krup
Krup (dławiec) to stan chorobowy, który występuje głównie u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat, charakteryzujący się ostrym zapaleniem krtani i tchawicy. Najczęstszą przyczyną są wirusy oddechowe, zwłaszcza paragrypy. Objawy krupu obejmują charakterystyczny „szczekający” kaszel, stridor wdechowy, chrypkę i duszność, które często nasilają się w nocy.
W diagnostyce krupu kluczową rolę odgrywa ocena kliniczna, w tym skala Westleya do określenia nasilenia objawów. Leczenie obejmuje zastosowanie glikokortykosteroidów (deksametazon lub budezonid), które stanowią złoty standard postępowania. W cięższych przypadkach może być konieczne podanie adrenaliny w nebulizacji oraz tlenoterapia.
Przebieg krupu jest zwykle samoograniczający się i większość dzieci może być leczona ambulatoryjnie. Hospitalizacji wymagają pacjenci z ciężkim stridorem spoczynkowym, znaczną dusznością, hipoksją lub brakiem odpowiedzi na leczenie. Istotną rolę odgrywa edukacja rodziców dotycząca rozpoznawania objawów wymagających pilnej pomocy medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rectodelt 100 mg
Lek Rectodelt w postaci czopków doodbytniczych zawierających 100 mg prednizonu jest dedykowany do stosowania w populacji pediatrycznej, obejmującej niemowlęta, małe dzieci oraz dzieci starsze. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych stanów zapalnych dróg oddechowych, takich jak pseudokrup (ostre zapalenie krtani i tchawicy ze zwężeniem dróg oddechowych), krup (zespół objawów z charakterystycznym szczekającym kaszlem, stridorem wdechowym i chrypką, najczęściej o etiologii wirusowej) oraz zaostrzenia astmy lub ostrego epizodu świstu wydechowego. Czopki o kształcie torpedy, zawierające 100 mg prednizonu, umożliwiają szybkie działanie przeciwzapalne, szczególnie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest utrudnione lub niemożliwe, np. z powodu wymiotów czy duszności.
czopek doodbytniczy, dysfagia, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, kortykosteroid, krup, obturacja dróg oddechowych, podanie doustne leku, populacja pediatryczna, postać doodbytnicza, prednizon, pseudokrup, stridor wdechowy, wymioty, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani i tchawicy, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 4 mg
Dexamethasone Krka, dostępny w dawkach 4 mg i 8 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, obejmującym neurologię, pulmonologię, dermatologię, reumatologię, hematologię, choroby zakaźne, onkologię oraz terapię COVID-19. W neurologii stosowany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, m.in. w przebiegu guzów mózgu, ropni oraz po interwencjach neurochirurgicznych. W pulmonologii wskazany jest w zaostrzeniach astmy oraz krupie, natomiast w dermatologii w ostrych, rozległych chorobach skóry takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. W chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych, w tym w układowym toczniu rumieniowatym, guzkowym zapaleniu tętnic, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów, Dexamethasone Krka pełni funkcję szybkiego opanowania stanu zapalnego. W hematologii jest stosowany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej, a w chorobach zakaźnych – jako terapia wspomagająca w gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W COVID-19 lek jest wskazany u pacjentów ≥12 lat, o masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej (burzy cytokinowej).
burza cytokinowa, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, cytostatyki, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid doustny, krup, leczenie wymiotów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nietolerancja laktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani, zapalenie naczyń, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły katar u niemowląt – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Przewlekły katar u niemowląt, będący wirusową infekcją nosa i gardła, charakteryzuje się zatkanym i cieknącym nosem, z typowym przebiegiem objawów trwających 10-14 dni, gdzie szczyt nasilenia przypada na 1-3 dzień, a kaszel może utrzymywać się ponad tydzień po ustąpieniu innych symptomów. Niemowlęta zazwyczaj doświadczają 6-8 przeziębień rocznie, co wynika z ekspozycji na różnorodne wirusy i rozwijającej się odporności na poszczególne patogeny. Czynniki wpływające na przebieg choroby to wiek (szczególnie poniżej 3 miesiąca życia), stan układu immunologicznego, współistniejące schorzenia oraz charakter objawów. Powikłania, takie jak ostre zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok czy infekcje dolnych dróg oddechowych, wymagają wczesnej diagnostyki i interwencji lekarskiej.
antybiotyk, antybiotykooporność, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, infekcja dolnych dróg oddechowych, kaszel, krup, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwzapalny, niedrożność nosa, odporność, osłabiony układ immunologiczny, patogen, placebo, przewlekły katar u niemowląt, przeziębienie, układ odpornościowy, witamina C, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Odra – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Odra jest wysoce zakaźną chorobą wirusową, której śmiertelność w USA wynosi 0,1-0,2% u dzieci, natomiast globalnie w 2023 roku odnotowano około 107 500 zgonów, głównie wśród dzieci poniżej 5 roku życia. Powikłania takie jak krup, zapalenie mózgu (10% śmiertelności) i zapalenie płuc są głównymi przyczynami zgonów. Wartość białka C-reaktywnego (CRP) ≥2 mg/dl jest istotnym markerem ryzyka powikłań (OR 2,0) i ciężkiego przebiegu (OR 4,13). Diagnostyka kliniczna opiera się na kombinacji gorączki, wysypki plamisto-grudkowej i hiperpigmentowanej, z czułością do 90,7% i swoistością 28,6%. Modele uczenia maszynowego, zwłaszcza Random Forest, wykazują wysoką skuteczność diagnostyczną (czułość 0,88, swoistość 0,96, AUC 0,92), co może wspomagać wczesne rozpoznanie.
białko C-reaktywne, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba zakaźna, gruźlica, immunoglobulina, krup, model Random Forest, niedobór odporności, niedobór witaminy A, nieżyt nosa, nowotwór układu limfatycznego, podostre stwardniające zapalenie mózgu, profilaktyka poekspozycyjna, suplementacja witaminy A, supresja immunologiczna, szczepionka MMR, uczenie maszynowe, wartość predykcyjna dodatnia, wartość predykcyjna ujemna, wtórne zakażenie bakteryjne, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie odporności, zakażenie HIV, zapalenie mózgu, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Objawy
Krup (laryngotracheobronchitis) to wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych, najczęściej dotykająca dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat, ze szczytem zachorowań około 2 roku życia. Etiologia najczęściej obejmuje wirusa paragrypy. Choroba charakteryzuje się początkowo objawami nieżytu górnych dróg oddechowych (nieżyt nosa, kaszel, gorączka 37,3-38,3°C, ból gardła), które po 12-48 godzinach przechodzą w typowy obraz kliniczny: szczekający kaszel, stridor wdechowy, chrypka i zmienny stopień duszności. Objawy nasilają się nocą, osiągając szczyt w 2-3 dobie, a ustępują zwykle w ciągu 3-7 dni, choć kaszel może utrzymywać się do 2 tygodni. Ciężkość choroby ocenia się m.in. za pomocą skali Westleya, uwzględniającej stridor, retrakcje międzyżebrowe, sinicę, stan świadomości i przepływ powietrza. Około 85% przypadków ma przebieg łagodny, umiarkowany krup cechuje się nasilonym wysiłkiem oddechowym i retrakcjami, a ciężki (<1%) stanowi zagrożenie życia z objawami takimi jak stridor w spoczynku, sinica i znaczne retrakcje.
adrenalina nebulizowana, chrypka, czynnik etiologiczny, dezorientacja, duszność, górne drogi oddechowe, interwencja medyczna, krtań, krup, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk płuc, retrakcje, retrakcje międzyżebrowe, sinica, skala Westleya, stridor, stridor wdechowy, świszczący oddech, szczekający kaszel, tchawica, tlenoterapia, trudności w oddychaniu, wirus paragrypy, zapalenie krtani, zapalenie płuc, zapalenie tchawicy - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Etiologia i przyczyny
Kaszel stanowi odruch ochronny układu oddechowego, mający na celu usunięcie czynników drażniących oraz nadmiaru wydzieliny. Jego klasyfikacja opiera się na czasie trwania: ostry (<3 tygodni), podostry (3-8 tygodni) oraz przewlekły (>8 tygodni u dorosłych, >4 tygodni u dzieci). Najczęstsze przyczyny ostrego kaszlu to infekcje wirusowe (przeziębienie, grypa, COVID-19), ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, krup czy aspiracja ciała obcego. Kaszel podostry często wynika z nadwrażliwości dróg oddechowych po infekcji, a przewlekły kaszel u osób niepalących z prawidłowym RTG klatki piersiowej najczęściej związany jest z zespołem kaszlu górnych dróg oddechowych (UACS), astmą oraz chorobą refluksową przełyku (GERD), które odpowiadają za 90-100% przypadków. Diagnostyka powinna uwzględniać badania obrazowe, czynnościowe płuc, alergiczne oraz specjalistyczne, takie jak bronchoskopia czy pH-metria przełyku.
aspiracja ciała obcego, astma kaszlowa, badanie czynnościowe płuc, bakteryjne zapalenie oskrzeli, choroba refluksowa przełyku, droga oddechowa, gruźlica, idiopatyczne włóknienie płuc, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel astmatyczny, kaszel mokry, kaszel napadowy, kaszel ostry, kaszel podostry, kaszel poinfekcyjny, kaszel przewlekły, kaszel psychogenny, kaszel suchy, kaszel szczekający, krup, krwioplucie, krztusiec, mukowiscydoza, nieastmatyczne eozynofilowe zapalenie oskrzeli, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekłe zapalenie zatok, rozstrzenie oskrzeli, sarkoidoza, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, śródmiąższowa choroba płuc, zanieczyszczenie powietrza, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zatorowość płucna, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych, zespół nadwrażliwości kaszlowej, zespół post-COVID - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przeciwwskazania stosowania
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna w preparatach takich jak Apipulmol (2 g/100 g), Apitussic (52 mg/5 ml), Herbapect (87 mg/5 ml) oraz Thiocodin (300 mg/10 ml lub tabl.), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sulfogwajakol lub inne składniki preparatów, w tym chlorek amonu, produkty pszczele, kodeinę fosforan półwodny, wyciąg z tymianku i nalewkę z pierwiosnka. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u pacjentów z astmą oskrzelową, mukowiscydozą, rozstrzeniami oskrzeli, niewydolnością oddechową oraz u dzieci poniżej określonych granic wiekowych (np. Thiocodin jest przeciwwskazany u dzieci <12 lat). Preparat Thiocodin, zawierający kodeinę, jest także przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, pacjentów z chorobą alkoholową, uzależnieniem od opioidów, stanem śpiączki oraz u osób z bardzo szybkim metabolizmem CYP2D6 ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) oraz okres 14 dni po ich odstawieniu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do podawania Thiocodinu ze względu na ryzyko interakcji i zespołu serotoninowego.
astma oskrzelowa, chlorek amonu, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, działanie wykrztuśne, enzym CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, kodeiny fosforan półwodny, krup, mukowiscydoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na związki siarki, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sorbitolu, niewydolność oddechowa, niewyrównana cukrzyca, pierwiosnek lekarski, podrażnienie błony śluzowej żołądka, produkty pszczele, rozstrzenia oskrzeli, śpiączka, sulfogwajakol, upośledzona funkcja wątroby, uzależnienie od opioidów, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie krtani – Etiologia i przyczyny
Zapalenie krtani (laryngitis) to stan zapalny obejmujący struny głosowe, prowadzący do ich obrzęku i zaburzeń fonacyjnych. Ostre zapalenie krtani, trwające poniżej 3 tygodni, jest najczęściej wywołane infekcjami wirusowymi (około 90% przypadków), z dominującymi patogenami takimi jak rhinowirusy, wirusy paragrypy (szczególnie paragrypa-1 u dzieci), wirusy grypy, RSV, koronawirusy (w tym SARS-CoV-2) oraz adenowirusy. U pacjentów powyżej 5. roku życia infekcje paragrypy stanowią 21%, rhinowirusem 15%, wirusem grypy 3%, a adenowirusem 3% przypadków. Infekcje bakteryjne, choć rzadsze, mogą być pierwotne lub wtórne, z udziałem patogenów takich jak Staphylococcus aureus (MSSA i MRSA), Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes oraz Bordetella pertussis. U pacjentów immunosupresyjnych należy rozważyć także infekcje grzybicze (Candida albicans, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans) oraz inne wirusy (np. HSV, HIV). Czynniki nieinfekcyjne ostrego zapalenia krtani obejmują nadmierne obciążenie głosu, które prowadzi do mikrourazów i stanu zapalnego strun głosowych.
adenowirus, amyloidoza, błonica, błonicze zapalenie krtani, Bordetella pertussis, Candida albicans, Corynebacterium diphtheriae, Cryptococcus neoformans, gruźlica krtani, Haemophilus influenzae, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, krup, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium tuberculosis, nowotwór krtani, ostre zapalenie krtani, porażenie strun głosowych, postnasal drip, przewlekłe zapalenie krtani, przewlekłe zapalenie zatok, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks żołądkowo-przełykowy, respiratory syncytial virus, reumatoidalne zapalenie stawów, rhinowirus, sarkoidoza, SARS-CoV-2, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, struny głosowe, toczeń rumieniowaty układowy, wirus grypy, wirus paragrypy, zapalenie krtani, zapalenie nagłośni, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprivan 10 mg/ml
Diprivan (propofol 10 mg/ml) jest emulsją do wstrzykiwań, której stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na propofol lub składniki pomocnicze, w tym olej sojowy (100 mg/ml emulsji), co wyklucza pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne ze względu na udokumentowaną alergię krzyżową. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów w wieku ≤16 lat w celu wywołania sedacji na oddziałach intensywnej terapii, a także u dzieci z podgłośniowym zapaleniem krtani lub zapaleniem nagłośni, ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w tych grupach. Dostępne postaci leku to ampułki 20 ml (200 mg propofolu), fiolki 50 ml (500 mg) oraz ampułkostrzykawki 50 ml (500 mg), co jest istotne przy planowaniu dawkowania i terapii.
alergia krzyżowa, ampułkostrzykawka, emulsja do wstrzykiwań, emulsja typu olej w wodzie, krup, lek sedacyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, podgłośniowe zapalenie krtani, propofol, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja nadwrażliwości, sedacja, sedacja w OIT, wywiad alergologiczny, zapalenie nagłośni, znieczulenie - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie krtani – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie krtani (laryngitis) to stan zapalny błony śluzowej krtani, manifestujący się głównie chrypką lub bezgłosem, wynikającym z obrzęku i podrażnienia strun głosowych. Może mieć przebieg ostry (ustępujący w ciągu 1-2 tygodni) lub przewlekły (utrzymujący się ponad 3 tygodnie), co wymaga pogłębionej diagnostyki, w tym laryngoskopii czy biopsji. Etiologia obejmuje najczęściej infekcje wirusowe, rzadziej bakteryjne, a także czynniki drażniące jak nadmierne używanie głosu, GERD, dym tytoniowy czy alergeny. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, ocenie parametrów życiowych, osłuchiwaniu oraz ewentualnych badaniach dodatkowych. Kluczowe jest rozpoznanie i monitorowanie objawów takich jak chrypka, ból gardła, kaszel, trudności w połykaniu oraz objawy ogólne jak gorączka do 38,5°C i obrzęk węzłów chłonnych.
biopsja, bloker receptora H2, błona śluzowa krtani, choroba refluksowa przełyku, chrypka, dysfagia, higiena głosu, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, inhibitor pompy protonowej, krtań, krup, laryngoskopia, logopeda, nebulizator, obrzęk węzłów chłonnych, ostre zapalenie krtani, otolaryngolog, przewlekłe zapalenie krtani, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, stridor, struny głosowe, suchy kaszel, terapeuta głosu, zapalenie krtani, zapalenie nagłośni - Leksykon chorób i schorzeń
Cyjanaza – Objawy
Cyjanoza jest objawem klinicznym charakteryzującym się niebieskawym lub szarawym zabarwieniem skóry, warg i błon śluzowych, wynikającym z niedostatecznego natlenienia krwi lub zaburzeń krążenia. Stan ten pojawia się, gdy stężenie odtlenowanej hemoglobiny przekracza 5 g/dl lub saturacja tlenowa spada poniżej 85%. Wyróżnia się cyjanozę centralną, dotyczącą sinienia centralnych części ciała (wargi, język, błony śluzowe jamy ustnej, tułów) i związaną z obniżoną saturacją krwi tętniczej, oraz cyjanozę obwodową, obejmującą kończyny, spowodowaną zaburzeniami przepływu obwodowego przy prawidłowej saturacji tętniczej. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, gazometrię tętniczą, morfologię, badania obrazowe (RTG, echokardiografia, CT) oraz ocenę odpowiedzi na tlenoterapię. Wśród przyczyn centralnej cyjanozy dominują choroby płuc (POChP, zapalenie płuc, astma), wady serca (wrodzone, niewydolność), zaburzenia hemoglobiny (methemoglobinemia) oraz inne stany jak zatrucie tlenkiem węgla czy ostra choroba wysokogórska. Cyjanoza obwodowa jest najczęściej wynikiem ekspozycji na zimno, choroby Raynauda, niewydolności serca lub zaburzeń krążenia obwodowego.
akrocyjanoza, argyria, bezdech senny, błękit metylenowy, choroba Raynauda, choroba wysokogórska, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroby serca, cyjanoza, cyjanoza centralna, cyjanoza obwodowa, cyjanoza okoloustna, gazometria tętnicza, hemoglobina odtlenowana, hemoglobinopatia, krup, livedo reticularis, methemoglobinemia, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność serca, obrzęk płuc, palce pałeczkowate, POChP, policytemia, pulsoksymetria, saturacja tlenu, sinicza wrodzona wada serca, sulfhemoglobinemia, tetralogia Fallota, wady serca, wrodzona wada serca, zadławienie, zakrzepica żylna, zapalenie nagłośni, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zatrucie tlenkiem węgla - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Objawy
Zapalenie nagłośni (epiglottitis) to ostry stan zapalny obejmujący nagłośnię i przyległe struktury górnych dróg oddechowych, charakteryzujący się gwałtownym rozwojem obrzęku mogącego prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i zagrożenia życia. U dzieci przebieg jest szybki, z pełnoobjawowym zapaleniem rozwijającym się w ciągu 12-24 godzin, a ryzyko śmiertelnego zwężenia krtani pojawia się w ciągu kilku godzin od symptomów początkowych. U dorosłych objawy narastają wolniej (3-4 dni), często z łagodniejszym przebiegiem, jednak ryzyko nagłej dekompensacji pozostaje istotne. Klasyczne objawy określane jako „4D” to dysfagia (80-82%), dysfonia (43%), ślinotok (18-41%) oraz duszność (33-100%), a także silny ból gardła (92-95%) i gorączka powyżej 38°C. W zaawansowanych stadiach mogą wystąpić stridor (8-77%), pozycja trójnożna, sinica oraz ciężka niewydolność oddechowa, wymagające natychmiastowej interwencji.
antybiotykoterapia, duszność, dysfagia, dysfonia, Haemophilus influenzae typu B, intubacja, krup, medycyna ratunkowa, niedotlenienie, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk, obstrukcja dróg oddechowych, odynofagia, pozycja trójnożna, rurka intubacyjna, sinica, ślinotok, stan zapalny, stridor, zapalenie nagłośni, zatrzymanie krążeniowo-oddechowe, zatrzymanie oddechu - Leksykon chorób i schorzeń
Odra – Epidemiologia
Odra to wysoce zakaźna choroba wirusowa przenoszona drogą kropelkową, charakteryzująca się gorączką, wysypką plamisto-grudkową, kaszlem, katarem i zapaleniem spojówek. Okres zakaźności obejmuje 4 dni przed i po wystąpieniu wysypki. Wirus odry pozostaje aktywny w powietrzu i na powierzchniach do 2 godzin. Przechorowanie odry zapewnia dożywotnią odporność, jednak choroba może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc, zapalenie mózgu czy zakażenia ucha środkowego, szczególnie u dzieci poniżej 5 roku życia, dorosłych powyżej 20 lat, kobiet w ciąży oraz osób z immunosupresją. W 2023 roku odnotowano około 10,3 mln przypadków i 107 500 zgonów na świecie, głównie wśród niezaszczepionych dzieci. Wskaźnik wyszczepialności globalnej wyniósł 83%, co jest poniżej zalecanego poziomu 95% niezbędnego do utrzymania odporności stadnej i eliminacji choroby.
choroba wirusowa, drgawki, droga kropelkowa, epidemiologia molekularna, genotypowanie, gorączka z wysypką, izolacja wirusa, krup, kwarantanna, nadzór epidemiologiczny, nadzór wirusologiczny, odporność stadna, okres zakaźności, przeciwciała IgM, rezerwuar wirusa, RT-PCR, szczepionka MMR, szczepionka przeciwko odrze, test ELISA IgM, transmisja wirusa, wirus odry, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie krtani – Objawy
Zapalenie krtani (laryngitis) to stan zapalny krtani, prowadzący do obrzęku i podrażnienia strun głosowych, co skutkuje zaburzeniami fonacji, od łagodnej chrypki po całkowitą afonię. Ostre zapalenie krtani charakteryzuje się nagłym początkiem i maksymalnym nasileniem objawów w ciągu 2-3 dni, z typowymi symptomami takimi jak chrypka, ból gardła, suchy kaszel, uczucie drapania oraz niewysoka gorączka (poniżej 39,4°C). W przebiegu ostrego zapalenia obserwuje się zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej strun głosowych, co zwiększa współczynnik otwarcia (open quotient) i ogranicza ich prawidłową wibrację, prowadząc do zmniejszenia zakresu wysokości głosu i jego chrapliwości. Objawy ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni, a kluczowym elementem terapii jest odpoczynek głosowy. W przypadku utrzymywania się objawów powyżej 2 tygodni należy rozważyć diagnostykę w kierunku przewlekłego zapalenia krtani lub innych patologii.
afonia, ból gardła, chrypka, duszność, dysfagia, fonacja, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nocny, krtań, krup, krwioplucie, nowotwory głowy i szyi, obrzęk węzłów chłonnych, odchrząkiwanie, odynofagia, ostre zapalenie krtani, polipy strun głosowych, przewlekłe zapalenie krtani, refluks żołądkowo-przełykowy, stridor, struny głosowe, suchy kaszel, zapalenie błony śluzowej, zapalenie krtani, zapalenie nagłośni - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Objawy
Kaszel jest odruchem obronnym służącym oczyszczaniu dróg oddechowych z wydzieliny, ciał obcych i substancji drażniących. Wyróżnia się kaszel ostry (<3 tygodni), podostry (3-8 tygodni) oraz przewlekły (>8 tygodni u dorosłych, >4 tygodnie u dzieci). Kaszel może być produktywny (z odkrztuszaniem plwociny) lub nieproduktywny (suchy). Szczególną formą jest kaszel krztuścowy, charakteryzujący się napadami i charakterystycznym „pianiem” przy wdechu. Kaszel poinfekcyjny może utrzymywać się do 3-8 tygodni po infekcji. Towarzyszą mu objawy takie jak katar, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, ból gardła, chrypka, duszność czy w rzadkich przypadkach odkrztuszanie krwi. Przewlekły kaszel może powodować powikłania, m.in. zaburzenia snu, bóle głowy, wymioty, nietrzymanie moczu, złamania żeber czy omdlenia.
astma, choroba refluksowa przełyku, choroba śródmiąższowa płuc, drogi oddechowe, eozynofilowe zapalenie oskrzeli, gruźlica, infekcja wirusowa, kaszel napadowy, kaszel nieproduktywny, kaszel nocny, kaszel ostry, kaszel podostry, kaszel poinfekcyjny, kaszel produktywny, kaszel przewlekły, krup, krwioplucie, krztusiec, long COVID, mukowiscydoza, nietrzymanie moczu, obturacyjny bezdech senny, osteoporoza, plwocina, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrzenie oskrzeli, sarkoidoza, świszczący oddech, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zespół nadwrażliwości na kaszel, złamanie żebra - Leksykon chorób i schorzeń
Różyczka – Leczenie
Różyczka jest chorobą wirusową wywołaną przez wirus różyczki, przebiegającą zazwyczaj łagodnie, lecz wymagającą odpowiedniego postępowania objawowego. Nie istnieje specyficzne leczenie antywirusowe; terapia opiera się na odpoczynku, nawodnieniu oraz stosowaniu leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych, takich jak paracetamol i ibuprofen. Należy unikać kwasu acetylosalicylowego u dzieci i młodzieży poniżej 16-18 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Izolacja pacjenta od momentu podejrzenia choroby do co najmniej 7 dni po ustąpieniu wysypki jest kluczowa w zapobieganiu transmisji, zwłaszcza wśród kobiet w ciąży, u których zakażenie może prowadzić do zespołu różyczki wrodzonej (CRS). W przypadku podejrzenia zakażenia u ciężarnych wskazana jest natychmiastowa konsultacja lekarska, a w niektórych sytuacjach rozważa się podanie immunoglobulin, choć nie gwarantują one ochrony płodu.
aspiryna, fototerapia, glikokortykosteroid, hiperbilirubinemia, ibuprofen, immunoglobulina, immunoglobulina dożylna, infekcja ucha, jaskra, koarktacja aorty, krup, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, neowaskularyzacja siatkówki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paracetamol, przetrwały przewód tętniczy, retinopatia, szczepionka MMR, transfuzja wymienna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wirus różyczki, zaćma, zapalenie mózgu, zapalenie stawów, zespół Reye’a, zespół różyczki wrodzonej, zmętnienie rogówki, zwężenie tętnicy płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie nagłośni (epiglottitis) to ostre, potencjalnie zagrażające życiu zakażenie struktur nadgłośniowych, które może prowadzić do krytycznej obturacji dróg oddechowych. Diagnostyka powinna być prowadzona z priorytetem zabezpieczenia drożności dróg oddechowych, szczególnie u dzieci, gdzie ryzyko nagłej niedrożności jest wysokie. Kluczowe objawy kliniczne to silny ból gardła nieproporcjonalny do obrazu jamy ustnej, dysfagia, ślinotok, gorączka, stridor oraz charakterystyczna pozycja trójnożna. Fiberoskopia laryngologiczna stanowi złoty standard diagnostyczny, umożliwiając bezpośrednią wizualizację obrzękniętej, wiśniowo-czerwonej nagłośni i struktur nadgłośniowych, przy minimalnym ryzyku wywołania niedrożności. Badania obrazowe, takie jak boczne zdjęcie RTG szyi (czułość 88-100%, swoistość 87-96%) z charakterystycznym „objawem kciuka” oraz tomografia komputerowa szyi (czułość 88-100%, swoistość ok. 96%) z kontrastem, są pomocnicze i powinny być wykonywane po zabezpieczeniu dróg oddechowych lub przy niskim podejrzeniu klinicznym.
białko C-reaktywne, dysfagia, fałdy nalewkowo-nagłośniowe, fiberoskopia, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, krup, martwicze zapalenie nagłośni, martwicze zapalenie powięzi szyi, morfologia krwi, niewydolność oddechowa, objaw kciuka, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, posiew krwi, pozycja trójnożna, rezonans magnetyczny, ropień nagłośni, ropień okołomigdałkowy, ropień zagardłowy, ślinotok, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, stridor, struktury nadgłośniowe, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie krtani i tchawicy, zapalenie nagłośni - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Herbapect (498 mg + 348 mg + 87 mg)/5 ml
Syrop Herbapect zawiera (498 mg + 349 mg + 87 mg)/5 ml wyciąg płynny z ziela tymianku, nalewkę z korzenia pierwiosnka lekarskiego oraz sulfogwajakol. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym na rośliny z rodzin Lamiaceae i Primulaceae. Szczególnie niezalecany jest u chorych z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i nasilenia objawów obturacji. U dzieci z historią ostrego zapalenia krtani (krup) stosowanie syropu może prowadzić do zaostrzenia obrzęku błony śluzowej krtani i poważnych zaburzeń oddychania, dlatego jest przeciwwskazane.
astma oskrzelowa, choroba wątroby, duszność, epilepsja, krup, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na składniki leku, nawracające zapalenie krtani, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej krtani, obrzęk krtani, obturacja dróg oddechowych, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, sulfogwajakol, świszczący oddech, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani - Leksykon chorób i schorzeń
Odra – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Odra to wysoce zakaźna choroba wirusowa wywoływana przez Morbillivirus z rodziny Paramyxoviridae, charakteryzująca się gorączką powyżej 38,3°C (101°F), kaszlem, nieżytem nosa, zapaleniem spojówek oraz charakterystyczną plamisto-grudkową wysypką pojawiającą się 7-14 dni po ekspozycji. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, obecności plamek Koplika oraz badaniach serologicznych, w tym testach na przeciwciała IgM i PCR z wymazów z jamy nosowo-gardłowej. Odra może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc, zapalenie mózgu, a także wtórne infekcje bakteryjne, szczególnie u dzieci poniżej 5 lat, dorosłych powyżej 20 lat, kobiet ciężarnych i osób z obniżoną odpornością. Leczenie jest objawowe, obejmuje kontrolę gorączki, nawodnienie, suplementację witaminą A (zmniejszającą śmiertelność o około 50%) oraz leczenie powikłań bakteryjnych antybiotykami. Kluczowe jest monitorowanie parametrów życiowych, stanu układu oddechowego i skóry oraz stosowanie środków izolacyjnych przez minimum 4 dni od pojawienia się wysypki.
badania serologiczne, bakteryjne zapalenie płuc, hipertermia, hipoksja, immunosupresja, krup, leczenie onkologiczne, nawodnienie dożylne, niska masa urodzeniowa, obniżona odporność, okres inkubacji, paramyxoviridae, plamki Koplika, poronienie, przeciwciała IgM, respirator N95, suplementacja witaminy A, szczepionka MMR, szczepionka żywa, szczepionka żywa atenuowana, wysypka plamisto-grudkowa, zakażenie wtórne, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie krtani, zapalenie mózgu, zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego