przerost małżowin kości sitowej
Przerost małżowin kości sitowej (concha bullosa) to anatomiczna odmiana budowy małżowin nosowych, najczęściej środkowej, polegająca na powstaniu upowietrznionej przestrzeni wewnątrz małżowiny. Jest to jedna z najczęstszych wariantów anatomicznych w obrębie jam nosa i zatok przynosowych, występująca u około 14-53% populacji.
Przerost ten może być jednostronny lub obustronny i różni się stopniem nasilenia. Klasyfikuje się go najczęściej jako: małżowinę blaszkowatą (lamellar), bulwiastą (bulbous) oraz rozległą (extensive). Zmiana ta jest często bezobjawowa, jednak w przypadku znacznego przerostu może prowadzić do zwężenia kompleksu ujściowo-przewodowego i powodować objawy takie jak uczucie niedrożności nosa, nawracające zapalenia zatok czy bóle głowy.
Diagnostyka przerostu małżowin kości sitowej opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim tomografii komputerowej zatok przynosowych. W przypadku objawów klinicznych związanych z przerostem, leczenie polega najczęściej na chirurgicznej redukcji przerostu (konchoplastyce) wykonywanej metodą endoskopową podczas operacji zatok przynosowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ambrisentan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambrisentan, stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora endoteliny (ERA) działanie obniżające ciśnienie tętnicze, prowadząc do niedociśnienia i rozszerzenia naczyń. Nie stwierdzono hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. W badaniach na zwierzętach obserwowano zmiany zapalne i przerost małżowin kości sitowej u szczurów przy ekspozycji trzykrotnie przekraczającej AUC kliniczną. Ambrisentan wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak bez mutagenności in vivo. W dwuletnich badaniach na szczurach i myszach nie wykazano właściwości rakotwórczych, choć przy 6-krotnie wyższej ekspozycji od dawki klinicznej zaobserwowano wzrost częstości gruczolakowłókniaków sutka u samców szczurów.
ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, bezdech, działanie klastogenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, kostnienie trzonu kości klinowej, niedociśnienie, niedotlenienie, pole pod krzywą stężenia leku, przerost małżowin kości sitowej, ruchliwość plemników, szmer oddechowy, tętnicze nadciśnienie płucne, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej, właściwość rakotwórcza, zanik kanalików nasiennych, zapalenie nabłonka jamy nosowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrisentan Accord 5 mg
Ambrisentan Accord, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora endoteliny (ERA) działanie obniżające ciśnienie tętnicze, co może prowadzić do niedociśnienia i objawów rozszerzenia naczyń. Nie stwierdzono hepatotoksyczności ani inhibicji transportu kwasów żółciowych. W badaniach na gryzoniach i psach obserwowano zmiany zapalne w obrębie nabłonka jamy nosowej oraz przerost małżowin kości sitowej przy ekspozycji przekraczającej 3-krotnie AUC kliniczne. Ambrisentan wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak nie mutagenne ani genotoksyczne in vivo. W długoterminowych badaniach na szczurach i myszach nie wykazano właściwości rakotwórczych, choć u samców szczurów przy 6-krotnej ekspozycji klinicznej zaobserwowano wzrost częstości gruczolakowłókniaków sutka. W układzie rozrodczym u samców szczurów i myszy stwierdzono zanik kanalików nasiennych i aspermię bez marginesu bezpieczeństwa, natomiast u psów przy 35-krotnej ekspozycji nie zaobserwowano zmian w jądrach. Ruchliwość plemników nie ulegała zmianie, a niewielkie zmniejszenie odsetka prawidłowych morfologicznie plemników wystąpiło tylko przy dawce 300 mg/kg/dobę, odpowiadającej ponad 9-krotnej ekspozycji klinicznej.
ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, aspermia, bezdech, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, hepatotoksyczność, kostnienie trzonu kości klinowej, niedociśnienie, niedotlenienie, przerost małżowin kości sitowej, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szmer oddechowy, tętnica pępkowa, wada pnia naczyniowego, wada przegrody międzykomorowej, właściwość rakotwórcza, zanik kanalików nasiennych