oksytocynaza
Oksytocynaza (znana również jako leucyloaminopeptydaza ciążowa lub cystyl-aminopeptydaza) to enzym produkowany przez łożysko podczas ciąży. Jego główną funkcją jest rozkład hormonów peptydowych, w szczególności oksytocyny i wazopresyny, regulując ich stężenie w organizmie kobiety ciężarnej.
Poziom oksytocynazy we krwi matki stopniowo wzrasta w trakcie ciąży, osiągając najwyższe stężenie w trzecim trymestrze. Pomiar aktywności tego enzymu może być wykorzystywany jako marker funkcji łożyska oraz do monitorowania przebiegu ciąży. Obniżona aktywność oksytocynazy może wskazywać na niewydolność łożyska lub zagrożenie przedwczesnym porodem.
Działanie oksytocynazy ma znaczenie fizjologiczne, ponieważ zapobiega skurczom macicy wywołanym przez oksytocynę we wczesnych etapach ciąży, co mogłoby prowadzić do poronienia. Wraz ze zbliżającym się terminem porodu, aktywność oksytocynazy zmniejsza się, umożliwiając wzrost stężenia oksytocyny, co z kolei sprzyja inicjacji porodu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna, hormon peptydowy, wykazuje zróżnicowaną farmakokinetykę zależną od drogi podania. Po dożylnym podaniu efekt terapeutyczny pojawia się niemal natychmiast (około 1 minuty), utrzymując się do 1 godziny, natomiast po podaniu domięśniowym działanie rozpoczyna się po 2-7 minutach i trwa od 30 minut do 3 godzin, w zależności od preparatu (Oxytocin Grindeks vs Oxytocin-Richter). Infuzja dożylna prowadzi do stopniowego narastania efektu, osiągając stan stacjonarny po 20-40 minutach, przy stężeniach w osoczu 2-5 µj/ml przy szybkości 4 mIU/min u ciężarnych w terminie porodu. Objętość dystrybucji wynosi około 12,2 l (170 ml/kg u mężczyzn), a oksytocyna wiąże się słabo z białkami osocza, dystrybuując głównie w płynie pozakomórkowym i przenikając przez łożysko w obu kierunkach, choć w niewielkich ilościach do krążenia płodowego i mleka kobiecego.
enzym metabolizujący, hormon peptydowy, hydroliza enzymatyczna, infuzja dożylna, klirens metaboliczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksytocyna, oksytocynaza, płyn pozakomórkowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, tkanka łożyskowa, wiązanie z białkami osocza, właściwość antydiuretyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Oksytocyna zawarta w preparacie Oxytocin Grindeks (8,3 lub 16,7 µg/ml) wykazuje szybki początek działania po podaniu dożylnym (około 1 minuty) oraz domięśniowym (2-4 minuty), z efektem terapeutycznym utrzymującym się 30-60 minut po podaniu im. W trakcie infuzji dożylnej stan stacjonarny osiągany jest po 20-40 minutach, a stężenia w osoczu u ciężarnych przy szybkości infuzji 4 mIU/min wynoszą 2-5 mIU/ml. Objętość dystrybucji wynosi około 12,2 l (170 ml/kg u mężczyzn), a oksytocyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza oraz zdolnością przenikania przez barierę łożyskową i obecnością w mleku kobiecym. Metabolizm oksytocyny odbywa się głównie dzięki oksytocynazie, enzymowi o zmiennej aktywności w ciąży i porodzie, zlokalizowanemu głównie w łożysku i macicy, a eliminacja zachodzi przez wątrobę, nerki i krążenie ogólnoustrojowe. Okres półtrwania wynosi 3-20 minut, a mniej niż 1% leku wydalane jest niezmienione z moczem.
aktywność enzymatyczna, aminopeptydaza glikoproteinowa, bariera łożyskowa, biotransformacja, efekt terapeutyczny, enzym metabolizujący, infuzja dożylna, klirens metaboliczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksytocyna, oksytocynaza, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przenikanie przez barierę łożyskową, stan stacjonarny, tkanka łożyskowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości antydiuretyczne, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Oxytocin Grindeks, dostępny w stężeniach 8,3 oraz 16,7 mikrogramów/ml, wykazuje specyficzną farmakokinetykę zależną od drogi podania i stanu fizjologicznego pacjenta. Po dożylnej infuzji z szybkością 4 mIU/min u ciężarnych stężenia w osoczu osiągają 2-5 mIU/ml, a stan stacjonarny pojawia się po 20-40 minutach. Jednorazowe podanie dożylne skutkuje efektem terapeutycznym już po około 1 minucie, natomiast domięśniowe po 2-4 minutach, z czasem działania odpowiednio 30-60 minut (i.m.) i nieco krótszym (i.v.). Objętość dystrybucji wynosi około 12,2 l (~170 ml/kg u mężczyzn), a oksytocyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza. Hormon przenika przez barierę łożyskową dwukierunkowo i jest obecny w mleku kobiecym, co ma znaczenie kliniczne w ciąży i laktacji.
aminopeptydaza glikoproteinowa, bariera łożyskowa, działanie terapeutyczne, farmakokinetyka, hormon peptydowy, infuzja dożylna, klirens metaboliczny, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksytocyna, oksytocynaza, podanie domięśniowe, podanie dożylne, stan stacjonarny, tkanka łożyskowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości antydiuretyczne, wstrzyknięcie jednorazowe, zaburzenia czynności wątroby
