choroba ziarniniakowata

Choroba ziarniniakowata to ogólny termin opisujący grupę stanów chorobowych charakteryzujących się tworzeniem ziarniniaków – skupisk komórek zapalnych, głównie makrofagów przekształconych w komórki nabłonkowate, które organizują się w charakterystyczne struktury w odpowiedzi na przewlekłe zapalenie.

Do najczęstszych chorób ziarniniakowatych należą: sarkoidoza, gruźlica, trąd, kiła, reakcje na ciała obce, niektóre zakażenia grzybicze oraz choroby z autoagresji jak ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej ziarniniakowatość Wegenera). Ziarniniaki mogą powstawać w różnych narządach, w tym w płucach, skórze, węzłach chłonnych, wątrobie, oczach czy układzie nerwowym.

Diagnostyka chorób ziarniniakowatych opiera się na badaniu histopatologicznym pobranego materiału tkankowego, badaniach obrazowych, testach serologicznych oraz ocenie klinicznej. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować antybiotykoterapię w przypadku infekcji, leki immunosupresyjne przy chorobach autoimmunologicznych czy usunięcie ciała obcego, jeśli stanowi ono przyczynę choroby.

Rokowanie w chorobach ziarniniakowatych jest zróżnicowane i zależy od konkretnej jednostki chorobowej, zajętych narządów, czasu rozpoznania oraz odpowiedzi na leczenie. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie są kluczowe dla zapobiegania trwałym uszkodzeniom narządów i poprawy rokowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl