ruchy atetotyczne
Ruchy atetotyczne to mimowolne, powolne, wijące się ruchy o charakterze robaczkowym, które występują głównie w dystalnych częściach kończyn, choć mogą również obejmować mięśnie twarzy, szyi i języka. Stanowią one objaw atetoz – zaburzenia neurologicznego należącego do grupy dystonii, będącego rodzajem hiperkinezji.
Etiologicznie ruchy atetotyczne związane są z uszkodzeniem jąder podstawy mózgu, szczególnie prążkowia i gałki bladej. Najczęstsze przyczyny to uszkodzenia okołoporodowe (niedotlenienie, kernicterus), choroby zwyrodnieniowe układu nerwowego, stany po udarach mózgu, zatrucia (np. tlenkiem węgla, metalami ciężkimi), czy niektóre choroby metaboliczne.
Diagnostyka ruchów atetotycznych opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach neuroobrazowych (MRI, CT) oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń ruchowych. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową, a objawowo stosuje się leki antycholinergiczne, baklofen, benzodiazepiny oraz toksyny botulinowej. W wybranych przypadkach rozważa się również leczenie neurochirurgiczne (głęboka stymulacja mózgu).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asmag 20 mg
Preparat Asmag, zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego na tabletkę (kod ATC: A12CC05), jest istotnym środkiem w suplementacji magnezu. W organizmie dorosłego człowieka (70 kg) znajduje się około 1000 mmol (24 g) magnezu, z czego 50% jest zmagazynowane w kościach, 45% w płynie śródkomórkowym, a 5% w płynie pozakomórkowym. Magnez pełni kluczowe funkcje metaboliczne, w tym syntezę związków wysokoenergetycznych, stabilizację błon komórkowych, utrzymanie funkcji mitochondriów oraz ochronę lizosomów i rybosomów. Jego neurotropowe działanie obejmuje uspokojenie układu nerwowego i zmniejszenie pobudliwości mięśniowej, natomiast w układzie sercowo-naczyniowym magnez chroni mięsień sercowy przed niedotlenieniem, wydłuża przewodzenie bodźców oraz działa przeciwzakrzepowo. Ponadto, magnez wspiera układ odpornościowy poprzez usprawnienie fagocytozy, produkcję limfocytów i aktywację układu dopełniacza.
autonomiczny układ nerwowy, błona komórkowa, czynnik przeciwzakrzepowy, działanie neurotropowe, fagocytoza, fosforylacja, hiperaldosteronizm, limfocyty, lizosomy, magnez wodoroasparaginian czterowodny, marskość wątroby, mineralizacja kości, mRNA, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, niemiarowość serca, ostra niewydolność nerek, płyn pozakomórkowy, płyn śródkomórkowy, przerzut nowotworowy, przewlekłe zapalenie nerek, ruchy atetotyczne, rybosomy, skurcze toniczno-kloniczne, stan lękowy, stan splątania, synteza enzymów, synteza hormonów, szpiczak mnogi, tężyczka, układ bodźcoprzewodzący, układ dopełniacza, włókna mięśniowe poprzecznie prążkowane, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xevoben 200 mg + 50 mg
Preparat Xevoben, zawierający 200 mg lewodopy oraz 50 mg benserazydu, jest stosowany w leczeniu zespołu niespokojnych nóg oraz choroby Parkinsona, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że u ponad 1% pacjentów występują bóle głowy, zawroty głowy, zakażenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka) oraz zmiany w zapisie EKG, w tym zaburzenia rytmu serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia), zaburzenia psychiczne (zespół dysregulacji dopaminowej, depresja, omamy, urojenia, zaburzenia kontroli impulsów), a także objawy neurologiczne takie jak dyskinezje, wahania odpowiedzi terapeutycznej („on-off”), zmęczenie, nadmierna senność i nagłe napady snu. U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg może dochodzić do nasilenia objawów w trakcie leczenia dopaminergicznego.
arytmia, biegunka, ból głowy, chromaturia, depresja, dyskinezja, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, infekcja z gorączką, leukopenia, lewodopa z benserazydem, małopłytkowość, nadmierna senność dzienna, nagły napad snu, napadowe objadanie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności, omamy, reakcja alergiczna skórna, ruchy atetotyczne, ruchy pląsawicze, stan splątania, suchość jamy ustnej, transaminaza, urojenia, wahania odpowiedzi terapeutycznej, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie oskrzeli, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół niespokojnych nóg, zespół przełączenia on-off