dawkowanie wildagliptyny
Wildagliptyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Hamuje rozkład inkretyn, co prowadzi do zwiększenia wydzielania insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy.
Standardowe dawkowanie wildagliptyny w monoterapii wynosi 50 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem). W terapii skojarzonej z metforminą lub tiazolidynedionem dawka również wynosi 50 mg dwa razy na dobę. Natomiast w przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika zaleca się dawkę 50 mg raz na dobę, przyjmowaną rano.
U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (eGFR <50 ml/min) oraz u pacjentów dializowanych ze schyłkową niewydolnością nerek zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. Należy regularnie monitorować parametry czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby stosowanie wildagliptyny nie jest zalecane.
Skuteczność wildagliptyny ocenia się na podstawie kontroli glikemii. Lek ten wykazuje niskie ryzyko hipoglikemii w monoterapii i jest relatywnie dobrze tolerowany. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy i obrzęki obwodowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glypvilo 50 mg
Lek Glypvilo (wildagliptyna) dostępny jest w postaci tabletek 50 mg, stosowanych głównie w dawce 100 mg na dobę, podzielonej na dwie dawki po 50 mg rano i wieczorem. Wyjątkiem jest terapia skojarzona z sulfonylomocznikiem, gdzie zalecana dawka wildagliptyny wynosi 50 mg raz na dobę rano, ze względu na brak wykazanej przewagi dawki 100 mg/dobę i konieczność rozważenia zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. Glypvilo może być stosowany jako monoterapia lub w terapii skojarzonej z metforminą, tiazolidynodionem, sulfonylomocznikami oraz insuliną, z możliwością przyjmowania tabletek niezależnie od posiłku. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją przyjąć jak najszybciej, bez podwajania dawki w tym samym dniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dawkowanie wildagliptyny, górna granica normy, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, metformina, monoterapia, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, terapia doustna, tiazolidynodion, trzylekowa terapia doustna, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gluadda 50 mg
Stosowanie wildagliptyny (substancja czynna w leku Gluadda, 50 mg) u kobiet w okresie prokreacji, ciąży oraz laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Obecnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania wildagliptyny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach. W związku z tym Gluadda jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka ludzkiego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły obecność substancji w mleku, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią. Wobec tego lek nie powinien być stosowany w okresie laktacji, a w przypadku konieczności terapii wildagliptyną zaleca się przerwanie karmienia piersią.