martwica korowo-cewkowa

Martwica korowo-cewkowa (ang. cortical-tubular necrosis) to ciężkie uszkodzenie nerek charakteryzujące się martwicą kory nerkowej i cewek nerkowych. Jest to rzadka, ale poważna postać ostrego uszkodzenia nerek (AKI), która stanowi około 1-2% wszystkich przypadków ostrej niewydolności nerek.

Etiologia obejmuje stany związane z ciężkim niedokrwieniem nerek, takie jak wstrząs septyczny, wstrząs krwotoczny, powikłania położnicze (np. przedwczesne oddzielenie łożyska, zator płynem owodniowym), rozległe oparzenia, oraz reakcje hemolityczne po transfuzji krwi. W przeciwieństwie do ostrej martwicy cewek nerkowych, uszkodzenie obejmuje nie tylko cewki, ale również małe naczynia kory nerki.

Klinicznie martwica korowo-cewkowa objawia się nagłym spadkiem filtracji kłębuszkowej, oligurią lub anurią, często oporną na leczenie, oraz szybko narastającymi parametrami niewydolności nerek. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu (USG Doppler, TK, MRI) oraz biopsji nerki, która wykazuje rozległe obszary martwicy w korze i cewkach nerkowych.

Leczenie jest głównie objawowe i polega na wdrożeniu terapii nerkozastępczej oraz eliminacji czynnika wywołującego. Rokowanie jest poważne – pełne przywrócenie funkcji nerek występuje rzadko, a u wielu pacjentów rozwija się przewlekła choroba nerek wymagająca długotrwałej dializoterapii lub transplantacji nerki.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl