farmakokinetyka perampanelu

Perampanel to niebenzodwuazepinowy lek przeciwpadaczkowy, którego farmakokinetyka charakteryzuje się kompletną absorpcją po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po 0,5-2,5 godziny. Biodostępność wynosi około 100%, a spożycie pokarmu nie wpływa znacząco na całkowitą ekspozycję, choć może opóźnić osiągnięcie Cmax.

Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (95-96%), głównie z albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną. Objętość dystrybucji wynosi około 1,1 l/kg. Perampanel podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie poprzez pierwotną oksydację z udziałem CYP3A4/5, a następnie glukuronidację. Powstałe metabolity są farmakologicznie nieaktywne.

Okres półtrwania perampanelu jest długi i wynosi około 105 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest wydalany głównie z kałem (70%) i w mniejszym stopniu z moczem (30%). Stężenie stacjonarne osiągane jest po około 2-3 tygodniach stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się spowolnioną eliminację leku, natomiast łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl