nowotwór z komórek ziarnistych
Nowotwór z komórek ziarnistych (granular cell tumor, GCT) to rzadki łagodny guz pochodzenia nerwowego, wywodzący się prawdopodobnie z komórek Schwanna. Charakterystyczną cechą histologiczną są duże komórki z ziarnistą cytoplazmą zawierającą lizosomy.
GCT może występować w niemal każdej lokalizacji anatomicznej, jednak najczęściej rozwija się w obrębie skóry, języka, tkanek miękkich i przewodu pokarmowego. Około 5-25% pacjentów ma zmiany mnogie. Nowotwór ten występuje głównie u dorosłych, ze szczytem zachorowań między 4. a 6. dekadą życia, z przewagą u kobiet.
Klinicznie manifestuje się jako pojedynczy, bezbolesny, twardy guzek, rzadko przekraczający 3 cm średnicy. Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym z immunohistochemią (charakterystyczna ekspresja S-100, CD68, inhibiny alfa). Około 1-2% przypadków wykazuje cechy złośliwości, takie jak martwica, aktywność mitotyczna, pleomorfizm, inwazja naczyń.
Leczeniem z wyboru jest radykalne wycięcie chirurgiczne z marginesem zdrowych tkanek. Nowotwory złośliwe z komórek ziarnistych mają tendencję do nawrotów miejscowych i przerzutów odległych, co uzasadnia regularne kontrole po leczeniu. Rokowanie w przypadkach łagodnych jest doskonałe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Progesteron, jako endogenny hormon steroidowy, odgrywa kluczową rolę w procesach reprodukcyjnych, a badania przedkliniczne potwierdzają jego dobrą tolerancję przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na modelach zwierzęcych preparaty dopochwowe zawierające 100 mg progesteronu podawane dwa razy na dobę przez 28 dni nie wykazywały działania drażniącego. Podawanie podskórne dawką 6,7 mg/kg/dobę przez 7 dni nie powodowało istotnych zmian histopatologicznych, natomiast domięśniowe wstrzyknięcia wiązały się z miejscową martwicą i reakcją zapalną, choć zmiany te były ograniczone i nieklinicznie istotne. Dłuższe podawanie progesteronu w dawkach 1 mg/kg (s.c.) i 4 mg/kg (i.m.) nie wywołało znaczących objawów klinicznych ani istotnych zmian histopatologicznych po 28 dniach leczenia i 14-dniowej obserwacji.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, hormon płciowy, hormon steroidowy, martwica tkanki, mięsak zrębu endometrium, mutacja punktowa, nowotwór z komórek ziarnistych, podanie domięśniowe, podanie pozajelitowe, preparat dopochwowy, progresja guza, rak sutka, reakcja makrofagów, rozrost nowotworowy, supresja spermatogenezy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja pochwowa, uszkodzenie chromosomalne, wstrzyknięcie podskórne, zahamowanie owulacji, żel dopochwowy, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxcarbazepin NeuroPharma 150 mg
Przedkliniczne badania okskarbazepiny i jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) wykazały zróżnicowane efekty toksyczne zależne od gatunku zwierząt. U szczurów stwierdzono nefrotoksyczność, nieobecną u psów i myszy, co wskazuje na specyficzność gatunkową. Zarówno okskarbazepina, jak i MHD mogą indukować reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego, z większym potencjałem immunostymulującym przypisywanym MHD. Wyniki badań genotoksyczności były niejednoznaczne: okskarbazepina wykazywała mutagenność w teście Amesa in vitro bez aktywacji metabolicznej w jednym szczepie bakterii, a oba związki indukowały aberracje chromosomowe w komórkach jajnika chomika chińskiego, jednak testy in vivo na szpiku kostnym szczura nie potwierdziły działania klastogennego ani aneugenicznego. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki do 150 mg/kg m.c./dobę nie wpływały negatywnie na płodność, natomiast MHD w dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi powodowała zaburzenia cyklu estralnego, zmniejszenie liczby ciałek żółtych, implantacji oraz żywych zarodków, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla reprodukcji.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie teratogenne, enzymy mikrosomalne wątroby, estradiol, hormon luteinizujący, implantacja zarodka, mikrojądro, monohydroksypochodna, mutagenność, nadwrażliwość typu opóźnionego, nefrotoksyczność, nowotwór z komórek ziarnistych, okskarbazepina, poliploidia, szpik kostny, test Amesa, toksyczność matczyna, wada rozwojowa płodu, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon substancji czynnych
Okskarbazepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Okskarbazepina oraz jej aktywny metabolit monohydroksylowy (MHD) wykazują w badaniach przedklinicznych ograniczone ryzyko toksyczne dla człowieka. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów zaobserwowano nefrotoksyczność okskarbazepiny oraz neurotoksyczność produktu Oxepilax, które nie wystąpiły u psów i myszy. MHD i okskarbazepina mogą indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości immunologicznej. W testach genotoksyczności okskarbazepina wykazywała mutagenność w jednym z pięciu szczepów bakterii w teście Amesa in vitro bez aktywacji metabolicznej, a także powodowała aberracje chromosomowe i poliploidię w komórkach jajnika chomika chińskiego. MHD miała ujemny wynik w teście Amesa, a oba związki nie wykazywały klastogenności ani aneugenności in vivo w teście na szpiku kostnym szczura.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, badanie karcynogenności, ciałko żółte, działanie aneugenne, działanie klastogenne, działanie przeciwpadaczkowe, genotoksyczność, hormon luteinizujący, immunostymulacja, mikrojądro, mikrosomalne enzymy wątrobowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór jądra, nowotwór wątroby, nowotwór z komórek ziarnistych, okskarbazepina, opóźniona reakcja nadwrażliwości, pochodna monohydroksylowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczny wpływ na rozwój, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxcarbazepin NeuroPharma 300 mg
Badania przedkliniczne okskarbazepiny i jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) wykazały gatunkowo specyficzną nefrotoksyczność u szczurów, nieobecną u psów i myszy, co wskazuje na konieczność ostrożności w interpretacji wyników toksyczności nerkowej. Okskarbazepina i MHD mogą indukować reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego, co ma znaczenie przy długotrwałym stosowaniu. W zakresie genotoksyczności, okskarbazepina wykazała mutagenność w teście Amesa bez aktywacji metabolicznej w jednym szczepie bakterii, a oba związki indukowały aberracje chromosomowe in vitro, jednak testy in vivo na szpiku kostnym szczura nie potwierdziły działania klastogennego ani aneugennego, co sugeruje ograniczone ryzyko genotoksyczne u ludzi.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, ciałko żółte, działanie aneugenne, działanie klastogenne, enzym mikrosomalny wątroby, hormon luteinizujący, immunostymulacja, monohydroksypochodna, nowotwór z komórek ziarnistych, okskarbazepina, poliploidia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego, test Amesa, test mikrojądrowy, wada rozwojowa, zaburzenie cyklu rujowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbagen 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne okskarbazepiny i jej aktywnego metabolitu monohydroksylowego (MHD) nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych dla człowieka, mimo że okskarbazepina zwiększała częstość mutacji w jednym z pięciu szczepów bakterii w teście Amesa in vitro, a oba związki indukowały aberracje chromosomowe i poliploidię w komórkach jajnika chomika chińskiego. W testach in vivo na szpiku kostnym szczura nie stwierdzono działań klastogennych ani aneugenicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, nieobecną u psów i myszy, co wskazuje na gatunkową specyficzność działania. Ponadto, MHD wykazało potencjał do indukcji opóźnionej reakcji nadwrażliwości, co jest istotne przy ocenie ryzyka uczuleniowego leku.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, badanie karcynogenności, ciałko żółte, cykl rujowy, działanie klastogenne, estradiol, genotoksyczność, hormon luteinizujący, immunostymulacja, mikrojądro, mikrosomalne enzymy wątrobowe, nefrotoksyczność, nowotwór z komórek ziarnistych, okskarbazepina, pochodna monohydroksylowa, poliploidia, reakcja nadwrażliwości, śmiertelność zarodkowa, test Amesa, wada rozwojowa