zaburzenia stężenia potasu

Zaburzenia stężenia potasu to stan kliniczny, w którym poziom tego elektrolitu we krwi odbiega od wartości prawidłowych (3,5-5,0 mmol/l). Wyróżniamy hipokaliemię, gdy stężenie potasu jest poniżej 3,5 mmol/l, oraz hiperkaliemię, gdy przekracza 5,0 mmol/l.

Hipokaliemia może być spowodowana niedostateczną podażą potasu, zwiększonymi stratami z przewodu pokarmowego (wymioty, biegunki), nerkowymi (diuretyki, hiperaldosteronizm) lub przesunięciem potasu do komórek. Objawia się osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami rytmu serca, zmianami w EKG (obniżenie odcinka ST, spłaszczenie załamka T) i może prowadzić do groźnych arytmii.

Hiperkaliemia najczęściej występuje w niewydolności nerek, kwasicy metabolicznej, przy nadmiernej podaży potasu lub stosowaniu niektórych leków (inhibitory ACE, antagoniści aldosteronu). Charakterystyczne objawy to parestezje, osłabienie mięśniowe, a w EKG wysokie, spiczaste załamki T, poszerzenie zespołów QRS i wydłużenie odstępu PR. Ciężka hiperkaliemia (>7,0 mmol/l) stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.

Diagnostyka zaburzeń stężenia potasu obejmuje oznaczenie stężenia we krwi, ocenę funkcji nerek, równowagi kwasowo-zasadowej oraz stężenia innych elektrolitów. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę zaburzeń oraz przywrócenie prawidłowego stężenia potasu, z uwzględnieniem szybkości korekcji, aby uniknąć powikłań związanych ze zbyt gwałtownymi zmianami stężenia tego elektrolitu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl