test opróżniania żołądka

Test opróżniania żołądka to badanie diagnostyczne służące do oceny szybkości, z jaką pokarm opuszcza żołądek. Jest to kluczowe badanie w diagnostyce zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, szczególnie gastroparezy, czyli opóźnionego opróżniania żołądka.

Najczęściej stosowaną metodą jest scyntygrafia, podczas której pacjent spożywa posiłek znakowany izotopem promieniotwórczym, a następnie przy pomocy gamma kamery rejestruje się szybkość opróżniania żołądka. Alternatywne metody obejmują test oddechowy z użyciem kwasu oktanowego znakowanego izotopem węgla C13, ultrasonografię oraz rezonans magnetyczny.

Wskazaniami do wykonania testu są uporczywe objawy dyspeptyczne (nudności, wymioty, wczesne uczucie sytości, poposiłkowe uczucie pełności), niewyjaśniona utrata masy ciała oraz podejrzenie gastroparezy, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Badanie ma istotne znaczenie w różnicowaniu organicznych i czynnościowych zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Gastropareza – Epidemiologia

Gastropareza definiowana jest jako opóźnione opróżnianie żołądka trwające co najmniej 3 miesiące, bez mechanicznej niedrożności, manifestujące się nudnościami, wymiotami, uczuciem pełności poposiłkowej, odbijaniem, wzdęciami i bólem w nadbrzuszu. Epidemiologia gastroparezy jest trudna do precyzyjnego określenia z powodu słabej korelacji objawów z opóźnionym opróżnianiem żołądka oraz niedostatecznego stosowania obiektywnych metod diagnostycznych, takich jak scyntygrafia opróżniania żołądka i endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego. Współczynniki zachorowalności na pewną gastroparezę (objawy plus potwierdzenie scyntygraficzne) wahają się od 1,9 do 9,8 na 100 000 osobolat, z wyraźną przewagą kobiet (4-krotnie wyższa zachorowalność niż u mężczyzn) oraz wzrostem częstości z wiekiem, szczególnie powyżej 60 roku życia. Cukrzyca, zwłaszcza typu 1, jest najczęstszą przyczyną gastroparezy, z częstością występowania opóźnionego opróżniania żołądka u chorych na cukrzycę typu 1 sięgającą 27-58%, a u typu 2 około 30%. Idiopatyczna gastropareza, często po zakażeniach wirusowych, stanowi znaczącą część przypadków, szczególnie u kobiet młodych i w średnim wieku.
ból nadbrzusza, choroba wrzodowa, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, endoskopia górnego odcinka, gastropareza, gastropareza cukrzycowa, gastropareza idiopatyczna, gastropareza polekowa, gastropareza pooperacyjna, mechaniczna niedrożność, niedożywienie, niedrożność jelita cienkiego, niedrożność odźwiernika, nudności i wymioty, objawy gastroparezy, opóźnione opróżnianie żołądka, pełność poposiłkowa, scyntygrafia opróżniania żołądka, scyntygrafia żołądka, test opróżniania żołądka, wagotomia, wczesne uczucie sytości, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie enterowirusowe, zaostrzenie objawów
Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenie nerwów autonomicznych – Diagnostyka i diagnoza

Neuropatia autonomiczna to dysfunkcja układu nerwowego autonomicznego, wpływająca na regulację mimowolnych funkcji organizmu, takich jak ciśnienie krwi, tętno, pocenie się, opróżnianie pęcherza i trawienie. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz specjalistycznych testach funkcji autonomicznych, w tym testach sercowo-naczyniowych (np. próba Valsalvy, test pionizacyjny), 24-godzinnym monitorowaniu EKG (ocena zmienności rytmu serca – HRV) oraz testach sudomotorycznych (QSART, TST, ESC). Wskazane jest coroczne badanie przesiewowe u pacjentów z cukrzycą typu 2 od momentu rozpoznania oraz po 5 latach u cukrzyków typu 1. Diagnostyka uzupełniana jest badaniami obrazowymi (SPECT, PET, Doppler mózgowy) oraz badaniami laboratoryjnymi, w tym oceną funkcji tarczycy, nerek, poziomu witaminy B12 i obecności przeciwciał anty-gangliowych AChR w podejrzeniu autoimmunologicznej etiologii.
autoimmunologiczna neuropatia autonomiczna, badania urodynamiczne, badanie przewodnictwa nerwowego, biopsja nerwu łydkowego, biopsja skóry, ciśnienie krwi, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, częstość akcji serca, doustny test tolerancji glukozy, dysfunkcja autonomiczna, elektromiografia, gastropareza, hipotonia ortostatyczna, ilościowy test odruchu aksonalnego sudomotorycznego, immunoelektroforeza, monitorowanie EKG metodą Holtera, morfologia krwi, neuropatia autonomiczna, neuropatia drobnych włókien, opóźnione opróżnianie żołądka, opróżnianie pęcherza, panel metaboliczny, pęcherz moczowy, pocenie się, próba Valsalvy, termoregulacyjny test potowy, test opróżniania żołądka, test pionizacyjny, tętno, układ nerwowy autonomiczny, zaburzenia erekcji, zaburzenia trawienia, zawroty głowy, zmienność rytmu serca
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół porezekcyjny – Diagnostyka i diagnoza

Zespół porezekcyjny (dumping syndrome) jest istotnym powikłaniem pooperacyjnym, występującym u około 10% pacjentów po operacjach żołądka oraz nawet u 50% po laparoskopowym Roux-en-Y gastric bypass. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, ocenie objawów klinicznych oraz specjalistycznych testach, w tym zmodyfikowanym doustnym teście tolerancji glukozy (OGTT). Wczesny zespół porezekcyjny charakteryzuje się objawami pojawiającymi się 10-30 minut po posiłku, takimi jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, oraz diagnostycznymi kryteriami OGTT: wzrost hematokrytu o ≥3% i wzrost częstości tętna o ≥10 uderzeń/min po 30 minutach od podania 50-75 g glukozy. Późny zespół porezekcyjny manifestuje się 1-3 godziny po posiłku objawami hipoglikemii (≤50 mg/dl) i wymaga różnicowania z innymi schorzeniami, w tym insulinoma. Kwestionariusze, takie jak skala Sigstada (wynik ≥7 punktów sugeruje zespół porezekcyjny), oraz test oddechowy na wodór (100% czułości) wspomagają diagnostykę. Scyntygrafia opróżniania żołądka pozwala ocenić przyspieszone opróżnianie żołądka, co jest charakterystyczne dla tego zespołu.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba trzewna, gastropareza, GLP-1, górna endoskopia, hipoglikemia, insulinoma, nudności i wymioty, OGTT, operacja bariatryczna, późny zespół porezekcyjny, Roux-en-Y gastric bypass, scyntygrafia opróżniania żołądka, test oddechowy wodorowy, test opróżniania żołądka, wczesny zespół porezekcyjny, zabieg chirurgiczny żołądka, zaburzenia wchłaniania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół porezekcyjny

test opróżniania żołądka

Powiązane wpisy

Gastropareza – Epidemiologia

Uszkodzenie nerwów autonomicznych – Diagnostyka i diagnoza

Zespół porezekcyjny – Diagnostyka i diagnoza