gazy okulistyczne
Gazy okulistyczne to preparaty stosowane w zabiegach witreoretinalnych, służące do tamponady wewnętrznej oka. Najczęściej wykorzystywane są gazy rozprężalne, takie jak SF6 (sześciofluorek siarki), C2F6 (heksafluoroetan) czy C3F8 (oktafluoropropan), które po podaniu do komory ciała szklistego zwiększają swoją objętość i wywierają efekt tamponujący.
Głównym wskazaniem do zastosowania gazów okulistycznych jest odwarstwienie siatkówki, szczególnie z lokalizacją górną, otwory w plamce, a także powikłania pooperacyjne po witrektomii. Gazy te pozwalają na mechaniczne dociśnięcie siatkówki do naczyniówki, co umożliwia jej prawidłowe przyleganie i gojenie.
Pacjenci po tamponadzie gazowej muszą przestrzegać zalecanej pozycji ciała, najczęściej twarzą w dół, aby zmaksymalizować kontakt gazu z miejscem uszkodzenia siatkówki. Okres resorpcji gazu waha się od kilku dni do nawet 8 tygodni, zależnie od rodzaju zastosowanego preparatu. W tym czasie pacjenci nie mogą podróżować samolotem ani poddawać się zabiegom z użyciem podtlenku azotu ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Podtlenek azotu Messer (min. 98,0% (V/V), gaz medyczny skroplony) posiada liczne przeciwwskazania kliniczne, które należy bezwzględnie uwzględnić przed jego zastosowaniem. Nie powinien być stosowany, gdy mieszanina oddechowa zawiera mniej niż 30% tlenu, przy terapii trwającej dłużej niż 24 godziny, u pacjentów z nadwrażliwością na podtlenek azotu, niedoborem witaminy B12 oraz podczas terapii metotreksatem. Ze względu na zdolność do szybkiej dyfuzji do zamkniętych przestrzeni powietrznych, podtlenek azotu jest przeciwwskazany w stanach neurologicznych takich jak urazy głowy ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, zaburzenia świadomości, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe oraz stwardnienie rozsiane. Ponadto, nie powinien być stosowany w patologii układu oddechowego, w tym w nieodbarczonej odmie, nieżycie górnych dróg oddechowych, rozstrzeniu oskrzeli i rozedmie pęcherzowej płuc.
choroba alkoholowa, choroba dekompresyjna, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, Dinitrogenii oxidum, gazy okulistyczne, męczliwość mięśni, metotreksat, niedobór witaminy B12, niedrożność jelit, nieżyt górnych dróg oddechowych, podtlenek azotu, porfiria, rozstrzenie oskrzeli, stwardnienie rozsiane, uraz szczękowo-twarzowy, wrodzona wada serca, zapalenie zatok przynosowych, zator powietrzny - Leksykon leków
Interakcje leku – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Podtlenek azotu medyczny SPAWMET wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, istotne w praktyce klinicznej. Oddziałuje na receptory opioidowe (OP2, OP3), GABA-A oraz NMDA, co prowadzi do addytywnego działania sedatywnego i przeciwbólowego z anestetykami wziewnymi, opioidami, benzodiazepinami i barbituranami. Wskutek dezaktywacji witaminy B12, podtlenek azotu może zwiększać toksyczność nitroprusydku sodu i metotreksatu, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji witaminy B12. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie podtlenku azotu z gazami okulistycznymi (SF6, C3F8, C2F6), które może prowadzić do rozprężania pęcherzyków gazu i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, stanowiąc bezwzględne przeciwwskazanie.
benzodiazepiny, blokada nerwowo-mięśniowa, cisatrakurium, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antyproliferacyjne, działanie przeciwbólowe, działanie sedatywne, efekt depresyjny, gazy okulistyczne, inaktywacja witaminy B12, metotreksat, minimalne stężenie pęcherzykowe, nitroprusydek sodu, opioidy, pankuronium, podtlenek azotu, receptor GABA, receptor glutaminianowy, receptor NMDA, receptor opioidowy, receptory benzodiazepinowe, toksyczność leku, wekuronium, wysycenie hemoglobiny tlenem, zwiotczenie mięśni