hydroliza cholinoesterazy
Hydroliza cholinoesterazy to proces biochemiczny, w którym enzym cholinoesteraza (głównie acetylocholinoesteraza i butyrylocholinoesteraza) katalizuje rozkład estrów cholinowych, przede wszystkim acetylocholiny. Acetylocholina jest neuroprzekaźnikiem działającym w układzie nerwowym, a jej hydroliza do choliny i kwasu octowego stanowi kluczowy mechanizm zakończenia transmisji sygnału nerwowego w synapsach cholinergicznych.
W praktyce klinicznej zahamowanie hydrolizy cholinoesterazy jest mechanizmem działania kilku grup leków, w tym inhibitorów acetylocholinoesterazy stosowanych w leczeniu choroby Alzheimera (donepezyl, rywastygmina, galantamina), miastenii (neostygmina, pirydostygmina) oraz jako odtrutki w zatruciach związkami fosforoorganicznymi. Inhibitory te zwiększają stężenie acetylocholiny w synapsie, co przekłada się na wzmocnienie przekaźnictwa cholinergicznego.
Badanie aktywności cholinoesterazy w surowicy ma istotne znaczenie diagnostyczne w wykrywaniu zatruć związkami fosforoorganicznymi (pestycydami, bojowymi środkami trującymi), ocenie funkcji wątroby oraz monitorowaniu pacjentów leczonych inhibitorami cholinoesterazy. Obniżenie aktywności tego enzymu może świadczyć o ekspozycji na inhibitory cholinoesterazy lub zaburzeniach genetycznych wpływających na syntezę lub aktywność enzymu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Rywastygmina, substancja czynna leku Rivastigmine Mylan dostępnego w kapsułkach o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 1 godziny po podaniu. Bezwzględna biodostępność po dawce 3 mg wynosi około 36% ±13%, a obecność pokarmu opóźnia Tmax o 90 minut, zmniejsza Cmax i zwiększa AUC o około 30%. Rywastygmina wiąże się z białkami osocza w około 40%, ma objętość dystrybucji 1,8-2,7 l/kg i łatwo przenika przez barierę krew-mózg. Metabolizm zachodzi głównie przez hydrolizę z udziałem cholinoesterazy, z okresem półtrwania około 1 godziny; metabolit dekarbamylowany wykazuje aktywność hamującą acetylocholinoesterazę mniejszą niż 10%. Klirens osoczowy jest zależny od dawki, zmniejszając się z 130 l/h przy dawce 0,2 mg do 70 l/h przy dawce 2,7 mg, co sugeruje nasycenie szlaków metabolicznych. Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (>90% dawki w 24h), bez obecności niezmienionej rywastygminy, a wydalanie z kałem jest minimalne (<1%).
acetylocholinoesteraza, AUC, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, choroba Alzheimera, ciężkie zaburzenie czynności nerek, Cmax, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/5, cytochrom P450, hydroliza cholinoesterazy, klirens osoczowy, metabolit dekarbamylowany, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Rivastigmine Mylan, rywastygmina, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego charakteryzuje się powolnym wchłanianiem przezskórnym, z opóźnionym pojawieniem się stężenia w osoczu (0,5-1 h) i maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po 10-16 h. W stanie stacjonarnym stężenia minimalne stanowią około 50% wartości maksymalnych, co znacząco redukuje fluktuacje stężeń w porównaniu do podania doustnego (wskaźnik fluktuacji FI: 0,58-0,77 vs. 3,96-4,15). Farmakokinetyka rywastygminy jest nieliniowa, z ponadproporcjonalnym wzrostem Cmax i AUC (współczynnik 2,6) przy zwiększeniu dawki z 4,6 mg/24 h do 9,5 mg/24 h. Zmienność międzyosobnicza parametrów Cmax i AUC0-24h jest mniejsza po podaniu transdermalnym (43-49%) niż doustnym (74-103%). Miejsce aplikacji plastra wpływa na biodostępność, z najwyższą AUC przy aplikacji na górną część pleców, klatkę piersiową lub ramię, a niższą o 20-30% przy aplikacji na brzuch lub udo.
bariera krew-mózg, biodostępność, choroba Alzheimera, Cmax, farmakokinetyka nieliniowa, hydroliza cholinoesterazy, izoenzymy cytochromu P450, masa ciała, metabolit NAP226-90, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania eliminacji, otępienie typu alzheimerowskiego, rywastygmina, stan stacjonarny, system transdermalny, wchłanianie przezskórne, wskaźnik fluktuacji, wydalanie nerkowe metabolitów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza
