biodostępność żelaza

Biodostępność żelaza określa stopień, w jakim żelazo zawarte w pożywieniu jest wchłaniane i wykorzystywane przez organizm. Jest to kluczowy parametr w ocenie efektywności suplementacji i diety w profilaktyce oraz leczeniu niedoborów tego pierwiastka.

Żelazo występuje w dwóch głównych formach: hemowej (pochodzącej z produktów zwierzęcych) o biodostępności 15-35% oraz niehemowej (z produktów roślinnych) o biodostępności zaledwie 2-20%. Na wchłanianie żelaza niehemowego znacząco wpływają składniki diety – witamina C zwiększa jego przyswajalność, podczas gdy fityniany, polifenole, taniny i wapń mogą ją hamować.

Wchłanianie żelaza jest regulowane przez organizm w zależności od jego zapasów i zapotrzebowania. Kluczową rolę odgrywa tu hepcydyna – hormon peptydowy produkowany w wątrobie, który hamuje absorpcję żelaza w przewodzie pokarmowym i jego uwalnianie z makrofagów w stanach zapalnych lub przy wystarczających zapasach tego pierwiastka.

W praktyce klinicznej ocena biodostępności żelaza ma istotne znaczenie przy doborze optymalnej formy suplementacji. Preparaty zawierające żelazo dwuwartościowe (siarczan żelaza, fumaran żelaza) charakteryzują się lepszą biodostępnością niż związki trójwartościowe, jednak mogą powodować więcej działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl