pacjent osłabiony

Pacjent osłabiony to określenie stanu klinicznego, w którym chory odczuwa zmniejszenie siły fizycznej, energii i ogólną słabość organizmu. Jest to niespecyficzny objaw, który może towarzyszyć wielu różnym schorzeniom – od łagodnych infekcji, przez zaburzenia metaboliczne, po poważne choroby przewlekłe.

Osłabienie może mieć charakter uogólniony lub dotyczyć określonych grup mięśniowych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przyczyny neurologiczne, mięśniowe, metaboliczne, endokrynologiczne, infekcyjne, kardiologiczne, pulmonologiczne, hematologiczne, onkologiczne oraz psychiatryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na osłabienie u pacjentów w wieku podeszłym, gdzie może być pierwszym objawem poważnych schorzeń.

Postępowanie diagnostyczne u pacjenta osłabionego powinno obejmować dokładny wywiad (czas trwania, dynamika narastania objawów, choroby współistniejące), badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne. W zależności od obrazu klinicznego, należy rozważyć wykonanie morfologii, badań biochemicznych, hormonalnych, mikrobiologicznych oraz obrazowych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę osłabienia, a w przypadku braku możliwości jej usunięcia – na poprawę jakości życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl