belladonina

Belladonina jest alkaloidem tropanowym występującym naturalnie w roślinach z rodziny psiankowatych (Solanaceae), szczególnie w pokrzyku wilczej jagodzie (Atropa belladonna). Strukturalnie jest ściśle spokrewniona z atropiną i hioscyjaminą, które również występują w tych roślinach.

Pod względem farmakologicznym belladonina wykazuje działanie antycholinergiczne, blokując receptory muskarynowe układu parasympatycznego. Powoduje to szereg efektów fizjologicznych, w tym rozszerzenie źrenic (mydriazę), zmniejszenie wydzielania gruczołów, przyspieszenie akcji serca oraz rozkurcz mięśni gładkich. Właściwości te są podobne do innych alkaloidów tropanowych, choć belladonina wykazuje słabszą aktywność niż atropina.

W medycynie historycznej ekstrakty zawierające belladoninę stosowano w leczeniu stanów spastycznych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych, a także jako środek przeciwbólowy. Współcześnie czysty alkaloid ma ograniczone zastosowanie kliniczne, ustępując miejsca lepiej przebadanym i bardziej przewidywalnym syntetycznym pochodnym. Należy pamiętać, że związki zawierające belladoninę są silnie toksyczne i mogą powodować poważne zatrucia, charakteryzujące się suchością śluzówek, tachykardią, halucynacjami, zaburzeniami świadomości, a w skrajnych przypadkach nawet śmiercią.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Atropina – Właściwości farmakokinetyczne

Atropina, będąca alkaloidem tropanowym, występuje w różnych formach farmaceutycznych, w tym siarczan atropiny stosowany pozajelitowo, doustnie, ocznie oraz doodbytniczo. Po podaniu dożylnym efekt farmakologiczny, zwłaszcza na częstość pracy serca, pojawia się szybko, w ciągu 2-4 minut, natomiast po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około 30 minutach, a pełne działanie na układ autonomiczny obserwuje się po około 60 minutach. Atropina przenika przez barierę krew-mózg, co umożliwia jej działanie ośrodkowe, a około 50% dawki wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie poprzez utlenianie i sprzęganie do nieaktywnych metabolitów, a okres półtrwania wynosi od 2 do 5 godzin (dla zespołu alkaloidów tropanowych, np. Bellapan, 2-3 godziny). Wydalanie następuje głównie przez nerki, z około 50% dawki eliminowanej w moczu w ciągu pierwszych 4 godzin i 90% w ciągu doby, z czego 30-50% w postaci niezmienionej.
alkaloid tropanowy, alkaloidy tropanowe, apoatropina, bariera krew-mózg, belladonina, częstość pracy serca, difenoksylat chlorowodorek, działanie ośrodkowe, faza eliminacji, hydroksyetyloceluloza, krople do oczu, kwas difenoksylowy, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, postać niezmieniona, pralidoksym, racemizacja, siarczan atropiny, skopolamina, stężenie w osoczu, układ autonomiczny, wiązanie z białkami osocza, worek spojówkowy, wydalanie nerkowe, wydzielanie potu i śliny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bellapan 0,25 mg/tabl.

Preparat Bellapan zawiera zespół alkaloidów tropanowych, głównie L-hioscyjaminę (ok. 98%), która w organizmie ulega racemizacji do atropiny. Pozostałe alkaloidy to apoatropina, belladonina oraz skopolamina. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów muskarynowych, co skutkuje parasympatykolitycznym efektem zarówno w ośrodkowym, jak i obwodowym układzie nerwowym. Jedna tabletka dostarcza 0,25 mg substancji czynnej w przeliczeniu na atropiny siarczan.
acetylocholina, alkaloid tropanowy, apoatropina, atropa belladonna, atropina, belladonina, Bellapan, działanie parasympatykolityczne, hioscyjamina, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, pokrzyk wilcza jagoda, racemizacja, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, skopolamina

belladonina

Powiązane wpisy

Atropina – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Bellapan 0,25 mg/tabl.