profilaktyka wymiotów

Profilaktyka wymiotów obejmuje szereg działań zapobiegawczych, które mają na celu minimalizację ryzyka wystąpienia nudności i wymiotów w różnych sytuacjach klinicznych. Jest szczególnie istotna w kontekście pooperacyjnym (PONV – postoperative nausea and vomiting), podczas chemioterapii przeciwnowotworowej (CINV – chemotherapy-induced nausea and vomiting), a także w chorobie lokomocyjnej czy ciąży.

W profilaktyce wymiotów pooperacyjnych kluczową rolę odgrywają antagoniści receptora 5-HT3 (ondansetron, granisetron), antagoniści receptora NK1 (aprepitant), deksametazon oraz antagoniści receptora dopaminowego (metoklopramid). Zalecenia dotyczące profilaktyki PONV opierają się na ocenie czynników ryzyka u pacjenta, takich jak płeć żeńska, niepalenie tytoniu, wywiad PONV lub choroby lokomocyjnej oraz przewidywane stosowanie opioidów pooperacyjnie.

W przypadku profilaktyki wymiotów indukowanych chemioterapią, schemat postępowania zależy od potencjału emetogennego stosowanych leków. Przy wysokim ryzyku zaleca się terapię trójlekową: antagonista 5-HT3, antagonista NK1 oraz deksametazon. U pacjentów otrzymujących leki o umiarkowanym potencjale emetogennym stosuje się zazwyczaj kombinację antagonisty 5-HT3 z deksametazonem.

Profilaktyka farmakologiczna powinna być uzupełniana metodami niefarmakologicznymi, takimi jak odpowiednie nawodnienie, unikanie pokarmów mogących nasilać nudności, techniki relaksacyjne czy akupresura. W przypadku choroby lokomocyjnej skuteczne są leki przeciwhistaminowe (dimenhydrynat) oraz prewencyjne działania behawioralne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Demezon 4 mg

Demezon, zawierający deksametazon w dawkach 1 mg i 4 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych. W neurologii stosowany jest w leczeniu obrzęku mózgu o różnej etiologii, w tym po urazach, interwencjach neurochirurgicznych, bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych oraz ropniach mózgu, gdzie jego działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe redukuje ciśnienie śródczaszkowe i objawy neurologiczne. W pulmonologii znajduje zastosowanie w ciężkich ostrych napadach astmy, gdzie zmniejsza obrzęk błony śluzowej oskrzeli i nadreaktywność dróg oddechowych. Dermatologicznie Demezon jest stosowany w początkowej fazie ciężkich chorób skóry, takich jak erytrodermia, pęcherzyca zwykła i ostra egzema, celem szybkiego opanowania stanu zapalnego. Ponadto, lek jest wskazany w terapii chorób autoimmunologicznych (np. układowy toczeń rumieniowaty, aktywne reumatoidalne zapalenie stawów) oraz ciężkich chorób zakaźnych z objawami toksycznymi (gruźlica, dur brzuszny), gdzie wymaga łączenia z terapią przeciwinfekcyjną. W onkologii stosowany jest paliatywnie w celu poprawy jakości życia pacjentów z nowotworami złośliwymi. Dodatkowo, tabletki 4 mg są używane w profilaktyce i leczeniu wymiotów pooperacyjnych oraz wywołanych chemioterapią, działając na mechanizmy obwodowe i centralne powstawania nudności i wymiotów. W kontekście COVID-19, Demezon jest zarejestrowany do leczenia pacjentów dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) wymagających tlenoterapii, dzięki zdolności hamowania nadmiernej reakcji zapalnej („burzy cytokinowej”).
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, burza cytokinowa, ciężki ostry napad astmy, ciśnienie śródczaszkowe, deksametazon, dur brzuszny, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, interwencja neurochirurgiczna, laktoza jednowodna, leczenie COVID-19, leczenie cytostatykami, leczenie paliatywne nowotworów, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, ostra egzema, pęcherzyca zwykła, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, terapia przeciwwymiotna, tlenoterapia, układowy toczeń rumieniowaty
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Demezon 4 mg

Demezon, zawierający deksametazon w dawkach 1 mg i 4 mg w formie tabletek, jest stosowany w różnych stanach klinicznych z indywidualnym doborem dawki. W leczeniu obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v. (do 80 mg), następnie 16-24 mg p.o. (do 48 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin u dorosłych (4 dni) oraz 0,4 mg/kg m.c. co 12 godzin u dzieci (2 dni). W ciężkim napadzie astmy dawka wynosi 8-20 mg u dorosłych, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg m.c. Dawkowanie w ostrych chorobach skóry to 8-40 mg/dobę (do 100 mg), a w układowym toczniu rumieniowatym 6-16 mg/dobę. W reumatoidalnym zapaleniu stawów dawki wahają się od 6 do 16 mg/dobę, zależnie od postaci choroby. W terapii COVID-19 zalecana dawka to 6 mg p.o. raz na dobę przez do 10 dni, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży od 12 lat. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 10-20 mg przed chemioterapią, a następnie 4-8 mg 2-3 razy na dobę przez 1-6 dni, w zależności od stopnia emetogenności.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia, ciężka choroba zakaźna, ciężki napad astmy, COVID-19, deksametazon, emetogenna chemioterapia, gruźlica, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, oś nadnerczy, ostra choroba skóry, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia przeciwwymiotna, tyfus, układowy toczeń rumieniowaty, wymioty pooperacyjne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie kory nadnerczy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Deksametazon, substancja czynna leku Pabi-Dexamethason, jest stosowany w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej i odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki. W obrzęku mózgu dawki wynoszą od 6 mg do 16 mg (maksymalnie 24 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki, w ostrym astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej stosuje się pojedynczą dawkę 0,15-0,6 mg/kg m.c. Dla ostrych chorób skóry dawki wahają się od 8 mg do 40 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 100 mg na dobę z późniejszą redukcją. W układowym toczniu rumieniowatym stosuje się 6-16 mg/dobę, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów od 6 mg do 16 mg w zależności od postaci choroby. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkowanie dożylne wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę z późniejszym leczeniem doustnym, a w opiece paliatywnej dawki od 3 mg do 20 mg, z możliwością zwiększenia do 96 mg na dobę. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 8-20 mg przed zabiegiem, a następnie 4-16 mg/dobę przez kolejne dni.
astma ostra, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens leku, krup, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Dawkowanie i sposób podawania

Tietyloperazyna, o działaniu przeciwwymiotnym i przeciwpsychotycznym, jest dostępna w postaciach: tabletek powlekanych, czopków oraz roztworu do wstrzykiwań, każda zawierająca 6,5 mg substancji czynnej. Standardowe dawkowanie wynosi 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę, niezależnie od formy podania. Roztwór do wstrzykiwań podaje się domięśniowo lub dożylnie, przy czym podanie dożylne powinno być ograniczone do sytuacji nagłych i wykonywane powoli ze względu na ryzyko niedociśnienia. W profilaktyce wymiotów pooperacyjnych zaleca się podanie 6,5 mg domięśniowo na 30 minut przed zakończeniem zabiegu.
czopek, metabolizm leku, mimowolne ruchy, niedociśnienie, podanie leku, postać farmaceutyczna, profilaktyka wymiotów, roztwór do wstrzykiwań, tabletka powlekana, tietyloperazyna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 8 mg

Dexamethasone Krka, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń. W neurologii wskazany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego (np. w przebiegu guza mózgu, po interwencjach neurochirurgicznych, ropnia mózgu). W pulmonologii stosowany jest w zaostrzeniach astmy oskrzelowej wymagających doustnych kortykosteroidów oraz w krupie, gdzie redukuje obrzęk dróg oddechowych. W dermatologii znajduje zastosowanie w początkowym leczeniu rozległych chorób skóry, takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. Ponadto, lek jest używany w terapii autoimmunologicznych zapaleń naczyń, układowego tocznia rumieniowatego, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. W hematologii wskazany jest w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosowany jest jako uzupełnienie terapii przeciwinfekcyjnej. W terapii COVID-19, dawka 4 mg jest zalecana u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg masy ciała wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, deksametazon, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, krup, laktoza jednowodna, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, obrzęk okołoguzowy, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, terapia przeciwinfekcyjna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie naczyń, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry

profilaktyka wymiotów

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Demezon 4 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Demezon 4 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Tietyloperazyna – Dawkowanie i sposób podawania

Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 8 mg