml. Substancja wiąże się z białkami osocza w około 92%, a jej objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 0,54 ± 0,02 l/kg, zmniejszając się do 0,34 ± 0,05 l/kg u osób starszych. Zolpidem jest metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane z moczem (56-60%) i kałem (37-40%). Okres półtrwania wynosi średnio 2,4 godziny (zakres 0,7-3,5 godziny), a czas działania sięga do 6 godzin. Klirens u osób zdrowych wynosi około 300 ml/min, a lek nie jest usuwalny przez hemodializę.
biodostępność zolpidemu, cytochrom P450, dializa, działanie nasenne, enzym CYP3A4, indukcja enzymów wątrobowych, interakcja lekowa, kinetyka liniowa, klirens nerkowy, klirens wątrobowy, klirens zolpidemu, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nieaktywny metabolit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pole pod krzywą stężenia, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ZolpiGen 10 mg

Zolpidem wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny, charakteryzujący się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z dostępnością biologiczną około 70% oraz liniową kinetyką w zakresie dawek terapeutycznych. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie 0,5–3 godzin, a okres półtrwania wynosi średnio 2,4 godziny, co ogranicza działanie leku do około 6 godzin i minimalizuje ryzyko efektu rezydualnego. Objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 0,54 L/kg masy ciała, a stopień wiązania z białkami osocza to 92%. Metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie sięga około 35%, a metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej i są wydalane głównie z moczem (56%) oraz kałem (37%). W przypadku przedawkowania dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji zolpidemu.
absorpcja substancji czynnej, białko osocza, dializoterapia, dostępność biologiczna, dysfagia, działanie nasenne, działanie niepożądane, efekt rezydualny, kinetyka liniowa, klirens zolpidemu, kumulacja leku, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pole pod krzywą stężenia w czasie, przedawkowanie leku, stężenie terapeutyczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie snu, zolpidem
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polsen 10 mg

Polsen, zawierający 10 mg zolpidemu winianu, powinien być stosowany zgodnie z indywidualnym doborem dawki, uwzględniając wiek, stan ogólny oraz funkcje metaboliczne pacjenta. Standardowa dawka dla dorosłych (18-65 lat) wynosi 10 mg raz na dobę, podawana jednorazowo bezpośrednio przed snem. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat), osłabionych oraz z niewydolnością wątroby zaleca się dawkę zredukowaną do 5 mg raz na dobę ze względu na zwiększoną wrażliwość na lek oraz zmniejszony metabolizm i klirens. Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia nie powinny stosować Polsen z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 mg, a lek nie powinien być przyjmowany więcej niż raz na noc.
bezsenność, dawkowanie leku, działanie leku, klirens leku, klirens substancji czynnej, klirens zolpidemu, metabolizm leku, niewydolność wątroby, odstawianie leku, pacjent osłabiony, pacjent w podeszłym wieku, rowek dzielący tabletki, tabletki powlekane, terapia krótkoterminowa, zolpidem winian
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Noxizol 10 mg

Zolpidem winian, substancja czynna preparatu Noxizol 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z biodostępnością około 70% i kinetyką liniową w dawkach terapeutycznych. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-3 godzin, a terapeutyczne stężenia mieszczą się w zakresie 80-200 ng/mL. Objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 0,54 l/kg masy ciała, a u osób starszych zmniejsza się do 0,34 l/kg. Zolpidem wiąże się z białkami osocza w 92%, podlega efektowi pierwszego przejścia wątrobowego na poziomie 35%, a jego okres półtrwania wynosi około 2,4 godziny, przy czasie działania do 6 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (56% dawki) oraz kał (37%), a lek nie jest dializowalny, co ma znaczenie kliniczne w przypadku przedawkowania.
AUC, biodostępność zolpidemu, dawka terapeutyczna, działanie nasenne, efekt pierwszego przejścia, eliminacja z organizmu, kinetyka liniowa, klirens zolpidemu, krótki okres półtrwania, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolity zolpidemu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, przedawkowanie leku, stężenie terapeutyczne zolpidemu, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zolpidem winian

klirens zolpidemu

Powiązane wpisy

Zolpidem – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – ZolpiGen 10 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Polsen 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Noxizol 10 mg