zespół Williamsa-Beurena

Zespół Williamsa-Beurena to rzadkie schorzenie genetyczne spowodowane delecją fragmentu chromosomu 7, obejmującą gen elastyny (ELN) i około 25-28 sąsiadujących genów. Występuje z częstością około 1:10 000 żywych urodzeń i charakteryzuje się specyficznym zespołem objawów klinicznych.

Charakterystyczne cechy zespołu obejmują dysmorfię twarzy („twarz elfa”), niepełnosprawność intelektualną różnego stopnia, specyficzny profil poznawczy z relatywnie dobrymi umiejętnościami werbalnymi przy deficytach wzrokowo-przestrzennych, hiperaktywność, towarzyską osobowość oraz wrodzone wady serca – najczęściej nadzastawkowe zwężenie aorty i zwężenie tętnic płucnych.

W obrazie klinicznym występują także zaburzenia endokrynologiczne, w tym hiperkalcemia w okresie niemowlęcym, niedoczynność tarczycy, przedwczesne dojrzewanie płciowe oraz zaburzenia wzrastania. Pacjenci mogą również prezentować problemy żołądkowo-jelitowe, zaburzenia odżywiania, nadwrażliwość na dźwięki oraz zaburzenia snu.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, a potwierdzenie rozpoznania wymaga badania genetycznego – najczęściej techniką FISH lub metod molekularnych. Leczenie ma charakter objawowy i wymaga multidyscyplinarnej opieki z udziałem kardiologów, neurologów, psychiatrów, endokrynologów i innych specjalistów, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl