mięsak zrębu endometrium
Mięsak zrębu endometrium (ang. endometrial stromal sarcoma, ESS) to rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z tkanki zrębu endometrium. Stanowi około 0,2-1% wszystkich nowotworów złośliwych macicy i około 10-15% mięsaków macicy. Wyróżnia się dwa główne podtypy histologiczne: mięsak zrębu endometrium o niskim stopniu złośliwości (low-grade ESS) oraz mięsak zrębu endometrium o wysokim stopniu złośliwości (high-grade ESS).
Mięsak zrębu endometrium o niskim stopniu złośliwości charakteryzuje się powolnym wzrostem, późnymi nawrotami i stosunkowo dobrym rokowaniem z 5-letnim przeżyciem sięgającym 80-90%. Natomiast podtyp o wysokim stopniu złośliwości cechuje agresywny przebieg kliniczny, wczesne przerzuty i gorsze rokowanie z 5-letnim przeżyciem około 30-40%. Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym uzupełnionym o badania immunohistochemiczne, które wykazują ekspresję receptorów estrogenowych i progesteronowych w przypadku low-grade ESS.
Leczenie mięsaka zrębu endometrium obejmuje pierwotnie zabieg chirurgiczny – całkowite wycięcie macicy z przydatkami. W przypadku mięsaka o niskim stopniu złośliwości, ze względu na ekspresję receptorów hormonalnych, stosuje się leczenie hormonalne (inhibitory aromatazy, progestageny, GnRH analogi). Przy high-grade ESS zaleca się uzupełniającą chemioterapię. Radioterapia może być rozważana w przypadku nawrotów miejscowych. Pacjentki wymagają długoterminowej obserwacji ze względu na możliwość późnych nawrotów, nawet po kilkunastu latach od pierwotnego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Progesteron, jako endogenny hormon steroidowy, odgrywa kluczową rolę w procesach reprodukcyjnych, a badania przedkliniczne potwierdzają jego dobrą tolerancję przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach na modelach zwierzęcych preparaty dopochwowe zawierające 100 mg progesteronu podawane dwa razy na dobę przez 28 dni nie wykazywały działania drażniącego. Podawanie podskórne dawką 6,7 mg/kg/dobę przez 7 dni nie powodowało istotnych zmian histopatologicznych, natomiast domięśniowe wstrzyknięcia wiązały się z miejscową martwicą i reakcją zapalną, choć zmiany te były ograniczone i nieklinicznie istotne. Dłuższe podawanie progesteronu w dawkach 1 mg/kg (s.c.) i 4 mg/kg (i.m.) nie wywołało znaczących objawów klinicznych ani istotnych zmian histopatologicznych po 28 dniach leczenia i 14-dniowej obserwacji.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, hormon płciowy, hormon steroidowy, martwica tkanki, mięsak zrębu endometrium, mutacja punktowa, nowotwór z komórek ziarnistych, podanie domięśniowe, podanie pozajelitowe, preparat dopochwowy, progresja guza, rak sutka, reakcja makrofagów, rozrost nowotworowy, supresja spermatogenezy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja pochwowa, uszkodzenie chromosomalne, wstrzyknięcie podskórne, zahamowanie owulacji, żel dopochwowy, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luteina 50 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa progesteronu, zawartego w leku Luteina 50 mg, wykazały potencjał rakotwórczy przy podawaniu podskórnym u samic myszy, gdzie zaobserwowano rozwój raka sutka, nowotworów z komórek warstwy ziarnistej jajnika oraz mięsaka zrębu endometrium. U psów, przy domięśniowym podawaniu dawek wielokrotnie przekraczających fizjologiczne stężenia, stwierdzono rozrost nowotworowy oraz łagodne i złośliwe nowotwory sutków. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego in vitro, natomiast in vivo, przy doustnych dawkach 1000 mg/kg i 2000 mg/kg, stwierdzono uszkodzenia chromosomalne. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań karcynogenności progesteronu podawanego podjęzykowo u zwierząt.