sexsomnia
Sekssomnia (z ang. sexsomnia) to zaburzenie parasomnicznej aktywności seksualnej podczas snu, charakteryzujące się podejmowaniem działań o charakterze seksualnym w trakcie snu, bez świadomości pacjenta. Występuje jako podtyp parasomnii z przebudzeniem niecałkowitym (NREM parasomnia) i pojawia się najczęściej podczas fazy snu wolnofalowego.
Objawy sekssomni obejmują masturbację, inicjowanie kontaktów seksualnych z partnerem/partnerką, wydawanie dźwięków o charakterze seksualnym, a nawet podejmowanie stosunków seksualnych – wszystko to bez świadomości i pamięci tych zdarzeń po przebudzeniu. Zaburzenie to ma istotne implikacje medyczne, prawne i społeczne, szczególnie w kontekście potencjalnych działań bez świadomej zgody partnera.
Czynniki predysponujące do sekssomni to deprywacja snu, stres, nadużywanie alkoholu, przyjmowanie niektórych leków (zwłaszcza nasennych), a także współwystępowanie innych zaburzeń snu takich jak bezdech senny czy zespół niespokojnych nóg. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu oraz często polisomnografii. Leczenie obejmuje terapię pierwotnych zaburzeń snu, poprawę higieny snu, a w niektórych przypadkach farmakoterapię (klonazepam, SSRI).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolpidem Genoptim
Zolpidem Genoptim, zawierający winian zolpidemu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem bezdechu sennego, miastenią oraz niewydolnością oddechową ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji układu oddechowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego. Leczenie powinno trwać maksymalnie 4 tygodnie, włączając okres stopniowego odstawiania, a przedłużenie terapii wymaga ponownej oceny klinicznej. Zolpidem nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu chorób psychotycznych i wymaga ostrożności u pacjentów z objawami depresji, ze względu na ryzyko ujawnienia się myśli samobójczych oraz konieczność monitorowania stanu psychicznego pacjenta. Zaleca się identyfikację pierwotnej przyczyny bezsenności oraz regularną ocenę skuteczności terapii, zwłaszcza jeśli bezsenność utrzymuje się po 7-14 dniach stosowania leku.
benzodiazepina, choroba psychotyczna, depresja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, miastenia, myśli samobójcze, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, niewydolność oddechowa, omamy, parasomnia, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, reakcja paradoksalna, sexsomnia, somnambulizm, SSRI, urojenia, winian zolpidemu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychoruchowe, zespół bezdechu sennego, zjawisko z odbicia