przeciwwskazanie do szczepienia
Przeciwwskazanie do szczepienia stanowi stan kliniczny lub sytuację, w której podanie określonej szczepionki może zwiększyć ryzyko wystąpienia poważnych niepożądanych odczynów poszczepiennych lub zmniejszyć skuteczność immunizacji. Przeciwwskazania mogą mieć charakter trwały (bezwzględny) lub czasowy (względny).
Do najczęstszych przeciwwskazań ogólnych należą: ciężka reakcja alergiczna po poprzedniej dawce szczepionki, nadwrażliwość na składniki szczepionki, ostre choroby przebiegające z gorączką oraz ciężkie zaburzenia odporności przy szczepionkach zawierających żywe drobnoustroje. Istotne jest również uwzględnienie przeciwwskazań specyficznych dla poszczególnych preparatów szczepionkowych.
Ocena przeciwwskazań do szczepienia powinna być zawsze dokonywana indywidualnie przez lekarza na podstawie aktualnego stanu zdrowia pacjenta, jego historii medycznej oraz charakterystyki danej szczepionki. Nieuzasadnione uznanie stanu zdrowia za przeciwwskazanie może prowadzić do opóźnienia lub zaniechania koniecznej immunizacji, narażając pacjenta na ryzyko zachorowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB to skoniugowany preparat przeciw Haemophilus influenzae typu b, zawierający 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml po rekonstytucji. Przeciwwskazania do jej podania obejmują nadwrażliwość na którykolwiek składnik szczepionki, w tym polisacharyd, toksoid tężcowy oraz śladowe ilości formaldehydu, które mogą występować jako pozostałość procesu produkcyjnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu skoniugowanej szczepionki przeciw H. influenzae typu b – w takich przypadkach podanie kolejnej dawki jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Act-HIB, formaldehyd, gorączka, Haemophilus influenzae typ b, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka zakażeń, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, substancja czynna, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, zawierająca 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, jest przeznaczona głównie dla niemowląt i małych dzieci. Ze względu na profil farmakologiczny oraz grupę docelową, nie wykazuje wpływu na ośrodkowy układ nerwowy ani zdolności psychomotoryczne, co wyklucza jakikolwiek wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (sekcja 4.7) jednoznacznie określono, że kwestia ta „nie ma zastosowania”. Produkt zawiera śladowe ilości formaldehydu oraz mniej niż 23 mg sodu na dawkę, które nie wpływają na ww. zdolności.
Act-HIB, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, formaldehyd, Haemophilus influenzae, niemowlę, ośrodkowy układ nerwowy, polisacharyd otoczkowy, przeciwwskazanie do szczepienia, roztwór do wstrzykiwań, schemat szczepienia, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej i podawana w dawce 0,5 ml zawierającej: toksoid błoniczy adsorbowany ≥30 j.m., toksoid tężcowy adsorbowany ≥40 j.m. (badanie na świnkach morskich) lub ≥60 j.m. (badanie na myszach), zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis ≥4 j.m. oraz adiuwant wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów mechanicznych ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego i nie wymaga omawiania podczas kwalifikacji do szczepienia.
adiuwant, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, działanie niepożądane, immunizacja, kwalifikacja do szczepienia, objawy ogólnoustrojowe, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu podania, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inaktywowany wirus poliomyelitis (IPV), stosowany w szczepionkach takich jak IMOVAX POLIO, DULTAVAX i PENTAXIM, jest produkowany na bazie szczepów Mahoney (typ 1), MEF-1 (typ 2) oraz Saukett (typ 3) namnażanych w komórkach VERO i inaktywowanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa i immunogenności. W okresie ciąży szczepionka DULTAVAX, zawierająca również toksoidy błoniczy i tężcowy, nie jest zalecana pomimo braku dowodów na działanie teratogenne; w sytuacjach ryzyka zakażenia tężcem preferuje się monowalentną szczepionkę przeciw tężcowi. IMOVAX POLIO może być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie przy wysokim ryzyku zakażenia, po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka. PENTAXIM, przeznaczona wyłącznie dla dzieci, nie jest stosowana w ciąży. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do stosowania DULTAVAX i IMOVAX POLIO, które mogą być bezpiecznie podawane w okresie laktacji.
antybiotyk, badanie kliniczne, działanie teratogenne, fenyloalanina, immunizacja, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, laktacja, neomycyna, polimyksyna B, poliowirus, przeciwwskazanie do szczepienia, streptomycyna, substancja pomocnicza, sytuacja epidemiologiczna, szczepionka adsorbowana, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wirus poliomyelitis typu 1, wirus poliomyelitis typu 2, wirus poliomyelitis typu 3, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac, zawierająca toksoid tężcowy (≥40 j.m.) oraz toksoid błoniczy (≥5 j.m.) w dawce 0,5 ml, jest dopuszczona do stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią zgodnie z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych. Szczególną ostrożność należy zachować w pierwszym trymestrze ciąży, gdzie szczepienie powinno być przeprowadzone jedynie w uzasadnionych przypadkach wysokiego ryzyka zakażenia tężcem lub błonicą, po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w okresie laktacji bez negatywnego wpływu na dziecko. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki Clodivac na płodność, co oznacza, że nie stwierdzono bezpośrednich dowodów na negatywne oddziaływanie na funkcje rozrodcze, jednak pacjentki powinny być o tym poinformowane. Lekarz kwalifikujący do szczepienia powinien zapoznać się z aktualnymi wytycznymi, ocenić indywidualne ryzyko zakażenia, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, oraz udokumentować przekazanie informacji i świadomą zgodę pacjentki. Takie postępowanie zapewnia bezpieczne i świadome stosowanie szczepionki Clodivac u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji.
błonica, ciąża, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, kwalifikacja do szczepienia, laktacja, okres laktacji, pierwszy trymestr ciąży, płodność, Program Szczepień Ochronnych, przeciwwskazanie do szczepienia, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zakażenie tężcem, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C, występuje w formie O-deacetylowanej (pochodzącej ze szczepu C11) w dawce 10 µg na 0,5 ml. Substancja jest skoniugowana z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml), co zapewnia wysoką immunogenność. Schemat dawkowania zależy od wieku: niemowlęta 2-4 miesiące otrzymują dwie dawki po 0,5 ml z co najmniej 2-miesięczną przerwą, natomiast dzieci powyżej 4. miesiąca życia, młodzież i dorośli – jedną dawkę 0,5 ml. Dawka przypominająca jest zalecana u niemowląt poniżej 12. miesiąca życia w wieku 12-13 miesięcy, z odstępem minimum 6 miesięcy od ostatniej dawki. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u niemowląt poniżej 2 miesięcy.
dawka przypominająca, immunogenność szczepionki, mięsień naramienny, NeisVac-C, podanie dożylne, podanie podskórne, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, przeciwwskazanie do szczepienia, przednio-boczna część uda, reakcja niepożądana, reakcja poszczepienna, schemat dawkowania, szczepienie podstawowe, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typu 2 i 3 po 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), adsorbowana na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al), nie powinna być podawana u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik szczepionki, w tym na substancje pomocnicze i śladowe pozostałości procesu produkcyjnego (formaldehyd, glutaraldehyd, antybiotyki: streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B, albumina surowicy bydlęcej). Szczególnym przeciwwskazaniem jest wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po wcześniejszym szczepieniu przeciw krztuścowi. Ponadto, podanie szczepionki należy odroczyć u pacjentów z ostrą, ciężką chorobą przebiegającą z gorączką, natomiast łagodne infekcje górnych dróg oddechowych bez gorączki nie stanowią przeciwwskazania do immunizacji.
adsorbent, albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, działanie niepożądane, encefalopatia, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, inaktywowany wirus polio, infekcja górnych dróg oddechowych, nadwrażliwość na składniki szczepionki, odpowiedź immunologiczna, ostra ciężka choroba, pertaktyna, poliomyelitis, przeciwwskazanie do szczepienia, substancje pomocnicze, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka przeciw błonicy, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zaburzenie neurologiczne