cerwicyt chlamydialny
Cerwicyt chlamydialny to zapalenie szyjki macicy wywołane przez bakterię Chlamydia trachomatis. Stanowi jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową na całym świecie, dotykając głównie młode, aktywne seksualnie kobiety.
Zakażenie często przebiega bezobjawowo (u 70-80% kobiet), co znacząco utrudnia diagnozę i zwiększa ryzyko powikłań. Jeśli objawy występują, mogą obejmować upławy śluzowo-ropne, krwawienia międzymiesiączkowe, dyskomfort podczas stosunku płciowego oraz ból w podbrzuszu. W badaniu ginekologicznym obserwuje się przekrwienie i obrzęk szyjki macicy oraz obecność wydzieliny śluzowo-ropnej w kanale szyjki.
Diagnostyka cerwicytu chlamydialnego opiera się na testach molekularnych (PCR), które charakteryzują się wysoką czułością i swoistością. Leczenie polega na antybiotykoterapii, najczęściej stosuje się azytromycynę (jednorazowo 1g) lub doksycyklinę (100mg 2 razy dziennie przez 7 dni). Istotne jest również leczenie partnerów seksualnych pacjentki, nawet jeśli nie wykazują objawów zakażenia.
Nieleczony cerwicyt chlamydialny może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID), niepłodność jajowodowa, ciąża pozamaciczna czy przewlekły ból miednicy. U ciężarnych infekcja może skutkować przedwczesnym porodem, niską masą urodzeniową noworodka lub zapaleniem spojówek i płuc u noworodka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Cerwicyt – Epidemiologia
Cerwicyt, definiowany jako zapalenie szyjki macicy, jest powszechnym schorzeniem w populacji kobiet w wieku reprodukcyjnym, szczególnie u młodych, aktywnych seksualnie kobiet w wieku 15-24 lat. Częstość występowania cerwicytu wśród kobiet zgłaszających się do poradni chorób przenoszonych drogą płciową wynosi od 20% do 40%, a w warunkach ambulatoryjnych od 14% do 37%. Cerwicyt nierzeżączkowy, zwłaszcza chlamydialny, jest cztery do pięciu razy częstszy niż cerwicyt rzeżączkowy. W populacjach wysokiego ryzyka, takich jak kobiety HIV-pozytywne (7 400/100 000) oraz pracownice seksualne (7 600-24 900/100 000), częstość występowania jest znacznie podwyższona. Etiologia cerwicytu pozostaje często nieokreślona, gdyż ponad połowa przypadków śluzowo-ropnego cerwicytu (MPC) nie wykazuje izolacji patogenów, mimo że Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae są najczęstszymi potwierdzonymi czynnikami zakaźnymi. Czynniki ryzyka obejmują młody wiek, aktywność seksualną, liczne partnerstwa, wcześniejsze infekcje przenoszone drogą płciową, nieregularne stosowanie prezerwatyw oraz historię opryszczki narządów płciowych.
bakteryjna waginoza, cerwicyt, cerwicyt chlamydialny, cerwicyt nierzeżączkowy, Chlamydia trachomatis, choroba zakaźna, choroba zapalna miednicy, ciąża pozamaciczna, elektrokoagulacja, infekcja przenoszona drogą płciową, Lactobacillus, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe, przewlekły ból miednicy, rak szyjki macicy, rzeżączka, transmisja HIV, zakażenie chlamydiami, zakażenie HIV, zapalenie endometrium, zapalenie szyjki macicy