bakteryjne zapalenie tchawicy

Bakteryjne zapalenie tchawicy (tracheitis) to poważna infekcja górnych dróg oddechowych, obejmująca błonę śluzową tchawicy, wywołana przez patogeny bakteryjne. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis oraz paciorkowce. Schorzenie to występuje zarówno u dzieci, jak i dorosłych, jednak szczególnie niebezpieczne jest u pacjentów pediatrycznych.

Bakteryjne zapalenie tchawicy charakteryzuje się wysoką gorączką, nasilonym kaszlem (często o charakterze szczekającym), stridorem wdechowym, bólem w klatce piersiowej oraz trudnościami w oddychaniu. W przeciwieństwie do wirusowego zapalenia krtani, które często ustępuje samoistnie, bakteryjne zapalenie tchawicy wymaga intensywnego leczenia antybiotykami i może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność dróg oddechowych.

W diagnostyce kluczowe jest badanie laryngoskopowe, które uwidacznia obrzęk błony śluzowej tchawicy oraz obecność ropnej wydzieliny. Badania laboratoryjne zwykle wykazują podwyższone parametry stanu zapalnego (CRP, OB, leukocytoza). W leczeniu stosuje się antybiotykoterapię dożylną (często cefalosporyny III generacji lub połączenie antybiotyków przeciwgronkowcowych z pokryciem na H. influenzae), nawilżanie dróg oddechowych oraz w ciężkich przypadkach może być konieczna intubacja i wentylacja mechaniczna.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Krup, czyli ostre zapalenie krtani i tchawicy, jest samoograniczającą się chorobą układu oddechowego, obejmującą krtań, tchawicę i oskrzela, charakteryzującą się stridorem i szczekającym kaszlem. Objawy ustępują zwykle w ciągu 3-7 dni, a u ponad 85% dzieci przebieg jest łagodny. Hospitalizacje dotyczą 2-5% przypadków, a intubacja jest konieczna u mniej niż 2% hospitalizowanych. W leczeniu stosuje się glikokortykosteroidy (np. deksametazon domięśniowo lub doustnie) oraz nebulizowaną adrenalinę, co znacząco zmniejsza ryzyko intubacji. Śmiertelność jest niska (<0,5% wśród intubowanych). Do czynników prognostycznych wskazujących na konieczność hospitalizacji należą tachykardia, tachypnoe, zmniejszona diureza oraz retrakcje klatki piersiowej, które świadczą o narastającej obturacji i niewydolności oddechowej. Skala Westleya jest użytecznym narzędziem do oceny ciężkości choroby i ryzyka hospitalizacji.
adrenalina nebulizowana, astma, bakteryjne zapalenie tchawicy, deksametazon, dym tytoniowy, epinefryna, glikokortykosteroid, heliox, hipoksja, krup, nadreaktywność oskrzeli, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, obturacja dróg oddechowych, odwodnienie, reakcja alergiczna, skala Westleya, stridor, szczekający kaszel, tachykardia, tachypnoe, zapalenie krtani i tchawicy, zapalenie płuc
Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Krup (laryngotracheobronchitis) to wirusowe zapalenie górnych dróg oddechowych, głównie krtani i tchawicy, występujące najczęściej u dzieci w wieku 6 miesięcy do 3 lat. Charakterystyczne objawy to „szczekający” kaszel, stridor wdechowy, chrypka oraz trudności w oddychaniu, nasilające się zwłaszcza nocą. Etiologia obejmuje głównie wirusy paragrypy, RSV, grypy A i B, adenowirusy oraz SARS-CoV-2. Zwężenie podgłośniowe dróg oddechowych prowadzi do ograniczenia przepływu powietrza, co w ciężkich przypadkach może skutkować niedotlenieniem. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a ocena ciężkości choroby (łagodny, umiarkowany, ciężki) jest kluczowa dla wyboru terapii, często wspomagana skalą Westleya. Pulsoksymetria i RTG szyi są stosowane w wybranych przypadkach.
adenowirus, adrenalina, bakteryjne zapalenie tchawicy, COVID-19, deksametazon, ibuprofen, intubacja, kortykosteroid, laryngotracheobronchitis, nebulizacja, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, obszar podgłośniowy, paracetamol, prednizolon, pulsoksymetria, retrakcje, RSV, saturacja tlenu, sinica, skala Westleya, stridor, szczekający kaszel, tlenoterapia, wciąganie międzyżebrowe, wirus grypy, wirus paragrypy, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zwężenie dróg oddechowych
Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Diagnostyka i diagnoza

Krup (laryngotracheobronchitis) to powszechna choroba układu oddechowego u dzieci w wieku 6 miesięcy do 3 lat, stanowiąca około 3% zachorowań i 7% hospitalizacji z powodu gorączki i ostrych infekcji dróg oddechowych u dzieci poniżej 5 lat. Klinicznie charakteryzuje się nagłym wystąpieniem szczekającego kaszlu, stridorem wdechowym, chrypką oraz dusznością o różnym nasileniu, często nasilającymi się nocą. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i ocenie ciężkości za pomocą skali Westleya, która uwzględnia stridor, wciąganie międzyżebrzy, sinicę, poziom świadomości oraz przepływ powietrza, z punktacją od ≤2 (krup łagodny) do ≥12 (zagrażająca niewydolność oddechowa). Badania dodatkowe, takie jak morfologia, gazometria, pulsoksymetria czy zdjęcia rentgenowskie szyi, są zarezerwowane dla przypadków atypowych lub ciężkich. Różnicowanie obejmuje m.in. zapalenie nagłośni, bakteryjne zapalenie tchawicy, aspirację ciała obcego oraz obrzęk naczynioruchowy.
aspiracja ciała obcego, badanie gazometryczne, bakteryjne zapalenie tchawicy, beta-2-mimetyk, deksametazon, dysfagia, glikokortykosteroid, infekcja górnych dróg oddechowych, krup, laryngomalacja, laryngoskopia, limfocytoza, morfologia krwi, naczyniak podgłośniowy, nebulizowana epinefryna, niedrożność górnych dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pierścień naczyniowy, posiew wirusowy, prednizolon, pulsoksymetria, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień zagardłowy, sinica, skala Westleya, stridor wdechowy, szczekający kaszel, szybki test antygenowy, tomografia komputerowa, wciąganie międzyżebrzy, zapalenie nagłośni, zwężenie podgłośniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Patofizjologia i mechanizm

Krup, czyli ostre zapalenie krtani, tchawicy i oskrzeli, jest najczęściej wirusową chorobą górnych dróg oddechowych, charakteryzującą się obrzękiem i zapaleniem błony śluzowej, zwłaszcza w podgłośniowej części krtani, co prowadzi do częściowej niedrożności dróg oddechowych i objawów takich jak szczekający kaszel, stridor wdechowy oraz zwiększony wysiłek oddechowy. Etiologia wirusowa dominuje, z wirusem paragrypy typów 1 i 2 odpowiadającym za około 80% przypadków, choć możliwe są także zakażenia innymi wirusami (np. wirus grypy A i B, RSV, adenowirus, koronawirusy w tym SARS-CoV-2). Patogeneza obejmuje infekcję błony śluzowej nosa i gardła, migrację wirusa do krtani i tchawicy, indukcję odpowiedzi immunologicznej z uwolnieniem cytokin zapalnych oraz obrzęk i infiltrację leukocytarną, co prowadzi do zwężenia światła dróg oddechowych. U dzieci nawet 1 mm obrzęku w okolicy podgłośniowej może zmniejszyć przekrój dróg oddechowych o 65%, co klinicznie manifestuje się charakterystycznym obrazem krupu. W ciężkich przypadkach może dojść do hipoksemii i niewydolności oddechowej, a także do wtórnych infekcji bakteryjnych, najczęściej wywołanych przez Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis.
bakteryjne zapalenie tchawicy, błonicze zapalenie krtani, cytokiny zapalne, deksametazon, epinefryna, gronkowiec złocisty, heliox, hipoksemia, IgE, IL-6, kortyzol, laryngotracheobronchitis, Moraxella catarrhalis, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk krtani, odpowiedź immunologiczna, pałeczka hemofilna, pneumokok, RSV, stridor, stridor wdechowy, szczekający kaszel, tachypnea, TNF-alfa, wirus paragrypy, wolne rodniki

bakteryjne zapalenie tchawicy

Powiązane wpisy

Krup – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Krup – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Krup – Diagnostyka i diagnoza

Krup – Patofizjologia i mechanizm