dekompresja ścięgna
Dekompresja ścięgna to procedura medyczna mająca na celu zmniejszenie ucisku na ścięgno, które zostało objęte procesem zapalnym lub uwięźnięte w wyniku różnych stanów patologicznych. Najczęściej wykonywana jest w przypadku zespołów cieśni, takich jak zespół cieśni nadgarstka, zespół De Quervaina czy zapalenie ścięgna Achillesa.
Zabieg dekompresji polega na chirurgicznym uwolnieniu ścięgna poprzez nacięcie otaczających struktur (najczęściej troczków lub powięzi), które powodują nadmierny ucisk. Procedura może być wykonywana techniką otwartą lub endoskopową, w zależności od lokalizacji i specyfiki problemu. Celem jest zwiększenie przestrzeni dla ścięgna, co zmniejsza tarcie, redukuje ból i przywraca prawidłową funkcję biomechaniczną.
Wskazaniami do zabiegu dekompresji ścięgna są przewlekły ból, ograniczenie ruchomości, osłabienie siły mięśniowej oraz brak odpowiedzi na leczenie zachowawcze (leki przeciwzapalne, fizjoterapia, iniekcje sterydowe). Po zabiegu pacjent wymaga rehabilitacji, która obejmuje ćwiczenia zwiększające zakres ruchu i siłę mięśniową, co ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia pełnej funkcjonalności leczonej kończyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Leczenie
Tendinopatia to schorzenie ścięgien o charakterze degeneracyjnym, z minimalnym lub brakiem stanu zapalnego, objawiające się bólem, obrzękiem i dysfunkcją. Najczęściej dotyczy ścięgien Achillesa, stożka rotatorów, łokcia tenisisty, rzepki i biodra. Leczenie rozpoczyna się od metod zachowawczych, takich jak modyfikacja aktywności, fizjoterapia z ćwiczeniami ekscentrycznymi (12-tygodniowy program), protokół RICE oraz stosowanie NLPZ (7-14 dni) w celu kontroli bólu. Terapia falą uderzeniową (ESWT) jest skuteczną, nieinwazyjną metodą, wymagającą zwykle trzech zabiegów, z efektami utrzymującymi się do 2 lat. Iniekcje kortykosteroidowe mogą przynieść krótkotrwałą ulgę, ale nie są zalecane w tendinopatii Achillesa ze względu na ryzyko zerwania ścięgna. Nowoczesne metody regeneracyjne, takie jak terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP) i komórkami macierzystymi, wymagają dalszych badań potwierdzających skuteczność.
artroskopia, ćwiczenie ekscentryczne, czynnik wzrostu, dekompresja ścięgna, ESWT, fizjoterapia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, inhibitor aromatazy, iniekcja kortykosteroidowa, kolano skoczka, łokieć tenisisty, mezenchymalna komórka macierzysta, niesteroidowy lek przeciwzapalny, proloterapia, PRP, ścięgno Achillesa, skleroterapia, suche igłowanie, tendinopatia, tenodeza, terapia falą uderzeniową, terapia manualna, terapia osoczem bogatopłytkowym, zmiana degeneracyjna